Έντονες είναι οι αντιδράσεις από την πλευρά των θεσμικών επενδυτών ΑΠΕ στο άρθρο 24 του νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ, που προβλέπει ότι «η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμούς Α.Π.Ε. εγκατεστημένης ισχύος ή μέγιστης ισχύος παραγωγής μεγαλύτερης του 1 MW απαγορεύεται σε αγροτεμάχια που χαρακτηρίζονται ως αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας».
Οι αντιδράσεις αυτές καταγράφονται και στη δημόσια διαβούλευση επί του νομοσχεδίου.
Συνοπτικά, οι αντιδράσεις επικεντρώνουν γύρω από τα εξής σημεία:
-Ο προσδιορισμός του ορίου είναι αυθαίρετος
-Δυσχεραίνονται οι μεγάλες επενδύσεις ΑΠΕ
-Δεν έχουν συνεκτιμηθεί οι συνέπειες σε κόστος, τιμές και περιβάλλον
– Ο χαρακτηρισμός των ΓΓΥΠ είναι αυθαίρετος
-Το όριο θα λειτουργήσει σε βάρος άλλων τεχνολογιών ΑΠΕ πλην φ/β.
ENERDIA: Αυθαίρετος και περιβαλλοντικά επιβλαβής ο περιορισμός, θα ανέβουν οι τιμές στους διαγωνισμούς ΑΠΕ
Η ENERDIA τονίζει ότι το όριο του 1MWp «είναι αυθαίρετο και εις βάρος των Θεσμικών Επενδύσεων σε ΑΠΕ», επισημαίνοντας παράλληλα ότι ο περιορισμός αυτός «δεν συμβαδίζει με την Αιτιολογική Έκθεση καθώς από τη μία αναφέρεται ότι το 1% προκύπτει ώστε να μην υπάρχει αλόγιστη εγκατάσταση Φ/Β σε γαίες Υψηλής Παραγωγικότητας, αλλά το όριο του 1MWp δεν εξασφαλίζει κάτι τέτοιο καθώς δέκα έργα (10) του 1MWp έχουν το ίδιο ακριβώς αποτύπωμα με ένα (1) έργο των 10MWp».
Επιπλέον, η ENERDIA υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι επενδύσεις έως 1MWp έχουν «πολύ μικρή δυνατότητα απορρόφησης από το Δίκτυο (κορεσμένα Ηλ. Δίκτυα) και ως εκ τούτου, πρακτικά μη υλοποιήσιμες σε μεγάλο βαθμό», ενώ με τον προβλεπόμενο περιορισμό οι μεγαλύτερες του 1MWp επενδύσεις «οδηγούνται πλέον μόνο σε άγονες, πετρώδεις και δασικού χαρακτήρα γαίες με υψηλό κόστος κατασκευής», κάτι που εκτιμάται ότι «θα οδηγήσει σε αυξητικές τάσεις για την τιμή της Ενέργειας μέσω των Διαγωνισμών», την ίδια ώρα που «περιβαλλοντολογικά, το να οδηγηθούν οι μεγαλύτερες Επενδύσεις (>1ΜWp) εκτός γαιών Υψηλής Παραγωγικότητας, θα έχει επιβαρυντικό αποτύπωμα στις δασικές και δημόσιες εκτάσεις».
Μάλιστα, η ENERDIA συμπληρώνει ότι σε περίπτωση «που τα Υπουργεία προτίθενται να πριμοδοτήσουν τις μικρότερες Επενδύσεις, αυτό δεν θα πρέπει να είναι εις βάρος των Θεσμικών Επενδυτών και των μεγαλύτερων σε κλίμακα Εγκατάσεων. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε εναλλακτικά να υπάρχει ποσόστοση 50% για Επενδύσεις έως 1MWp και 50% για μεγαλύτερες, στο σύνολο του 1% της γεωργικής γης».
ib vogt GmbH: Χωρίς λογική το όριο, βάζει εμπόδια σε μεγάλες επενδύσεις ΑΠΕ
Αντίστοιχη είναι και η τοποθέτηση της ib vogt GmbH, η οποία υπογραμμίζει ότι
«Το όριο ισχύος του 1ΜWp δεν έχει κάποια λογική και είναι εις βάρος επενδύσεων μεγάλης κλίμακας σε ΑΠΕ».
