Τα πρώτα αποτελέσματα από τη μελέτη σκοπιμότητας μιας λίαν φιλόδοξης διασύνδεσης, αυτής μεταξύ Ελλάδας – Σαουδικής Αραβίας (Saudi-Greek Interconnection), αναμένεται ότι θα έχει μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2026 ο ΑΔΜΗΕ, προκειμένου μετά να αποφασίσει για τη λήψη της σχετικής επενδυτικής απόφασης.
Στη πράξη το feasibility study που αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μεταξύ Μαρτίου-Μαΐου 2026, θα δείξει πόσο πιθανή είναι η επιτυχία της δημιουργίας ενός ενεργειακού διαδρόμου, μήκους άνω των 2.000 χλμ, για τη μεταφορά καθαρής ενέργειας από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη και αντίστροφα, καθώς επίσης τα συνοδά έργα που χρειάζονται στο ελληνικό σύστημα, ώστε να καταστήσουν εφικτή την υποδοχή τόσο μεγάλων ροών.
Σύμφωνα με πληροφορίες συνάντηση για το θέμα είχαν τη περασμένη εβδομάδα η διοίκηση του ΑΔΜΗΕ με τη σαουδαραβική ρυθμιστική αρχή, ενώ θυμίζουμε ότι το θέμα είχε βρεθεί στο επίκεντρο συνάντησης που είχε τον Οκτώβριο η ηγεσία του ΥΠΕΝ με τον υπουργό Βιομηχανίας και Ορυκτών Πόρων του σουνιτικού βασιλείου, Bandar bin Ibrahim Al-Khorayef.
Σχετικά με το συγκεκριμένο εγχείρημα έχει συσταθεί από τις αρχές του 2024 η κοινοπραξία Saudi Greek Interconnection στην οποία συμμετέχουν ο ΑΔΜΗΕ και η σαουδαραβική National Grid, με 50% έκαστος και στόχο την ένταξη του project στα Έργα Αμοιβαίου Ενδιαφέροντος (PMI) της ΕΕ.
Το στοίχημα που παίζει σταθερά τα τελευταία χρόνια το Ριάντ είναι να μετατραπεί σε ένα διεθνές κέντρο παραγωγής ΑΠΕ και υδρογόνου προσελκύοντας μεγάλα κεφάλαια από το εξωτερικό, όπως δείχνουν και οι μαζικές επενδύσεις που δρομολογεί στα δίκτυα.
Είναι το κλειδί του σαουδαραβικού σχεδιασμού για να στηθεί μια πλήρης αλυσίδα αξίας εξαγωγών καθαρής ενέργειας που θα ξεκινάει από το σουνιτικό βασίλειο, θα διασχίζει την αραβική χερσόνησο και θα φτάνει στη Μεσόγειο, χωρίς να είναι σαφές που θα καταλήγει -οι σχέσεις με το Ισραήλ δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί- συνεχίζοντας προς την Ελλάδα και από εκεί προς τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.
Στη κατεύθυνση αυτή το περασμένο καλοκαίρι, το Ριάντ, σε μια προσπάθεια να αναδείξει τον ηγετικό του ρόλο στον διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC), έβαλε στην «πρίζα» ένα γιγαντιαίο project, με ορίζοντα μετά το 2030, που απαρτίζεται από επιμέρους έργα και δεκάδες μικρότερες συμφωνίες.
Στη πρώτη ομάδα των deals, η ACWA Power, ο κρατικός κολοσσός ΑΠΕ του Βασιλείου σύνηψε συμφωνίες με τη γαλλική TotalEnergies Renewables, τη γερμανική EnBW και τις ιταλικές Edison και Zhero Europe, με αντικείμενο την διερεύνηση του ενδιαφέροντος της αγοράς και την εκπόνηση μελέτης βιωσιμότητας για την ανάπτυξη μεγάλης κλίμακας έργων ΑΠΕ στη Σαουδική Αραβία. Η παραγωγή της ενέργειας θα προορίζεται αποκλειστικά για εξαγωγές προς την Ευρώπη.
Στη δεύτερη ομάδα έργων, πάντα η ACWA Power, υπέγραψε συμφωνίες με την ιταλική εταιρεία κατασκευής καλωδίων HVDC Prysmian, την επίσης ιταλική CESI, καθώς και με τη γερμανική Siemens Energy, την αμερικανική GE Vernova και τον γαλλικό βραχίονα της Hitachi για διασυνοριακούς διαδρόμους μεταφοράς ενέργειας.
Σημειωτέον ότι το Ριάντ θέλει να καταφέρει να εξάγει στην Ευρώπη, ακόμη και μέσω Ελλάδας, το πράσινο υδρογόνο που θα παράγει η μεγαλύτερη μονάδα στον κόσμο που κατασκευάζει και η οποία αναμένεται να ξεκινήσει παραγωγή στα τέλη της δεκαετίας.
Σαν project, το Yanbu Green Hydrogen Hub φιλοδοξεί να είναι μια πλήρως καθετοποιημένη μονάδα, με παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, μονάδες αφαλάτωσης για την τροφοδοσία των εγκαταστάσεων ηλεκτρόλυσης υδρογόνου, μετατροπής του υδρογόνου σε αμμωνία, καθώς και ειδικό τερματικό σταθμό εξαγωγών.
