Την ανάκληση ή τροποποίηση των αποφάσεων κήρυξης ως αναδασωτέων, όσων εκτάσεων εκείνων που εμφανίζονται στους κυρωμένους ή στους μερικώς κυρωμένους δασικούς χάρτες ως μη δασικές προωθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ). Η σχετική ρύθμιση είχε εισαχθεί ως τροπολογία τον περασμένο Αύγουστο στο νομοσχέδιο για τον εθνικό κλιματικό νόμο αλλά τελικά δεν περιελήφθη στο τελικό κείμενο, καθώς υπήρξαν αντιδράσεις. Πλέον το ΥΠΕΝ την επαναφέρει στο νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/944, το οποίο έχει προωθήσει στη Βουλή για συζήτηση και ψήφιση.
Ειδικότερα, αφορά στην αντιμετώπιση προβλημάτων που έχουν προκύψει με εκτάσεις, οι οποίες αν και εμφανίζονται στους κυρωμένους ή μερικώς κυρωμένους δασικούς χάρτες ως μη δασικές, έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες. Όπως αναφέρει στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» στέλεχος του υπουργείου σε πολλές περιπτώσεις έχουν συμπεριληφθεί στους δασικούς χάρτες ως αναδασωτέες, εκτάσεις οι οποίες δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία, κυρίως αγροτικές.
Διαβάστε επίσης: Δασικοί χάρτες: Τέλος χρόνου για τις αντιρρήσεις
Γι’ αυτό με την προωθούμενη ρύθμιση προτείνεται να εκδίδονται αποφάσεις με τις οποίες να ανακαλούνται ή να τροποποιούνται οι σχετικές αποφάσεις κήρυξής τους ως αναδασωτέων. Στη συνέχεια οι κυρωμένοι δασικοί χάρτες θα αναμορφώνονται, με την υποχρεωτική διαγραφή των συγκεκριμένων εκτάσεων που δεν υπάγονται στη δασική νομοθεσία. Με τη διαγραφή τους, το Δημόσιο δεν θα προβάλλει δικαιώματα κυριότητας σε αυτές και θα ανακαλούνται τυχόν εκδοθέντα πρωτόκολλα διοικητικής αποβολής.
Να σημειωθεί ότι για τις αγροτικές εκτάσεις που περιλαμβάνονται σε ευρύτερη δασική έκταση που κηρύχθηκε αναδασωτέα έπειτα από πυρκαγιά, το ζήτημα είχε λυθεί έπειτα από τις μεγάλες φωτιές στην Πελοπόννησο με το άρθρο 17 (παρ. 9) του νόμου 3889/10, οπότε και είχε γίνει άρση των αναδασώσεων. Η κήρυξη μιας περιοχής ως αναδασωτέας όμως, δεν γίνεται μόνο έπειτα από πυρκαγιά, αλλά και για άλλους λόγους, π.χ. για την προστασία μιας περιοχής, όπως έγινε στο Σέιχ Σου και αλλού κλπ.
Αλλά συχνά κηρύσσεται αναδασωτέα μια ευρύτερη περιοχή που ενδέχεται να περιλαμβάνει και μη δασικές εκτάσεις. Γι’ αυτό το ΥΠΕΝ προτείνει μια οριζόντια ρύθμιση. Όπως εξηγεί ο νομοθέτης στην αιτιολογική έκθεση, υφίσταται πλήθος ιδιοκτησιών οι οποίες, όπως προκύπτει από τους κυρωμένους δασικούς χάρτες, δεν μπορεί να διακριβωθεί εάν υπήρξαν ποτέ δασικές και έχουν, εν τούτοις, κηρυχθεί αναδασωτέες. «Οι ιδιοκτησίες αυτές λόγω του αναδασωτέου χαρακτήρα, αφενός δεν μπορούν να αξιοποιηθούν οικονομικά από τους ιδιοκτήτες τους και αφετέρου σε όσες υπάρχουν κατοικίες και κτίσματα έχουν εκδοθεί πρωτόκολλα κατεδαφίσεως. Με το προτεινόμενο άρθρο επέρχεται η ταχύτερη και ασφαλέστερη λύση του ζητήματος, δεδομένου ότι θα αποφορτίσει την διοίκηση από τον έλεγχο πληθώρας μεμονωμένων αιτημάτων άρσης αναδάσωσης, καθώς και από τη διαρκή διόρθωση των δασικών χαρτών που ανακύπτει μετά την εξέταση των σχετικών αιτημάτων, ενώ ταυτόχρονα θα ξεπεραστούν διαδικαστικά και διοικητικά κωλύματα προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, της ισότητας των πολιτών και της ασφαλείας του δικαίου», αναφέρεται στην έκθεση.
