Χάρης Αποσπόρης
Οι καταναλωτές εκμεταλλεύτηκαν πέρυσι το νέο θεσμό του Ενεργειακού Μεσολαβητή προκειμένου να εκφράσουν τα παράπονά τους για την προμήθεια ενέργειας. Ο Μεσολαβητής δέχτηκε συνολικά 284 αιτήματα, με τη συντριπτική πλειοψηφία (94%) να αφορά το ηλεκτρικό ρεύμα.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση, τους καταναλωτές απασχόλησαν περισσότερο τρία συγκεκριμένα προβλήματα. Το πρώτο ήταν η τελική ένδειξη των μετρητών τους κατά την αλλαγή από τον ένα προμηθευτή στον άλλο, που συχνά δεν είναι ακριβής. Κατ’ επέκταση, θεωρείται σκόπιμο οι καταναλωτές να αποστέλλουν επικαιροποιημένες φωτογραφίες του μετρητή στο νέο προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος, τις οποίες με τη σειρά του οφείλει να διαβιβάσει άμεσα στο διαχειριστή.
Η ενημέρωση των πελατών είναι το δεύτερο μείζον θέμα, καθώς πολλοί παραπονιούνται ότι κατά το προσυμβατικό στάδιο δεν λαμβάνουν επαρκείς πληροφορίες, ιδίως κατά τις τηλεφωνικές επικοινωνίες.
Για παράδειγμα, οι καταναλωτές ζητούν απομαγνητοφωνήσεις κλήσεων, αλλά οι προμηθευτές δηλώνουν ότι «δεν υπάρχουν» ή δεν παρέχονται ολοκληρωμένες καταγραφές. Επιπλέον, δεν υφίσταται επαρκής διαφάνεια όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του προσφερόμενου προγράμματος (ρήτρες, χρεώσεις, εκπτώσεις, κ.λπ.).
Ο Μεσολαβητής τονίζει σχετικά ότι είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται το ρυθμιστικό πλαίσιο στο ακέραιο από την πλευρά των προμηθευτών. Σημειώνει παράλληλα ότι οι πελάτες διατηρούν το δικαίωμα υπαναχώρησης από τη σύμβαση και δη αζημίως, εντός 14 ημερών από την υπογραφή της.
Ένα ακόμη ζήτημα είναι η έκπτωση που προσφέρεται σε καταναλωτές του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου (ΚΟΤ). Η καταμέτρηση γίνεται πλέον σε μηνιαία βάση από το διαχειριστή, όμως τα όρια των υπουργικών αποφάσεων έχουν τεθεί σε τετραμηνιαία βάση και έτσι δυσχαιρένεται ο ακριβής επιμερισμός της έκπτωσης.
Ως αποτέλεσμα της επικοινωνίας μεταξύ καταναλωτών και Ενεργειακού Μεσολαβητή, έγιναν δεκτά τα περισσότερα αιτήματα και απορρίφθηκε μόλις το 29%. Στη συνέχεια ο Μεσολαβητής προχώρησε σε 67 συνολικά συστάσεις, εκ των οποίων δύο στις τρεις ήταν υπέρ του καταναλωτή.
Τέλος, ο μέσος χρόνος επίλυσης διαφορών έφτασε τις 60 ημέρες, δηλαδή ήταν αρκετά χαμηλότερος από το στόχο των 90 ημερών που απαιτεί η νομοθεσία.
