Να αρθεί η αδικία στα εξ αδιαιρέτου οικόπεδα με το νέο νόμο.
Ο νέος νόμος που πρόκειται ψηφιστεί από τη βουλή και αφορά και τη δόμηση των οικοπέδων που βρίσκονται εντός των ορίων ενός οικισμού (εντός ζώνης) και στα οποία δεν έχει γίνει σύσταση οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας οφείλει να άρει την αδικία που έγινε σε βάρος των άλλων ιδιοκτητών.
Συγκεκριμένα:
Στα εξ αδιαιρέτου οικόπεδα στα οποία δεν έγινε σύσταση κάθετη διανομή πολλοί συνιδιοκτήτες εκμεταλλευόμενοι την οικονομική δυσπραγία των άλλων που αδυνατούσαν τότε να χτίσουν και την πολυετή απουσία τους προέβησαν σε αυθαίρετες κατασκευές καθ’υπέρβαση του συντελεστή δόμησης και κάλυψης.
Έτσι έκτισαν διπλάσιο και τριπλάσιο ποσοστό της επιτρεπόμενης δόμησης που τους αναλογούσε και με τον νόμο των αυθαιρέτων τα τακτοποίησαν χωρίς την συναίνεση των συνιδιοκτητών.
Οι θιγόμενοι από αυτή την κατάσταση, όταν μάλιστα δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν το 65% των συνιδιοκτητών για σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας θα έπρεπε να προσφύγουν σε δικαστήρια για να βρουν το δίκιο τους και φυσικά με λίγα λόγια μια ανθρωποφαγία με ψυχολογικές συνέπειες, εντάσεις και προβλήματα.
Και σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα να μην μπορούν να βρουν λύση και δικαίωση με προσφυγή στα δικαστήρια γιατί το οικόπεδό τους να μην είναι πλέον άρτιο και οικοδομήσιμο μετά την υπέρβαση του συντελεστή δόμησης και κάλυψης.
Γι’ αυτό θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα στους θιγόμενους με νέα διάταξη ή και ερμηνευτική εγκύκλιο να μπορούν ή να βγάλουν οικοδομική άδεια για ίσο ή και μικρότερο του ποσοστού που τους αναλογεί ή σε περίπτωση έχουν ήδη κτίσει να μπορούν να το νομιμοποιήσουν.
Εξάλλου το κράτος επιτρέποντας του αυθαιρετούντες να νομιμοποιήσουν τα κτίσματά τους με το νόμο του 2011, βάζοντας τους ως πρόστιμο της υπέρβασης δόμησης ως συγκρίσιμο συντελεστή του επιπλέον της επιτρεπόμενης δόμησης που τους αναλογεί και όχι η συνολική επιτρεπόμενη δόμηση στο σύνολο του οικοπέδου, είναι σαν να παραδέχεται σιωπηλά την κάθετη διαίρεση.
Γιατί λοιπόν σε αυτή την περίπτωση να μην μπορεί και ο αδικημένος να βγάλει οικοδομική άδεια για το ποσοστό που του αναλογεί;
Θα πρέπει λοιπόν να αρθεί αυτή η αδικία και ο νόμος να είναι δίκαιος και ίσος προς όλους τους πολίτες και να μην επαναλαμβάνεται εσαεί οι πλεονέκτες να επιβραβεύονται σε αυτή τη χώρα!
Μπιζόπουλος Αλέξανδρος
Πολιτικός Μηχανικός ΑΠΘ
