Βήματα για την άρση των εμποδίων στην προσβασιμότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια κάνει το πολεοδομικό σχέδιο νόμου, που αναμένεται σύντομα να εισαχθεί στη Βουλή. Οπως προβλέπει, σε όλα τα δημόσια κτίρια ή τα κτίρια συνάθροισης κοινού δεν θα απαιτείται συναίνεση τυχόν συνιδιοκτητών για την κατασκευή ανελκυστήρα ή ράμπας για ΑμεΑ. Ομοίως, επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση κάθε πολεοδομικής διάταξης, η τοποθέτηση ράμπας ή αναβατορίου σε κτίριο κατοικίας για την εξυπηρέτηση ενός από τους κατοίκους του.
Το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει και πλήθος άλλων μικροτροποποιήσεων στον Οικοδομικό Κανονισμό, μεταξύ των οποίων και τη δυνατότητα «αφαίρεσης» ορόφων, που «φωτογραφίζει» τη γνωστή περίπτωση ξενοδοχείου στου Μακρυγιάννη. Αρχικά, από τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό (ΓΟΚ) του 1985 και αργότερα τον Νέο Οικονομικό Κανονισμό (ΝΟΚ) του 2012, έγιναν σταδιακά σοβαρά βήματα στην πολεοδομική νομοθεσία, προκειμένου να επιβληθεί η προσβασιμότητα για όλους σε κάθε νέο κτίριο. Η εξυπηρέτηση, όμως, των ΑμεΑ και γενικά των εμποδιζόμενων ατόμων σε παλαιότερα κτίρια παραμένει και σήμερα ένας γρίφος, με δεδομένο ότι το 68,2% των κτιρίων της Ελλάδας είναι παλαιότερα του 1985 (απογραφή 2011). Ενα «εμπόδιο» είναι η ίδια η πολεοδομική νομοθεσία και οι «βαριές» διαδικασίες που προβλέπονται για την παρέμβαση σε έναν κοινόχρηστο χώρο (όπως λ.χ. το πεζοδρόμιο), ένα άλλο εμπόδιο είναι η συναίνεση των συνιδιοκτητών σε κάποιο κτίριο, που για δικούς τους λόγους δεν δέχονται τις παρεμβάσεις.
Το σχέδιο νόμου για τον εκσυγχρονισμό της πολεοδομικής νομοθεσίας, επί του οποίου η διαβούλευση ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, περιέχει αρκετές τροποποιήσεις του ΝΟΚ, ώστε να διευκολύνει την προσβασιμότητα σε όλα τα υφιστάμενα κτίρια. Οπως προβλέπει:
• Για τους κοινόχρηστους χώρους, επιτρέπεται η προσθήκη ραμπών ή επιτοίχιων χειρολισθητήρων για την εξυπηρέτηση ΑμεΑ.
• Η προσαρμογή των δημοσίων κτιρίων και κτιρίων συνάθροισης κοινού (όταν λ.χ. απαιτείται προσθήκη ανελκυστήρα ή άλλων μηχανικών μέσων κάλυψης υψομετρικών διαφορών) είναι υποχρεωτική, χωρίς να απαιτείται η συναίνεση της πλειοψηφίας τυχόν συνιδιοκτητών.
• Σε υφιστάμενα κτίρια κατοικίας που δεν διασφαλίζουν πρόσβαση σε άτομα με αναπηρία ή μειωμένη κινητικότητα επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση της νομοθεσίας και του κανονισμού της πολυκατοικίας, η τοποθέτηση ράμπας ή αναβατορίου από το πεζοδρόμιο προς το εσωτερικό του κτιρίου, εφόσον σε αυτό διαμένει άτομο που το έχει ανάγκη. Τα έξοδα κατασκευής καλύπτονται από το ενδιαφερόμενο άτομο.
Το σχέδιο νόμου για τον εκσυγχρονισμό της πολεοδομικής νομοθεσίας περιλαμβάνει και άλλες τροποποιήσεις της νομοθεσίας, μεταξύ των οποίων ορισμένες που δείχνουν να «φωτογραφίζουν» συγκεκριμένες περιπτώσεις:
• Επιτρέπεται η απομείωση καθ’ ύψος ενός κτιρίου (κατεδάφιση ορόφων) προς όφελος του πολιτιστικού περιβάλλοντος ή για πολεοδομικούς λόγους.
• Η θέση ενός νέου κτιρίου μέσα σε ένα οικόπεδο δεν θα εξαρτάται από τη θέση των ήδη υφιστάμενων κτιρίων στα γειτονικά του οικόπεδα.
• «Τυφλά» οικόπεδα προ του 1977 επιτρέπεται να οικοδομούνται με άδεια του συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.
• Σε «ειδικά κτίρια» επιτρέπεται, κατά παρέκκλιση, η κατασκευή περισσότερων του ενός υπογείων, που δεν προσμετρώνται στον συντελεστή, αλλά και το «ξέσκαμμα» (η αποκάλυψη) του πρώτου υπογείου από το εσωτερικό του κτιρίου (αίθριο).
• Επιτρέπεται η αλλαγή χρήσης ξενοδοχείων σε εντός σχεδίου περιοχές, αν λειτουργούν περισσότερο από 20 χρόνια και δεν έλαβαν ενίσχυση από τον αναπτυξιακό νόμο την τελευταία επταετία.
