Έχουν πεπερασμένο χρόνο ζωής οι ανεμογεννήτριες; και πού πηγαίνουν όταν… γεράσουν; Σήμερα, 1.060 ανεμογεννήτριες σε 96 αιολικούς σταθμούς της χώρας, συνολικής ισχύος 1.056 MW, έχουν συμπληρώσει πάνω από 15 χρόνια ζωής και θα πρέπει να οδηγηθούν σε ανακύκλωση, ανέφερε ο Ιωάννης Χαραλαμπίδης, επικεφαλής της Διεύθυνσης Αδειοδοτήσεων και Μητρώων της ΡΑΑΕΥ, σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Αρχή για την ανακύκλωση ενεργειακών υποδομών.
Η ΔΕH Ανανεώσιμες ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που εφάρμοσε το repowering, δηλαδή, την αντικατάσταση παλαιών ανεμογεννητριών με νέα τεχνολογία μεγαλύτερης απόδοσης, πρακτική που ακολουθείται στην Ευρώπη εδώ και μία δεκαετία. Έτσι, 106 ανεμογεννήτριες που είχαν εγκατασταθεί τη δεκαετία του ’90 στα Ψαρά, στη Χίο, την Ικαρία, τη Λέσβο, την Κάρπαθο, τη Λήμνο, την Εύβοια και την Κρήτη έδωσαν τη θέση τους σε 22 νέας τεχνολογίας σε 10 αιολικά πάρκα. Η αποξήλωση επεκτάθηκε από τα θεμέλια και τα υπόγεια καλώδια ως τις υπέργειες εγκαταστάσεις.
Ειδικά διαπιστευμένες εταιρείες, ανέφερε ο Παναγιώτης Παπασταματίου, γενικός διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ, αναλαμβάνουν την ανακύκλωση των υλικών μιας παλιάς ανεμογεννήτριας σε ποσοστό 85%-90%. Πρόκληση, ωστόσο, αποτελούν τα πτερύγια, λόγω των συνθετικών υλικών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης της βιομηχανίας συνθετικών υλικών (EuCIA), μέχρι το 2025 από τον αιολικό κλάδο θα προέρχεται μόλις το 10% των συνθετικών αποβλήτων παγκοσμίως.
Αναγνωρίζοντας το πρόβλημα, κατασκευαστικές εταιρείες ανεμογεννητριών επεξεργάζονται ήδη διάφορες λύσεις. Η Vestas, για παράδειγμα, εστιάζει στην ανάπτυξη νέων τεχνικών για την ανακύκλωση των πτερυγίων, ενώ οι Siemens Gamesa και GE Renewable Energy στην ανάπτυξη νέων υλικών από τα οποία θα είναι κατασκευασμένα, ώστε να μπορούν να ανακυκλωθούν εύκολα και αποτελεσματικά.
Η ΕΛΕΤΑΕΝ, εξάλλου, έχει ήδη συνεργαστεί με τις Vestas, Ιντρακάτ, ΔEΗ και MORE για την παραλαβή παλαιών πτερυγίων ανεμογεννητριών, με σκοπό την παραγωγή ειδών αστικού εξοπλισμού, που θα μπορούν να διατεθούν σε δήμους και άλλους φορείς.
Μία από τις μεθόδους που εφαρμόζονται στη χώρα μας για την ανακύκλωση πτερυγίων είναι ο θρυμματισμός τους, ώστε να μετατραπούν σε πούδρα, υλικό που διοχετεύεται στη βιομηχανία για καύση. Η τσιμεντοβιομηχανία είναι ένας από τους κλάδους που αναμιγνύει την πούδρα αυτή με το καύσιμο που χρησιμοποιεί για τη λειτουργία της.
Στην Ευρώπη, πάντως, πολλά πτερύγια καταλήγουν να γίνονται εξοπλισμός για παιδικές χαρές, δημόσια παγκάκια, ράφια ή ακόμη και ηχοπετάσματα. Στην Ελλάδα, παλιά πτερύγια έχουν χρησιμοποιηθεί στον Μύλο Ξωτικών, στα Τρίκαλα.
Σε κάθε περίπτωση, με την Κομισιόν να στηρίζει έργα για την ανακύκλωση πτερυγίων μέσω του προγράμματος Horizon Europe, η Wind Europe, η φωνή της βιομηχανίας αιολικής ενέργειας στην Ευρώπη, καλεί για απαγόρευση ταφής πτερυγίων στην Ευρώπη μέχρι το 2025. Και με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ανέμου, στις 15 Ιουνίου, έχει διοργανώσει υπαίθρια έκθεση έξω από το Ευρωκοινοβούλιο, στις Βρυξέλλες, όπου εκτίθενται καρέκλες, τραπέζια, παγκάκια και γλάστρα, τα οποία κατασκεύασε η πολωνική εταιρεία GP Reblade από παλιά πτερύγια ανεμογεννητριών.
