Σε νέα διαγωνιστική διαδικασία για το σύστημα ελέγχου πεζοδρόμων προχωρά ο Δήμος Λαρισαίων. Το θέμα συζητήθηκε εκτενώς κατά το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο, μετά από επερώτηση του δημοτικού συμβούλου της Συμπαράταξης Λαρισαίων κ. Κωνσταντίνου Διαμάντου για τη «σημερινή κατάσταση στο πεζοδρομημένο κέντρο της πόλης και την επαναλειτουργία του «έξυπνου» συστήματος ελέγχου βυθιζόμενων μπαρών».
Ο ίδιος έκανε λόγο για εικόνα καταστροφής – απαξίωσης του εξοπλισμού και αλλαγής της νοοτροπίας προς τα πίσω θέτοντας μια σειρά ερωτημάτων στον αρμόδιο αντιδήμαρχο Δημοτικής Αστυνομίας και Κυκλοφοριακών Παρεμβάσεων κ. Ευάγγελο Παπαλέξη:
«Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες κάνατε για τη συντήρηση του εξοπλισμού;
Θα επαναλειτουργήσει το σύστημα ελέγχου; Κι αν ναι με ποιο ωράριο και με τι αριθμό εργαζομένων;
Ποιες ενέργειες έγιναν για την πρόσληψη των παραβάσεων εντός του πεζοδρομημένου κέντρου;»
Τέλος, ο κ. Διαμάντος υπογράμμισε την σημαντικότητα του ζητήματος, καθώς προσδίδει επικινδυνότητα λόγω της παράνομης διέλευσης οχημάτων.
Απαντώντας ο κ. Παπαλέξης σημείωσε πως στην επερώτηση υπάρχουν ανακρίβειες και ψέματα, ενώ γίνεται προσπάθεια χρέωσης της διακοπής λειτουργίας του συστήματος στη δημοτική αρχή. Ακόμη, ξεκαθάρισε πως η επαναλειτουργία του θα συμβεί με οικονομικότερους όρους, υπενθυμίζοντας πως για ένα έργο 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, το ετήσιο κόστος συντήρησής του ανέρχεται στα 600.000 ευρώ.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Δήμου Λαρισαίων για τον νέο διαγωνισμό:
«Δέσμευση της δημοτικής αρχής είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη νέα διαγωνιστική διαδικασία για το σύστημα των βυθιζόμενων μπαρών, εκτιμώντας ότι το κέρδος για το δήμο θα είναι διπλό: και αμεσότερη λειτουργία του συστήματος ελέγχου πεζοδρόμων και οικονομικότεροι όροι για αυτό.
Επειδή όμως παρακολουθούμε μια προσπάθεια μετάθεσης των ευθυνών που υπάρχουν για τη μη λειτουργία του συστήματος και δημιουργίας στρεβλών εντυπώσεων στους πολίτες είμαστε υποχρεωμένοι να τονίσουμε τα εξής:
1. Η ευθύνη για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τη λειτουργία του συστήματος βαρύνει αποκλειστικά την προηγούμενη Δημοτική Αρχή, καθώς υπέγραψε σύμβαση λειτουργίας με τον ανάδοχο (ΟΤΕ), η οποία δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να κριθεί νόμιμη από την αρμόδια υπηρεσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
2. Η απόφαση του Επιτρόπου τον περασμένο Ιούλιο, έκανε λόγο για «ουσιώδεις νομικές πλημμέλειες που κωλύουν την υπογραφή των ελεγχθέντων σχεδίων συμβάσεων». Διευκρινίζουμε ότι δεν πρόκειται για «ισχυρισμούς» του Επιτρόπου, όπως παραπλανητικά αναφέρεται στην ερώτηση της αντιπολίτευσης, αλλά για ΑΠΟΦΑΣΗ στην οποία όφειλε να συμμορφωθεί ο Δήμος.
3. Η δυνατότητα προσφυγής στην Ολομέλεια του αρμοδίου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εξετάστηκε από τον Δήμο και από την Νομική του Υπηρεσία, η οποία ενώ για τα 4 σημεία της απόφασης του Επιτρόπου εκτιμά ότι «πιθανολογείται βάσιμος ο σχετικός λόγος ανάκλησης…» (υπάρχει δηλαδή πιθανότητα δικαίωσης του Δήμου), για το 5ο σημείο θεωρεί ότι η απόφαση του Επιτρόπου κρίνεται ορθή και βάσιμη. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι, με βάση αυτό, οι πιθανότητες δικαίωσης δεν ήταν με την πλευρά του Δήμου. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο στη Δημοτική Επιτροπή τον Σεπτέμβριο, αποφασίστηκε η μη άσκηση προσφυγής ανάκλησης κατά της απόφασης του Επιτρόπου.
4. Η αυθαίρετη τοποθέτηση της αντιπολίτευσης περί «θετικής έκβασης της προσφυγής για τον Δήμο» και περί «επιτυχούς έκβασης της έφεσης», στερείται οποιασδήποτε λογικής και σκοπίμως προσπαθεί να παραπλανήσει τους πολίτες, προκειμένου να μετακυλήσει το βάρος των ευθυνών, από την ίδια που ως δημοτική αρχή απέτυχε να συνάψει μια νόμιμη σύμβαση, στη νέα δημοτική αρχή, η οποία δήθεν, αποφεύγει να δικαιωθεί με προσφυγές.
5. Υπεύθυνα, από την πρώτη στιγμή και με μοναδική σκέψη το καλό του Δήμου και των συμπολιτών μας, η Δημοτική Αρχή επέλεξε να προχωρήσει σε νέα διαγωνιστική διαδικασία, προκειμένου να αποφευχθούν οι χωρίς λόγο δικαστικές καθυστερήσεις και να προκύψει μια οικονομικότερη επιλογή για το Δήμο, καθώς το κόστος της συντήρησης με τα δεδομένα της απορριφθείσας σύμβασης, ξεπερνά το μισό του συνολικού κόστους κατασκευής.
Σημειώνουμε εδώ ότι με βάση τα διεθνή δεδομένα το κόστος συντήρησης δεν μπορεί να υπερβαίνει το 10-12% της αξίας της επένδυσης. Στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για κόστος συντήρησης που αγγίζει το 1 εκατ. ευρώ τα δύο χρόνια, χρήματα που καλείται να πληρώνει ο Δήμος, όταν το κόστος του έργου ανήλθε σε 1.514.622,8 Ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, εκ των οποίων οι τετρακόσιες σαράντα εννέα χιλιάδες εννιακόσια δέκα τέσσερα ευρώ και δέκα έξι λεπτά (449.914,16 Ευρώ), συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, προέρχονται από χρηματοδότηση από το «ΠΕΠ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ 2014-2020» -που σημαίνει ότι το κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας από ιδίους πόρους, ήταν 1.064.708,64 ευρώ.
Τα παραπάνω ξεκαθαρίστηκαν από την πλευρά της Δημοτικής Αρχής πολλές φορές μέχρι σήμερα και προκαλεί αν μη τι άλλο εντύπωση η εμμονή της αντιπολίτευσης σε μια προσπάθεια, επαναλαμβανόμενης, πλήρους διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.
Η χρησιμοποίηση ψευδών στοιχείων, υποθετικών σεναρίων και αστήρικτων υποθέσεων στην προκειμένη περίπτωση, αν δεν αποτελεί απλά σημάδι αντιπολιτευτικής ένδειας, σίγουρα δημιουργεί ερωτηματικά για τους πραγματικούς σκοπούς της.»