Παρατείνεται έως το 2025 η προθεσμία για νομιμοποίηση κάμπινγκ
Παράλληλα, με άλλη ρύθμιση παρατείνεται η προθεσμία για τη νομιμοποίηση κατασκευών Οργανωμένων Τουριστικών Κατασκηνώσεων (κάμπινγκ), ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος, τόσο στις δασικές υπηρεσίες, όσο και στους διαχειριστές των τουριστικών υποδομών, να ολοκληρώσουν τις σχετικές διαδικασίες, δίχως να προβλέπεται πλέον η αναστολή κήρυξης πράξεων αναδάσωσης.
Έτσι, τουριστικές εγκαταστάσεις σε ακίνητα δασικού χαρακτήρα του Ελληνικού Δημοσίου ή του ΕΟΤ, που έχουν οποτεδήποτε παραχωρηθεί σε αυτόν για τουριστική αξιοποίηση καθ’ οιονδήποτε τρόπο και ανεγέρθηκαν από τον ΕΟΤ ή την ΕΤΑΔ ή τρίτο, στον οποίο παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα τουριστικής αξιοποίησης, θεωρούνται νομίμως υφιστάμενες. Για τη νομιμότητα των εγκαταστάσεων αυτών πρέπει να εκδίδεται σχετική διαπιστωτική πράξη του Γενικού Γραμματέα ΕΟΤ, ώστε να θεωρείται ότι οι εγκαταστάσεις πληρούν όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση οικοδομικής άδειας επισκευής, συντήρησης και εκσυγχρονισμού. Οι αρμόδιες πολεοδομικές υπηρεσίες υποχρεούνται στη χορήγηση των σχετικών αδειών και εγκρίσεων χωρίς να απαιτείται η έκδοση βεβαίωσης από τον οικείο δασάρχη.
Για την περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων εντός υφιστάμενου κτιρίου, για το οποίο εκδίδεται, ή ήδη έχει εκδοθεί, διαπιστωτική πράξη του Γενικού Γραμματέα ΕΟΤ, δεν απαιτείται η γνωμοδότηση του οικείου Δασάρχη. Οργανωμένες Τουριστικές Κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) που λειτουργούν σε εκτάσεις που υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και δεν έχουν την προβλεπόμενη έγκριση, οφείλουν να λάβουν έως την 20ή Φεβρουαρίου 2025, την πράξη πληροφοριακού χαρακτήρα της αρμόδιας Δασικής Αρχής με την οποία εξειδικεύονται οι όροι και οι προϋποθέσεις κάθε επέμβασης. Έως τότε αναστέλλεται η ισχύς των διοικητικών πράξεων αποβολής και επιβολής προστίμων κατεδάφισης, που τυχόν έχουν εκδοθεί, ενώ παύουν να ισχύουν εφόσον τελικά εκδοθεί η προβλεπόμενη πράξη της δασικής υπηρεσίας.
Να σημειωθεί ότι ως οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) ορίζονται κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα, υπαίθρια, με ή χωρίς οικίσκους, στα οποία παρέχεται η δυνατότητα διαμονής, εστίασης και αναψυχής τουριστών που διαθέτουν ή όχι ίδια κατασκηνωτικά και μεταφορικά μέσα, όπως συρόμενα ή αυτοκινούμενα τροχόσπιτα, ρυμουλκούμενα ή ημιρυμουλκούμενα τροχόσπιτα, σκηνές, τροχοσκηνές ή σκηνές επί της οροφής οχημάτων, τουριστικά λεωφορεία διαμορφωμένα με κοιτώνες (hotel bus) και τουριστικά λεωφορεία με συρόμενα οχήματα διαμορφωμένα με κοιτώνες (rotel hotel).
Επίσης προωθείται ρύθμιση που δίνει τη δυνατότητα να ολοκληρωθούν τα έργα τεχνικής υποδομής στις εκτάσεις των Οικοδομικών Συνεταιρισμών. Ειδικότερα παρέχεται εκ νέου, και αναδρομικά, από τη λήξη της τελευταίας δοθείσης παρατάσεως, νέα προθεσμία η οποία θα λήξει σε δύο χρόνια από την ψήφιση του νομοσχεδίου, δηλαδή τον Οκτώβριο του 2024.
