Στο σημείο μηδέν επιστρέφουν οι δασικοί χάρτες. Με μια απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος πολλαπλασιάζονται οι περιπτώσεις αποχαρακτηρισμού δασών και δασικών εκτάσεων (σε πολλές περιπτώσεις παρά την αντίθετη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας) και οι δασικοί χάρτες, ακόμα κι όσοι έχουν κυρωθεί, (το 55% της χώρας) θα πρέπει να αναρτηθούν… από την αρχή.
Η υψηλού ρίσκου και αγνώστων συνεπειών απόφαση όχι μόνο κάνει αδύνατη την ολοκλήρωση του έργου έως το 2021, όπως είχε δεσμευθεί η χώρα έναντι των θεσμών, αλλά πιθανότατα θα οδηγήσει ολόκληρο το έργο στις ελληνικές καλένδες, ακυρώνοντας την επίπονη προσπάθεια που καταβλήθηκε την τελευταία δεκαετία.
Η απόφαση, την οποία υπογράφει ο υπουργός Κωστής Χατζηδάκης, έρχεται να τροποποιήσει (για ακόμα μία φορά, και ενώ περισσότερο από το μισό έργο έχει επιτέλους ολοκληρωθεί) τις κατηγορίες των εκτάσεων που οφείλουν να εξαιρεθούν από τον δασικό χάρτη. Στόχος είναι να προστεθούν σειρά διοικητικών αποφάσεων που, κατά τη γνώμη του υπουργείου, πρέπει να οδηγήσουν σε εξαίρεση των δασικών εκτάσεων από τον δασικό χάρτη (δηλαδή τον αποχαρακτηρισμό τους) ακόμα κι αν αυτές είναι σήμερα δασικές.
Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί περίπου το 55% των δασικών χαρτών της χώρας, δηλαδή το 93% όσων είχαν αναρτηθεί, ενώ το υπόλοιπο 7% είναι διάφορες κατηγορίες αντιρρήσεων που δεν έχουν εξεταστεί.
Ας δούμε ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες κατηγορίες αποχαρακτηρισμών:
• Η σοβαρότερη από τις «νέες» περιπτώσεις αποχαρακτηρισμών αφορά σε διαφόρων ειδών διανομές ή απαλλοτριώσεις που είχαν γίνει προ πολλών δεκαετιών προκειμένου να δημιουργηθεί αγροτική, γεωργική, ή κτηνοτροφική γη. Με τη νέα απόφαση, αυτές οι εκτάσεις εξαιρούνται στο σύνολό τους, ακόμα δηλαδή κι αν δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό ποτέ και σήμερα είναι δασικές.
• Επίσης, αποχαρακτηρίζονται… αυτόματα όλες οι εκτάσεις που είναι δηλωμένες στον ΟΠΕΚΕΠΕ ή έχουν δηλωθεί σε ειδικά αγροτικά μητρώα (αμπελουργικό και ελαιουργικό), χωρίς να εξετάζεται αν οι εκτάσεις αυτές έχουν εκχερσωθεί παράνομα. Με αυτόν τον τρόπο δικαιώνονται όσοι διαχρονικά επέκτειναν τα χωράφια τους εις βάρος των δασών.
• Μια τρίτη κατηγορία αφορά άδειες εγκατάστασης βιομηχανικών και τουριστικών μονάδων, ανεξαρτήτως σε ποιο στάδιο αδειοδότησης βρίσκονται και από ποιον εκδόθηκαν. Με άλλα λόγια, μια τουριστική μονάδα που έλαβε έγκριση λ.χ. από το υπουργείο Τουρισμού δεν χρειάζεται να ελεγχθεί από το δασαρχείο, αν στην έκτασή της περιλαμβάνει δασικά κομμάτια.
• Επίσης γίνονται αποδεκτά βεβαιώσεις ή πληροφοριακού χαρακτήρα έγγραφα του δασαρχείου, παρότι το ΣτΕ έχει κρίνει εδώ και μία δεκαετία ότι δεν έχουν ισχύ πράξης χαρακτηρισμού.
• Σε εφαρμογή του πρόσφατου… περιβαλλοντικού νόμου, εξαιρούνται από τους δασικούς χάρτες και οι οικοδομικές άδειες που δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί. Αρκεί μια βεβαίωση μηχανικού ότι τηρούνται τα όρια της αρτιότητας, η οποία βέβαια το πιθανότερο είναι να μην ελεγχθεί ποτέ ως προς την πιστότητά της (η δήλωση αυθαιρέτων με ευθύνη του μηχανικού, άλλωστε, έχει αποδειχθεί την τελευταία δεκαετία ότι οδήγησε στη νομιμοποίηση τεράστιο αριθμό ακινήτων που έπρεπε να εξαιρεθούν, απουσία ελέγχων και ουσιαστικών κυρώσεων για τους παραβάτες).
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι ολόκληροι οι δασικοί χάρτες θα «αποσυρθούν» για να αναμορφωθούν «σε όποιο στάδιο και αν βρίσκονται» και «αναρτώνται εκ νέου στο σύνολό τους». Σχολιάζοντας την απόφαση του κ. Χατζηδάκη στην «Κ» δασολόγοι-μελετητές εκφράζουν την ανησυχία τους για την τύχη του έργου, καθώς οι προδιαγραφές δεν γίνεται να τροποποιούνται με κάθε αλλαγή κυβέρνησης (τροποποιήθηκαν ήδη επί ΣΥΡΙΖΑ ώστε να συμπεριλάβουν τις χορτολιβαδικές εκτάσεις και νωρίτερα, επί Νέας Δημοκρατίας, για να εξαιρεθούν όχι μόνο οι εντός σχεδίου περιοχές, αλλά και όσες οι δήμοι ήθελαν να ενταχθούν αλλά αυτό δεν είχε καταστεί δυνατό για νομικούς λόγους).
