Μια θρυλική αρχιτέκτονας, πρωτοπόρος των συλλογικών οραμάτων της αρχιτεκτονικής, θα τιμηθεί, μετά θάνατον, με το Χρυσό Λιοντάρι της Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής 2021 της Βενετίας, για το συνολικό της έργο.
Με αυτήν τη βράβευση η Μπιενάλε επιχειρεί να διορθώσει και μια αδικία καθώς μια από τις πιο σπουδαίες προσωπικότητες της αρχιτεκτονικής είναι άγνωστη σήμερα ακόμα και στους κύκλους των αρχιτεκτόνων, με την τεράστια πολιτισμική κληρονομιά της να είναι γνωστή μόνο στη Βραζιλία.
Η Λίνα Μπο Μπάρντι γεννήθηκε στη Ρώμη στο 1914 και υπήρξε εκτός από αρχιτέκτονας, σχεδιάστρια, σκηνογράφος και εικονογράφος, δουλειά που άσκησε με μεγάλη επιτυχία όταν στα 28 της και αφού είχε ανοίξει δικό της αρχιτεκτονικό γραφείο, δεν είχε αναθέσεις και άρχισε να εικονογραφεί για εφημερίδες και περιοδικά όπως είναι τα «Stile», «Tempo», «Grazia», «Vertina», «l’ Illustrazione Italiana».
Όταν βομβαρδίστηκε το Μιλάνο στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1943, γράφεται στο κομμουνιστικό κόμμα και το σπίτι της γίνεται κέντρο διανοουμένων και ανθρώπων της τέχνης.
Το 1946 παντρεύτηκε τον Πιέτρο Μαρία Μπάρντι, ιστορικό και κριτικό τέχνης με τον οποίο αποφασίζουν να μεταναστεύσουν στη Βραζιλία. Το ζευγάρι κάνει αυτό το βήμα λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων και της πολιτικής και ιδεολογικής ασφυξίας που επικρατούσε στην Ιταλία μεταπολεμικά.
Πατρίδα κατ΄ επιλογήν, η Βραζιλία γίνεται η χώρα που υποδέχεται τις ιδέες της. Το 1950 ιδρύει με τον σύζυγό της το περιοδικό τέχνης Habitat που την φέρνει στο προσκήνιο της βραζιλιάνικης αρχιτεκτονικής πραγματικότητας. Ο τίτλος του περιοδικού έρχεται να συμπληρώσει τη σύλληψη της Μπάρντι για την κατοικία «Habitat» και το 1951 σχεδιάζει το «Glass House», την κατοικία της, η οποία θεωρείται παράδειγμα αρχιτεκτονικού ορθολογισμού. Εργάστηκε ακατάπαυστα στο «γυάλινο σπίτι» μέχρι το τέλος της ζωής της το 1992.
«Η Λίνα Μπο Μπάρντι είναι ένα παράδειγμα της επιμονής του αρχιτέκτονα σε δύσκολους καιρούς, είτε πολέμους, πολιτικές συγκρούσεις ή μετανάστευση, με την ικανότητά της να παραμένει δημιουργική, γενναιόδωρη και αισιόδοξη καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής της. Πάνω απ ‘όλα, παράδειγμα είναι και τα ισχυρά κτίριά της που ξεχωρίζουν στον σχεδιασμό της με τον τρόπο που συνδυάζουν την αρχιτεκτονική, τη φύση, τη ζωή και την κοινότητα. Στα χέρια της, η αρχιτεκτονική γίνεται πραγματικά μια ευχάριστη κοινωνική τέχνη» είπε ο επιμελητής του βραβείου Ηashim Sarkis.
Μερικά από τα πιο αναγνωρισμένα έργα της περιλαμβάνουν: το «Museu de arte de são paulo» (MASP), την «Casa de vidro», ένα μοντέρνο γυάλινο σπίτι βυθισμένο στο τροπικό δάσος και το «SESC – fábrica da pompéia», ένα κέντρο κοινότητας, πολιτισμού και αθλητισμού.
Η Μπάρντι σε όλη της τη ζωή φρόντισε να συνυπολόγισε στο έργο της αυτούς που έχουν τη χαμηλότερη εκπροσώπηση στην κοινωνία, συνειδητοποιώντας τη σημασία της διαφορετικότητας στην τέχνη και την αρχιτεκτονική, δεσμευμένη να φέρνει πιο κοντά ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Η φετινή Μπιενάλε της αρχιτεκτονικής της Βενετίας έχει προγραμματιστεί να ανοίξει στο κοινό στις 22 Μαΐου 2021.
