Ο 87χρονος Ιάπωνας αρχιτέκτονας και θεωρητικός Αράτα Ισοζάκι, στα κορυφαία έργα του οποίου συμπεριλαμβάνονται το στάδιο Palau Sant Jordi για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, το Pala Alpitour στο Τορίνο, το Εθνικό Συνεδριακό Κέντρο του Κατάρ και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Gunma στην πόλη Τακασάκι, είναι ο φετινός αποδέκτης του αρχιτεκτονικού βραβείου Πρίτζκερ.
Το Εθνικό Συνεδριακό Κέντρο του Κατάρ, ένα από τα έργα του Ιάπωνα αρχιτέκτονα Αράτα Ισοζάκι.
Γεννημένος στο νησί Kyushu το 1931, ήταν μόλις 14 ετών όταν βομβαρδίστηκαν η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, και το σύνολο του έργου του διαπνέεται από την αρχή πως, μολονότι τα κτίρια είναι προσωρινά, θα πρέπει να ικανοποιούν τις αισθήσεις των χρηστών τους.
«Οταν ήμουν αρκετά μεγάλος για να αρχίσω να κατανοώ τον κόσμο, η πόλη μου κάηκε ολοσχερώς. Στην απέναντι ακτή, η ατομική βόμβα έπεσε στη Χιροσίμα, έτσι μεγάλωσα κοντά στο σημείο μηδέν. Η καταστροφή ήταν απόλυτη, δεν υπήρχε αρχιτεκτονική, ούτε κτίρια ούτε καν μια πόλη, μόνο στρατώνες και καταυλισμοί με περιέβαλλαν. Ετσι, βίωσα την αρχιτεκτονική αρχικά ως απουσία αρχιτεκτονικής, και άρχισα να σκέφτομαι πως οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ξαναχτίσουν τα σπίτια και τις πόλεις τους», είχε δηλώσει ο Ισοζάκι σε παλαιότερη συνέντευξή του.
«Βίωσα την αρχιτεκτονική αρχικά ως απουσία αρχιτεκτονικής», είχε δηλώσει στο παρελθόν ο 87χρονος αρχιτέκτονας.
Το 1954 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο και άρχισε να εργάζεται ως βοηθός του επίσης βραβευμένου με Πρίτζκερ Κένζο Τάγνκε, ενώ το 1983 δημιούργησε το δικό του γραφείο. Σταδιακά, το όνομά του ξεπέρασε τα όρια της περιοχής όπου είχε γεννηθεί και άρχισαν να του αναθέτουν έργα σε ολόκληρη την Ιαπωνία. Τη δεκαετία του ’80 κλήθηκε να σχεδιάσει το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Λος Αντζελες, για να ακολουθήσουν δεκάδες αναθέσεις σε όλο τον κόσμο.
Το Κεραμικό Πάρκο είναι άλλο ένα έργο του βραβευμένου αρχιτέκτονα στη Δυτική Ιαπωνία.
Το «Νομπέλ της Αρχιτεκτονικής» απονέμεται κάθε χρόνο από το Ιδρυμα Hyatt και συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 100.000 δολαρίων. Στους νικητές των προηγούμενων χρόνων συγκαταλέγονται οι Ζάχα Χαντίντ, Νόρμαν Φόστερ, Ρέντσο Πιάνο, Αλεχάντρο Αραβένο και Τόγιο Ιτο.
