Στα θέματα που τέθηκαν σε διαδικτυακή εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, με τη συμμετοχή, της τομεάρχισσας κλιματικής αλλαγής, Ρένας Δούρου, του ευρωβουλευτή, Πέτρου Κόκκαλη, τοπικών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και περιβαλλοντικών οργανώσεων που πραγματοποιήθηκε εχθές, για τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο της Νέας Δημοκρατίας, την κλιματική κρίση και την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, επικεντρώθηκε ο Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιοφωνικό σταθμό “Στο Κόκκινο Καβάλας”.
Για τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο της κυβέρνησης
Ο νόμος 4685 απορρυθμίζει και αποδομεί περιβαλλοντικές λειτουργίες στην αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, στη λειτουργία των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ), καθώς και στο θεσμικό επίπεδο, αμφισβητώντας το κράτος δικαίου με την τροποποίηση και την ακύρωση κυρωμένων δασικών χαρτών. Ο κύριος Μητσοτάκης υποστήριξε τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο στη Βουλή και έφτασε να δηλώνει ότι οι περιβαλλοντικές λειτουργίες στην Ελλάδα είναι υπερρυθμισμένες. Σε αυτήν ακριβώς τη λογική, ο νόμος της κυβέρνησης της ΝΔ ήρθε να “σαρώσει” ως οδοστρωτήρας περιβαλλοντικούς κανόνες και ρυθμίσεις οι οποίες ακολουθούσαν το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Το 2015, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε να αντιμετωπίσει πολλές “κίτρινες και κόκκινες κάρτες” από τους θεσμούς για περιβαλλοντικά ζητήματα, ένα πρόβλημα που δημιουργούσε αιρεσιμότητες με πρακτικό αποτέλεσμα να “κόβονται” χρήματα από το ΕΣΠΑ. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε πολλές εκκρεμότητες στο σχεδιασμό διαχείρισης απορριμμάτων, υδάτων, κινδύνου πλημμύρας, αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων και τιμολογιακής πολιτικής για την ανακύκλωση και την κοστολόγηση νερού, στην κατεύθυνση της κυκλικής οικονομίας, με αποτέλεσμα να “απελευθερωθούν” χρηματοδοτήσεις από το ΕΣΠΑ και να ενταχθούν πολλά έργα που παρέμεναν “κολλημένα” για πολλά χρόνια. Πρόκειται για έργα που η σημασία τους αναγνωρίστηκε ακόμη και από δημάρχους που ανήκουν σε διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις. Στην Περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, έτρεξαν έργα απορριμμάτων, αποχέτευσης, περιβαλλοντικής αποκατάστασης και έργα που σχετίζονται με το δασικά περιβάλλον από την Καβάλα και τη Δράμα έως τον Έβρο και τη Σαμοθράκη. Μέσω του Εθνικού Σχεδίου Λυμάτων, χρηματοδοτήθηκαν βιολογικοί καθαρισμοί ώστε να κλείσουν παλαιότερα προβλήματα προστίμων, εντάχθηκε σε χρηματοδότηση η αποκατάσταση εδαφών με επικίνδυνα απόβλητα, όπως στο παλαιό μεταλλείο της Κίρκης στην Αλεξανδρούπολη, καθώς και δεν επιτράπηκαν δραστηριότητες ιδιαιτέρως οχλούσες για το φυσικό περιβάλλον, όπως οι γεωτρήσεις της Ελληνικός Χρυσός στις Σάππες. Την ίδια περίοδο, ολοκληρώθηκαν οι κατάλογοι προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 και δημιουργήθηκαν τέσσερις Φορείς ΔΠΠ, οι οποίοι τώρα καταργούνται με τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο των κυρίων Μητσοτάκη-Χατζηδάκη. Η ΝΔ καταργεί επιπλέον τη συμμετοχική και αποκεντρωμένη δομή διοίκησης των προστατευόμενων περιοχών, καταργεί δηλαδή τη γνωμοδότηση των τοπικών φορέων και κοινωνιών στη χωροθέτηση και έγκριση δραστηριοτήτων στις περιοχές προστασίας, μεταφέροντας τη διοίκηση σε έναν Φορέα στην Αθήνα που θα διοικείται από ιδιώτες, manager, νέα golden boys πιθανώς της Νέας Δημοκρατίας που θα γνωμοδοτούν κατά το δοκούν ώστε, να ικανοποιούνται συγκεκριμένα συμφέροντα.
