Την ερχόμενη Δευτέρα 15 του μηνός εκπνέει η (μετά την παράταση) προθεσμία για την υποβολή δεσμευτικών προσφορών στο διαγωνισμό για τα λιγνιτικά «πακέτα» Μεγαλόπολης και Μελίτης της ΔΕΗ.
Η υπόθεση θεωρείται «τελειωμένη», με την έννοια ότι ουδείς σκέφτεται να προσέλθει για να δώσει προσφορά, ενώ και μια πιθανή νέα παράταση δεν θεωρείται ότι μπορεί να κρατήσει εν ζωή το διαγωνισμό.
Δύο μέρες μετά, την Τετάρτη 17 του μηνός, είναι προγραμματισμένη η τρίτη δημοπρασία NOME της χρονιάς, για εκχώρηση από τη ΔΕΗ 500 MWh/h στους ιδιώτες προμηθευτές.
Η συγκεκριμένη δημοπρασία φαίνεται ότι θα πραγματοποιηθεί κανονικά, ωστόσο, πιθανότατα, θα είναι η τελευταία που θα ακολουθήσει τους κανόνες που έχουν συμφωνηθεί ανάμεσα στη χώρα μας και τους θεσμούς.
Και τούτο διότι, σύμφωνα με πληροφορίες του energypresss, έχει ήδη στρωθεί ο δρόμος για μια συνολική διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με την Κομισιόν, η οποία θα αφορά την εν γένει πολιτική που θα ακολουθηθεί στο εξής για τη δομή και λειτουργία της αγοράς ηλεκτρισμού στη χώρα μας και για τη θέση της ΔΕΗ μέσα σε αυτήν.
Οι πληροφορίες του energypress αναφέρουν ότι έχουν ήδη υπάρξει επαφές με την Κομισιόν, οι οποίες θα λάβουν συστηματική μορφή τις αμέσως επόμενες ημέρες και αφού η κυβέρνηση καταλήξει με μεγαλύτερη ακρίβεια στο «σχέδιο σωτηρίας» της ΔΕΗ. Ο ρόλος του Γεράσιμου Θωμά, υψηλόβαθμου στελέχους της Κομισιόν μέχρι πριν λίγες μέρες και υφυπουργού Ενέργειας από τη Δευτέρα, αναμένεται ότι θα είναι καθοριστικός στη διαδικασία αυτή.
Τα τρία βασικά «προαπαιτούμενα» που πρέπει να καλύπτει η όποια συνολική λύση είναι:
· πρώτον, η ικανοποίηση των αποφάσεων του ευρωδικαστηρίου για πρόσβαση τρίτων στα λιγνιτικά αποθέματα της χώρας. Πρόκειται για αποφάσεις που επί της ουσίας δεν έχουν σήμερα τη σημασία που είχαν παλιότερα, δεδομένου ότι η λιγνιτική παραγωγή δεν είναι πλέον προνομιακή, αντίθετα αποτελεί μάλλον βαρίδι για τη ΔΕΗ.
· δεύτερον, η τήρηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα μέσω της συμφωνίας με τους θεσμούς, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει η ΔΕΗ μέχρι το τέλος του έτους να μειώσει το μερίδιό της στη λιανική ρεύματος και να φτάσει κάτω από το 50%. Σήμερα η ΔΕΗ έχει το 73,5% της αγοράς, πράγμα που σημαίνει ότι θα υποχρεωθεί σε περαιτέρω αύξηση του ρεύματος που εκχωρεί στους ανταγωνιστές της μέσω των δημοπρασιών NOME. Η συνολική επισκόπηση των αποτελεσμάτων που είχαν τα NOME έχει προγραμματιστεί για το Σεπτέμβριο, ωστόσο τα όσα έχουν εν τω μεταξύ προκύψει, δείχνουν ότι τα όρια αποτελεσματικότητας του «εργαλείου» αυτού έχουν εξαντληθεί.
· τρίτον, η δημιουργία προϋποθέσεων υγιούς και ισχυρού ανταγωνισμού συνολικά στην ηλεκτρική αγορά. Εδώ τίθεται ως θέμα η πρόσβαση τρίτων παιχτών στο υδροηλεκτρικό δυναμικό που σήμερα αξιοποιεί αποκλειστικά η ΔΕΗ. Ας σημειωθεί ότι υπάρχει σε εξέλιξη έρευνα της Κομισιόν για τον τρόπο διαχείρισης των «νερών» από τη ΔΕΗ, τα ευρήματα της οποίας έχουν μέχρι σήμερα κρατηθεί ως επτασφράγιστο μυστικό. Ας σημειωθεί επίσης ότι τα υδροηλεκτρικά θεωρούνται ως περιουσιακά στοιχεία υψηλής αξίας για τη ΔΕΗ και συνεπώς ως ικανά να συμμετάσχουν σε μια πιθανή λύση των οικονομικών προβλημάτων της επιχείρησης.
Με τη χώρα πάντως να βρίσκεται ήδη εκτός μνημονίων και με την κυβέρνηση – που έχει ζωή μόλις ολίγων ημερών – να δείχνει ότι δεν είναι διατεθειμένη να δώσει «μάχες οπισθοφυλακής», η διαπραγμάτευση με την Κομισιόν εκτιμάται ότι θα καταλήξει σύντομα σε «συνολική λύση» που θα αφορά, αφενός μεν τη διάσωση της ΔΕΗ, αφετέρου δε την άρση των στρεβλώσεων ανταγωνισμού της ηλεκτρικής αγοράς.