Στην παρέμβασή της στη δημόσια διαβούλευση, διερωτάται: «Ποιά η διαφορά στο αποτύπωμα ενός έργου εγκατεστημένης ισχύος 10MWp από το αποτύπωμα δέκα έργων του 1MWp έκαστο στην ίδια περιοχή, ακόμα και αν αυτά δεν είναι σε γειτονικά χωράφια?».
Σε αντικατάσταση του προτεινόμενου στο νομοσχέδιο περιορισμού, η ib vogt GmbH προτείνει «την επαναφορά του παλαιού καθεστώτος του Ν. 3851/2010».
Παράπλευρες συνέπειες
Ενδιαφέρουσες πτυχές καταγράφονται και σε άλλες παρεμβάσεις από όσους έχουν καταθέσει τις απόψεις τους στη δημόσια διαβούλευση για το συγκεκριμένο άρθρο.
Για παράδειγμα, ο κ. Σπ. Τζιάκας, επενδυτής έργων ΑΠΕ, σημειώνει ότι «η άρση της απαγόρευσης εγκατάστασης ΦΒ σε ΓΓΥΠ εφόσον δεν έχει καλυφθεί το 1% της συνολικής καλλιεργούμενης γης σε επίπεδο Περιφερειακής Ενότητας, είναι ένα μέτρο που δεν χρειαζόταν να εφαρμοστεί σήμερα, από τη στιγμή που έχουμε εκατοντάδες αιτήματα επενδυτών τόσο για ΦΒ όσο και για τις υπόλοιπες ΑΠΕ, που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν είτε από έλλειψη προσωπικού στο ΔΕΔΔΗΕ είτε από έλλειψη επαρκούς ηλεκτρικού χώρου».
Ο ίδιος εκτιμά, μεταξύ άλλων, ότι: «Το μέτρο αυτό θα δημιουργήσει ακόμη δυσμενέστερες συνθήκες για τις τεχνολογίες ΑΠΕ που κάνουν από 2 έως 5 χρόνια για την αδειοδότησή τους και σήμερα έχοντας λάβει την ΑΕΠΟ βρίσκονται σε σειρά αγνώστου προτεραιότητας πίσω από τις Ενεργειακές Κοινότητες και τους ιδιώτες που μέσα σε λίγες εβδομάδες έχουν ωριμάσει αδειοδοτικά έργα ΦΒ των 500kw -1 ΜW και έχουν κατακλύσει του ΔΕΔΔΗΕ κάθε περιφέρειας. Επομένως και η παραμικρή ελπίδα για λίγο ελεύθερο ηλεκτρικό χώρο για τεχνολογίες Βιοαερίου, Βιομάζας, Υδροηλεκτρικών, εξανεμίζεται με το μέτρο αυτό που θα εκτινάξει τα αιτήματα για ΦΒ».
Ασάφειες και θολά σημεία εντοπίζει και ο Δρ. Χρήστος Σώκος, Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος, Πρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Φ/Β Στέγης, ο οποίος αναφέρει ότι «Υπάρχουν περιπτώσεις όπως στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Τρίγλιας Χαλκιδικής όπου η γη δεν είναι αρδευόμενη και το έδαφος είναι μικρής γονιμότητας (υψηλό ph, βαριά δομή) και ωστόσο χαρακτηρίζεται ως υψηλής παραγωγικότητας. Το τι ειναι υψηλής παραγωγικότητας θα πρέπει να επανεξεταστεί … διότι αυτή η λανθασμένη κατηγοριοποίηση κλείνει το δρόμο σε ανθρώπους που θέλουν να αξιοποιήσουν τη γη τους.
Σε πραγματικά υψηλής παραγωγικότητας γη (ποτιστικά και παραγωγικά εδάφη) να υπάρχει ο περιορισμός του 1-3%, στα υπόλοιπα όχι. Επίσης ο χαρακτηρισμός να γίνεται σε επίπεδο αγροτεμαχίου και όχι από τα ΓΠΣ. Μπορεί ο γείτονας να έχει άρδευση … όχι όμως το συγκεκριμένο αγροτεμάχιο, όπως και το έδαφος διαφοροποιείται από θέση σε θέση.
Επίσης τα φ/β πάρκα μπορούν να ενισχύουν τη βιοποικιλότητα σε επίπεδο αγρο-οικοσυστήματος και δεν ρυπαίνουν τους υπόγειους υδροφορείς και τα επιφανειακά νερά όπως κάνουν οι εντατικές καλλιέργειες σε πολλές περιοχές της χώρας».
