Οι οικονομικές παράμετροι υλοποίησης καινούργιων επαγγελματικών φωτοβολταϊκών διαφοροποιούνται ουσιωδώς ανάλογα με την ισχύ τους, σημειώνει ο ΣΠΕΦ στη δημόσια διαβούλευση της ΡΑΕ για το κόστος των νεοεισερχόμενων σταθμών («Cost of New Entry»). Έτσι, σύμφωνα με τον ΣΠΕΦ, για να υπάρχει στοιχειώδης ομοιογένεια ως προς το μέγεθος των πάρκων, των οικονομιών κλίμακας και των ειδικότερων χαρακτηριστικών για υποδομές σύνδεσης, θα πρέπει τα σχετικά δεδομένα να καθορισθούν για τις τρεις επιμέρους υποκατηγορίες.
Ο ΣΠΕΦ προτείνει η πρώτη κατηγορία να αφορά νέα Φ/Β έργα εγκατεστημένης ισχύος άνω των 10 MW (PV utility scale), η δεύτερη έργα εγκατεστημένης ισχύος μεταξύ 1 και 10 MW (PV medium scale), και η τρίτη πάρκα εγκατεστημένης ισχύος έως 1 MW, εξαιρουμένων των οικιακών στεγών (PV small scale). Σε κάθε κατηγορία, πάντως, σύμφωνα με τον ΣΠΕΦ, η εκτίμηση της ΡΑΕ για το ανηγμένο κεφαλαιακό κόστος (400.000 ευρώ ανά Μεγαβάτ) είναι εξωπραγματικά χαμηλή αν όχι απολύτως εσφαλμένη για τα ελληνικά τουλάχιστον δεδομένα.
Έτσι, για τα PV small scale, ο Σύνδεσμος υποστηρίζει πως το ανηγμένο κεφαλαιακό τους κόστος κατά μέσο όρο φθάνει περίπου στα 800.000 ευρώ ανά Μεγαβάτ. Όπως σημειώνει, ένα τυπικό πάρκο των 400 kW με πλήρεις προδιαγραφές (που αποτελούν πληθυσμιακά τον κύριο όγκο έργων), σταθερών βάσεων, το κόστος κατασκευής του σήμερα (αδειοδότηση, μελέτη, Φ/Β μέρος, καλώδια-γειώσεις, περίφραξη, σύστημα ασφαλείας, κάμερες, αλεξικέραυνο, χωματουργικά-διαμορφώσεις, οικοδομικά, εργασία, κλπ) με το «κλειδί στο χέρι» προ ΦΠΑ φθάνει τις 250.000 ευρώ. Σε αυτό το ποσό, πρέπει να προστεθούν οι Όροι Σύνδεσης του ΔΕΔΔΗΕ, συνήθους εύρους από 50.000 έως 90.000 ευρώ.
Από την άλλη πλευρά, για ένα έργο εγκατεστημένης ισχύος μεταξύ 1 και 10 MW, το ανηγμένο κεφαλαιακό κόστος για πάνελ με σταθερές βάσεις κυμαίνεται πέριξ των 600.000 ευρώ ανά Μεγαβάτ. Ωστόσο, η τυπική απόκλιση στην κατηγορία αυτή μπορεί να είναι σημαντική, αναλόγως του μεγέθους και των ειδικών χαρακτηριστικών του κάθε έργου, πολύ περισσότερο μάλιστα εξαιτίας των Όρων Σύνδεσης του ΔΕΔΔΗΕ που έχει λάβει.
Τέλος, στη utility scale κατηγορία (>1Ο MW), στη βάση λ.χ. όσων έχουν γίνει γνωστά για τις δημοπρατήσεις μεγάλων Φ/Β πάρκων της ΔΕΗ σε Μεγαλόπολη και Πτολεμαΐδα, το ανηγμένο κεφαλαιακό κόστος κυμαίνεται πέριξ των 500 ευρώ ανά Μεγαβάτ.
Παράλληλα, ο ΣΠΕΦ προτείνει να αναθεωρηθεί το WACC των επαγγελματικών φωτοβολταϊκών, από την τιμή που εκτιμά η ΡΑΕ (5%) και να διαμορφωθεί χωριστά ανά υποκατηγορία. Έτσι, για τις Φ/Β μονάδες εγκατεστημένης ισχύος έως 1 MW να ληφθεί στο 9%, για τις μονάδες από 1-10MW στο 8% και για τις άνω των 10 MW στο 7%.
Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο, η ραγδαία εξέλιξη της ανανεώσιμης τεχνολογίας, το country risk διαχρονικά της Ελλάδας, η δομική αρχιτεκτονική αστάθεια των οικονομικών του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ που ιδίως αφορά τα Φ/Β πάρκα των μη καθετοποιημένων ιδιωτών επενδυτών που δεν έχουν την δυνατότητα να τον εγκαταλείψουν και να στραφούν σε ενδοομιλικά ΡΡΑς με τον εαυτό τους, η εισαγωγή γενικώς του μοντέλου των PPAs για τα νέα έργα με τρίτες εταιρείες -καταναλωτές και της επισφάλειας που αυτό εισάγει πέραν του βραχύτερου χρονικού ορίζοντα τους, καθώς και τα υψηλά κόστη και αβεβαιότητες που εισήγαγε το Target Model και η Αγορά Εξισορρόπησης, θέτουν συνεχείς και σημαντικές προκλήσεις οικονομικών απωλειών για τους ιδιώτες επενδυτές, παράγοντες που εν τέλει αυξάνουν σημαντικά το εύλογο κόστος χρήματος (WACC) των επενδύσεων αυτών.
«Επίσης δεν θα πρέπει να υποτιμώνται οι επιπτώσεις της πανδημίας του COVlD-19, που το οικονομικό τους αποτύπωμα θα παραμένει για πολλά χρόνια ανεξίτηλο στην οικονομία και που χρονικά θα φανεί περισσότερο με την απόσυρση των μέτρων στήριξης αλλά την σύσφιξη των δημοσιονομικών κανόνων και των πολιτικών παροχής ρευστότητας από την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εξάντληση μη ανανέωση πόρων ταμείου ανάκαμψης, ανάγκη περιστολής δημοσιονομικών ελλειμμάτων, παύση προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, αύξηση επιτοκίων κλπ)», υπογραμμίζει ο Σύνδεσμος.
