Μαύρη χρονιά για τους εργαζομένους αποδείχτηκε το 2022 με το έτος να καταγράφει αρνητικό ρεκόρ στα θύματα εργατικών δυστυχημάτων, τα οποία έως την εκπνοή της χρονιάς έφτασαν τα 102, αριθμός διπλάσιος από εκείνον του 2019.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας, τα οποία μεταφέρει στο «ethnos.gr» ο πρόεδρός της και υπεύθυνος υγείας και ασφάλειας της ΓΣΕΕ, Ανδρέας Στοϊμενίδης, η κατάσταση αντί να εξομαλύνεται ανά τετράμηνο, χειροτέρευε με τον αριθμό των θυμάτων να αυξάνεται ραγδαία.
Ο ίδιος εκτιμά πως μία από τις βασικές αιτίες της δραματικής αύξησης των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα εργασίας ή σε δυστυχήματα που προκλήθηκαν εξαιτίας εργασιών, είναι η εντατική επιστροφή στην κανονικότητα μετά την πανδημία: «Οπως δυστυχώς προβλέπαμε παρατηρώντας τα στοιχεία μήνα με το μήνα, οι νεκροί το 2022 έφτασαν τους 102, όταν το 2019 ήταν 51 και το 2020 41. Υπάρχει μία συντριπτική διαφορά, μία ραγδαία κλιμάκωση. Και το ανησυχητικό είναι ότι ο ρυθμός αυξανόταν κάθε τετράμηνο. Το πρώτο τετράμηνο του έτους είχαν καταγραφεί 20 νεκροί, το δεύτερο 27 για να φτάσουμε τους 55 νεκρούς την περίοδο Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 2022. Η οικονομία φαίνεται ότι άνοιξε με άγριους ρυθμούς στη μετά τον κορωνοιό εποχή και ενώ ελπίζαμε ότι θα υπήρχε μία βελτίωση στην πορεία της χρονιάς, είδαμε ότι το άνοιγμα με τους όρους που έγινε είχε ως χαρακτηριστικό την απώλεια ανθρώπινων ζωών», εξηγεί ο κ. Στοϊμενίδης.
Το έμπειρο στέλεχος για ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής στην εργασία αναφέρεται και στις συνέπειες της μετατροπής του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε ανεξάρτητη αρχή, η οποία οδήγησε ουσιαστικά σε μία μεταβατική περίοδο κατά την οποία «πάγωσαν» οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
«Το ΣΕΠΕ ξεκίνησε να λειτουργεί από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Στο διάστημα αυτό μέχρι και σήμερα 55 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Αυτό δείχνει αφενός ότι δε λειτουργεί αποτελεσματικά, ενώ επιπλέον καταδεικνύει ότι δεν υπάρχει και σοβαρή πολιτική βουληση να αλλάξουν τα πράγματα».
Σημειώνει ότι εκτός του ΣΕΠΕ, υπάρχει σημαντική υποστελέχωση στην επιθεώρηση μεταλλείων παρά το γεγονός ότι αυξάνονται οι θάνατοι σε λατομεία. Η Ομοσπονδία έχει ζητήσει συνάντηση και με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστα Σκρέκα για τα δυστυχήματα που συνδέονται με έργα του ΔΕΔΔΗΕ, τα οποία εκτελούνται με εργολαβίες.
Μείζον ζήτημα για τον κ. Στοϊμενίδη είναι και η θέσπιση μέτρων από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης: «Πρόκειται ίσως για τα πιο υποεκτιμημένα εργατικά δυστυχήματα. Κι όμως εμείς είχαμε υπολογίσει ότι κάθε μήνα χάνονται 2 άνθρωποι κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια αγροτικών εργασιών. Φέτος ο αριθμός ανέβηκε στο 2,5 και συνολικά χάθηκαν 31 άτομα είτε από ανατροπή τρακτόρων, πτώση δέντρων ή άλλες αιτίες σχετιζόμενες με αγροτικές εργασίες», υπογραμμίζει ο κ. Στοϊμενίδης.
Οσο για τους ελέγχους που διενεργούνται, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι υποτυπώδεις χωρίς αυτό να είναι ευθύνη των ανθρώπων που στελεχώνουν τις σχετικές υπηρεσίες: «Οι εργαζόμενοι στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου κάνουν το καλύτερο, αλλά είναι λίγοι. Δεν επαρκούν και φαίνεται ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και με ηλεκτρονικά τα εργαλεία ώστε να γίνουν συγκεκριμένοι έλεγχοι, οι οποίοι είναι αδύνατο να διενεργηθούν με φυσική παρουσία. Αυτό, όμως που μπορεί να γίνει είναι οι εργοδότες να εισάγουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία σε μία βάση δεδομένων και ανάλογα με αυτά να προγραμματίζονται περιοδικοί έλεγχοι».
Συμπληρώνει μάλιστα πως οι έλεγχοι μετά τα εργατικά δυστυχήματα μπορεί να είναι ενδελεχείς, όμως «ούτε εμείς, ούτε η Πολιτεία είμαστε εδώ για να καταγράφουμε νεκρούς και δυστυχήματα, αλλά για να δράσουμε προληπτικά ώστε να αποφευχθούν».
Η Ομοσπονδία και η ΓΣΕΕ έχουν προτείνει επανειλημμένως την ανακοίνωση ανά 3μηνο των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων μαζί με μία ανάλυση των αιτίων τους ώστε να υπάρχει μία διαρκής βελτίωση και επικαιροποίηση των προληπτικών μέτρων.
Εως τώρα δεν έχει εισακουστεί. Ιδιαίτερα κρίσιμη θεωρείται επίσης η πιστοποίηση των εργαζομένων, αλλά και η αποκατασταση του εργασιακού δικαίου μέσω ΣΣΕ, ενώ σύμφωνα με τα αιτήματα της Ομοσπονδίας, σε κάθε περίπτωση εργατικού ατυχήματος θα πρέπει να δίνονται απαντήσεις σε πολύ κρίσιμα ερωτήματα και συγκεκριμένα:
- Πόσες ώρες δούλευε ο κάθε εργαζόμενος.
- Πως αμοιβόταν
- Πως επικοινωνούσε με την εταιρία σε θέματα σχετικά με την επικινδυνότητα, την υγεινή και την ασφάλεια στην εργασία.
- Πόσο είχε εκπαιδευτεί και τι πιστοποίηση είχε για το αντικείμενό του.
- Πόσες εταιρίες ακολουθούν το μοντελο του πολύ χαμηλού κόστους εργασίας, της μεγάλης εντατικοποίησης και της τήρησης των μέτρων υγείας και ασφάλειας με πλημμελή τρόπο.
