Αξιοποιώντας τις γνώσεις που βασίζονται στην τεχνολογία, οι κατασκευαστές έχουν τη δυνατότητα να επανασχεδιάσουν την παραγωγή και τα προϊόντα τους για να μεγιστοποιήσουν την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση και να συμβάλουν στη μείωση του μεριδίου τους στη συνολική χρήση των πόρων.
Μόνο το 19% περίπου των περίπου 90 δισεκατομμυρίων τόνων πρώτων υλών που εξορύσσονται παγκοσμίως κάθε χρόνο ανακυκλώνεται ή κομποστοποιείται, με περίπου το 81% να απορρίπτεται, να αποτεφρώνεται ή να αποστέλλεται σε χώρους υγειονομικής ταφής, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Deloitte, και ο όγκος αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2060. Εν τω μεταξύ, το Ίδρυμα Ellen Macarthur, ο παγκόσμιος όμιλος που επικεντρώνεται στην προώθηση της ιδέας της κυκλικής οικονομίας, εκτιμά ότι η ανάπτυξη κυκλικών επιχειρηματικών μοντέλων θα εξοικονομούσε σημαντικούς πόρους.
Ενδεικτικό είναι ότι ακόμη και η μεμονωμένη εφαρμογή τους στην κατασκευή ρούχων, θα μπορούσε να αξίζει συνολικά 700 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030. Ωστόσο, αυτό δεν θα συμβεί εάν η κυκλικότητα αντιμετωπίζεται απλώς ως πρόσθετο σε έναν παραδοσιακό, πιο «σπάταλο» τρόπο επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αντί για καμπάνιες που απλώς δίνουν κίνητρα στους πελάτες να επιστρέψουν προϊόντα για μεταπώληση, ανακατασκευή ή ανακύκλωση (προσφέροντας κουπόνια για αγορές νέων προϊόντων), το ίδρυμα προτρέπει τις επιχειρήσεις να επανεξετάσουν τους δείκτες απόδοσης καθώς και τα κίνητρα πελατών με τρόπους που να ενθαρρύνουν μια πιο βιώσιμη χρήση των ίδιων των πρώτων υλών.
Πολλές εταιρείες διστάζουν να στραφούν σε νέα, πιο οικολογικά υλικά και διαδικασίες λόγω του κόστους, αλλά αυτό θα μπορούσε να αντισταθμιστεί από τα οφέλη που προκύπτουν με την πάροδο του χρόνου.
«Η επένδυση σε ανακυκλώσιμα υλικά θα μπορούσε να αυξήσει τη ζήτηση για προϊόντα λόγω των πράσινων διαπιστευτηρίων τους και θα μπορούσε να υπάρξει εξοικονόμηση κόστους από την επαναχρησιμοποίηση ανακυκλωμένων υλικών ή ακόμα και την ανακατασκευή προϊόντων», σημειώνει ο Roger O’Brien, επικεφαλής στο έργο Sustainable Advanced Manufacturing του πανεπιστημίου του Sunderland.
Η εξόρυξη βασικών υλικών για ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση πρέπει να συνδυάζεται με μια προσέγγιση που να λαμβάνει υπόψη ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού μέσω της ιχνηλασιμότητας των υλικών για ανάκτηση, για παράδειγμα. Οι προμηθευτές αγαθών και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της πληροφορικής, της μεταποίησης και του λιανικού εμπορίου, είναι επίσης βασικοί παράγοντες σε αυτό το κομμάτι, ενώ η ακριβής ανταλλαγή δεδομένων για διαφάνεια, η οποία μπορεί να γίνει πράξη είναι ζωτικής σημασίας, όπως αναφέρουν παράγοντες του κλάδου.