Για την αναγκαιότητα μετάβασης στην κλιματική ουδετερότητα
Οφείλουμε να λάβουμε μέτρα ώστε να καταστήσουμε τις κοινωνίες μας ανθεκτικές στις επιπτώσεις την κλιματικής αλλαγής και να προχωρήσουμε όλοι μαζί, ολόκληρη η κοινωνία, στην κλιματική ουδετερότητα το 2030, με όρους όμως κοινωνικής και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης, χωρίς αποκλεισμούς, καθώς και απέναντι στην κλιματική αλλαγή είναι πιο ευάλωτες οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ήταν ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός που τάχθηκε υπέρ του στόχου της κλιματικής ουδετερότητας το 2050, τον Ιούνιο του 2019. Ένα στόχο που περιλαμβάνει την απεξάρτηση από τα όλα ορυκτά καύσιμα. Σε αντίθεση, η κυβέρνηση της ΝΔ προωθεί ουσιαστικά την ιδιωτικοποίηση της ηλεκτροπαραγωγής, καθώς το πλάνο “απολιγνιτοποίησης” δεν σημαίνει απανθρακοποίηση αλλά αντικατάσταση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ από ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου. Ο στόχος της κλιματικής ουδετερότητας μπορεί να επιτευχθεί με Προγράμματα που μειώνουν την ενεργειακή κατανάλωση και αμβλύνουν την ενεργειακή φτώχεια, όπως τα Εξοικονομώ κατ’ οίκον που έτρεξαν επί διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και με πολιτικές που αλλάζουν τόσο τον τρόπο που παράγει η οικονομία όσο και τον τρόπο κατανάλωσης, όπως είναι η κυκλική οικονομία και η ανακύκλωση. Η εξοικονόμηση δεν φτάνει βέβαια από μόνη της αλλά χρειάζεται να προχωρήσουμε γρήγορα στην ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ).
Η Ελλάδα είχε ήδη από το 2018 επιτύχει το στόχο διείσδυσης των ΑΠΕ για το 2020, στόχος που πρέπει όμως να διπλασιαστεί έως το 2030. Για να επιτευχθεί όμως αυτός χρειάζονται διαφανείς κανόνες για τη χωροθέτηση των έργων ΑΠΕ και την περιβαλλοντική αδειοδότηση. Σήμερα, βλέπουμε την κυβέρνηση να κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα νέες εντάσεις και αντιθέσεις να δημιουργούνται στις τοπικές κοινωνίες.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε προχωρήσει στο σχεδιασμό τριών εργαλείων για την ανάπτυξη των ΑΠΕ που σέβονται και λαμβάνουν υπόψη τη φυσιογνωμία και τις τοπικές ιδιαιτερότητες στην οικονομία, το περιβάλλον και την κοινωνία. Ξεκίνησε πρώτον, την αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ ώστε να αναθεωρηθεί το παλαιό πλαίσιο το οποίο είναι “απαρχαιωμένο”. Ζητάμε την επιτάχυνση της αναθεώρησής του με όρους συμβατούς με την προστασία του περιβάλλοντος ώστε να μην προκύπτουν συγκρούσεις μεταξύ των ΑΠΕ, του φυσικού περιβάλλοντος και φυσικά των τοπικών κοινωνιών. Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν φαίνεται να προχωράει, ενώ οι προβλέψεις του αντιπεριβαλλοντικού νόμου εντείνουν τις ανησυχίες μας. Ξεκινήσαμε δεύτερον, την εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών για τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000, ώστε να είναι ξεκάθαρο που μπορεί με ασφάλεια να τοποθετηθούν ανεμογεννήτριες, μελέτες που έχουν “παγώσει” από την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε τέλος, σε ένα νόμο-τομή για τον ενεργειακό σχεδιασμό της Ελλάδας, τις Ενεργειακές Κοινότητες. Οι Ενεργειακές Κοινότητες είναι ένα εργαλείο που επιτρέπει στις τοπικές κοινωνίες, τους πολίτες, την αυτοδιοίκηση, τους παραγωγικούς φορείς να συμμετέχουν στον τοπικό ενεργειακό σχεδιασμό, να γίνονται οι ίδιοι παραγωγοί και καταναλωτές ενέργειας από ΑΠΕ και να δημιουργούν υπεραξία και θέσεις εργασίας για τον τόπο τους. Πρόκειται, δυστυχώς, για ακόμη μία πρωτοβουλία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που “παγώνει” από τη ΝΔ.
Ο Σ.Φάμελλος δήλωσε κλείνοντας: “Οι Ενεργειακές Κοινότητες δίνουν απαντήσεις στο αίτημα των νέων παιδιών για το κλίμα, όπως και στο αίτημά τους για δουλειές που βασίζονται στην καινοτομία και παράγουν τοπική υπεραξία. Η ανάπτυξη της καινοτομίας στο πλαίσιο του νέου κλιματικού ανταγωνισμού που αναδύεται σε παγκόσμιο επίπεδο πρέπει να είναι η πυξίδα μας για το μέλλον. Δεν πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να γυρίσουμε σε λογικές που πλήγωσαν τη χώρα μας στο παρελθόν, στην τακτοποίηση λίγων και εκλεκτών, στη δημιουργία γαλάζιων παιδιών και μονοπωλίων, γιατί σε αυτό το πλαίσιο η εργασία και η επιστήμη δεν μπορούν να “αναπνεύσουν”. Ο ελέφαντας του αντιπεριβαλλοντικού νόμου και της πολιτικής που ασκεί γενικότερα η Νέα Δημοκρατία μπορεί ακόμη να μην είναι ορατός σε όλους, η στενή παρακολούθηση των επιπτώσεων της αντιπεριβαλλοντικής της πολιτικής είναι η πρόκληση για την επόμενη μέρα ώστε να μη “συντρίψει” το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας και την κοινωνία μας”.
