Χρηματοδότηση, χρονοδιάγραμμα, χαμένες θέσεις εργασίας. Αυτά είναι τα 3 «χ» που καθιστούν πολλούς επιφυλακτικούς έναντι του σχεδίου για την ανάπτυξη υποδομών για την ενεργειακή αξιοποίηση του υδρογόνου ως βασικού πυλώνα για τη μετάβαση της Δυτικής Μακεδονίας στη μεταλιγνιτική περίοδο.
Μεταξύ αυτών, η ευρωβουλευτής της ΝΔ Μ. Σπυράκη, ο πρώην αναπλ. ΥΠΕΝ Σ. Φάμελλος και ο πρώην περιφερειάρχης Δυτ. Μακεδονίας Θ. Καρυπίδης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επιφυλάξεις αυτές ακούστηκαν και από το βήμα του 1ου Διεθνούς Συνεδρίου για τη Μετάβαση των Βαλκανίων στην Καθαρή Ενέργεια, που διεξήχθη τις προηγούμενες ημέρες στην Κοζάνη, αλλά και στα διάφορα πηγαδάκια και τις συζητήσεις που έλαβαν χώρα στο περιθώριό του.
Ως προς τη χρηματοδότηση, ο κύριος προβληματισμός έχει να κάνει με το κατά πόσο μπορούν να εξασφαλιστούν έγκαιρα οι απαιτούμενοι πόροι για την υλοποίηση του σχεδίου, σε όλες τις φάσεις ανάπτυξής του μέχρι την τελική υλοποίησή του.
Ως προς το χρονοδιάγραμμα, η βασική ένσταση έχει να κάνει με το ότι ένα τέτοιο σχέδιο, ακόμα κι αν βρει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, θα πρέπει να περάσει από πολλές φάσεις μέχρι την τελική ανάπτυξή του, κάτι για το οποίο θα απαιτηθούν αρκετά χρόνια. Όμως, όλοι συμφωνούν στην ανάγκη τα όποια σχέδια μετάβασης της Δυτικής Μακεδονίας στη μεταλιγνιτική περίοδο να έχουν άμεση εφαρμογή και να μπορούν να επιφέρουν άμεσα αποτελέσματα.
Ως προς τις χαμένες θέσεις εργασίας, εκφράζονται σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο στις υποδομές υδρογόνου και στις συνδεδεμένες με αυτές δραστηριότητες θα μπορέσουν να απορροφηθούν πολλοί από τους εργαζόμενους των οποίων οι θέσεις εργασίας θα χαθούν όταν σβήσουν οι μονάδες και κλείσουν τα ορυχεία.
Όπως ειπώθηκε στο συνέδριο, όσο φιλόδοξο κι αν είναι το σχέδιο για το υδρογόνο, ακόμα κι αν αποδειχτεί βιώσιμο, είναι εξαιρετικά αμφίβολο το κατά πόσο θα πρέπει να ιεραρχηθεί ως προτεραιότητα σε μια φάση που απαιτείται επεξεργασία λύσεων με άμεσο και ευρύ απτό αντίκτυπο.
