Του Δημήτρη Δελεβέγκου
Σαν… χάρτινος πύργος κατέρρευσαν οι αισιόδοξες προοπτικές που φαινόταν να διαγράφονται για τον ιστορικό κατασκευαστικό όμιλο Καλογρίτσα μόλις πριν από περίπου δύο χρόνια. Η επικράτηση στους διαγωνισμούς για την κατασκευή των τεσσάρων πρώτων τμημάτων του οδικού άξονα Πάτρα-Πύργος, σε συνδυασμό με έργα της τάξης των 100 εκατ. ευρώ που είχε αναλάβει για λογαριασμό του Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ), είχαν προσδώσει στην κατασκευαστική εταιρεία έναν ενισχυμένο ρόλο στο εγχώριο κατασκευαστικό γίγνεσθαι. Ωστόσο, όσοι υποστήριζαν ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν φαίνεται να δικαιώνονται σήμερα, με την τεχνική εταιρεία Τοξότης να βρίσκεται αντιμέτωπη με πολυάριθμα ανοιχτά μέτωπα. Μετά την άρνηση της Τράπεζας Αττικής να ανανεώσει τις εγγυητικές επιστολές της Τοξότης, ο αποκλεισμός της τεχνικής εταιρείας από τις εργολαβίες του ΔΕΔΔΗΕ, που επισημοποιήθηκε πρόσφατα στη Βουλή, διά στόματος του γενικού διευθυντή Ανάπτυξης και Διαχείρισης Δικτύου της εταιρείας, Κ. Μενεγάτου, φανέρωσε ότι η εταιρεία έχει πάψει να βρίσκεται στο απυρόβλητο.
Προ αδιεξόδου
Τα έργα δικτύων της ΔΕΗ αποτελούσαν το συγκριτικό πλεονέκτημα της Τοξότης, που αναφέρει στην οικονομική έκθεση του 2015, για την 33η χρήση της Τοξότης (για τις επόμενες χρήσεις δεν έχουν δημοσιοποιηθεί εκθέσεις), ότι η εταιρεία “με την ολοκλήρωση των παλαιών συμβάσεων στα μέσα του 2015 και την υπογραφή των νέων της επόμενης τριετίας κατέχει πλέον θέση leader στον κλάδο”. “Όταν έπαψε να αποδίδει ως εργολάβος, εμείς προχωρήσαμε σε έκπτωσή του από το σύνολο των περιοχών της χώρας κι αυτό οδήγησε στον αποκλεισμό του, παρότι είχε δώσει τη μεγαλύτερη έκπτωση και πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις”, σημείωσε πρόσφατα στη Βουλή ο αναπληρωτής διευθύνων Σύμβουλος του ΔΕΔΔΗΕ Θανάσης Μισδανίτης.
Tην ίδια στιγμή, η αναμενόμενη έκπτωση της εταιρείας από τις περισσότερες από τις τέσσερις εργολαβίες του οδικού άξονα Πάτρα-Πύργος (Δουναίικα-Πύργος, Αμαλιάδα-Δουναίικα, Κυλλήνη-Αμαλιάδα, Βάρδα – Α.Κ. Κυλλήνης), δεδομένου ότι το σενάριο της ανάληψής τους από την Άκτωρ δεν προχώρησε, αφήνει την εταιρεία χωρίς σπουδαίο ανεκτέλεστο υπόλοιπο κατασκευαστικό αντικείμενο.
Τα τέσσερα αυτά έργα είναι συμβατικού προϋπολογισμού 252 εκατ. ευρώ και περίπου 115 ευρώ μετά τις εκπτώσεις, που ξεπερνούν το 50%, που παρασχέθηκαν.
Όλα αυτά όταν η Τοξότης οφείλει περίπου 117 εκατ. ευρώ στην Τράπεζα Αττικής, που αποτελεί βασικό πιστωτή, ενώ ποσό της τάξης των 4 εκατ. έχουν λαμβάνειν οι εργαζόμενοι. Ακόμα, το διάστημα 2015 – αρχές 2016 η εταιρεία έλαβε δάνεια ύψους 77,6 εκατ. ευρώ από την Τράπεζα Αττικής, σύμφωνα με παλαιότερο πόρισμα του ελέγχου που διενήργησε στην Τράπεζα Αττικής μικτό κλιμάκιο της Τραπέζης της Ελλάδος και του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) της ΕΚΤ.
Η εμπλοκή με τις τηλεοπτικές άδειες
Το καλοκαίρι του 2016 ο όμιλος Καλογρίτσα είχε βρεθεί στο στόχαστρο, καθώς η εταιρεία Τηλεόραση Πανελλαδικής Κάλυψης Μονοπρόσωπη Α.Ε., που ανήκε στον Ιωάννη-Βλαδίμηρο Καλογρίτσα, υιό του ιδρυτή της Τοξότης, Χρ. Καλογρίτσα, είχε συμμετάσχει στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Εντέλει, η εταιρεία του Ι. Καλογρίτσα αποσύρθηκε από τη διαδικασία, ενώ στη συνέχεια σταμάτησε την ευρύτερη δραστηριοποίησή της στον χώρο των μέσων ενημέρωσης. Η εταιρεία, όμως, εξακολουθώντας να αναζητεί σημείο ισορροπίας, κατάφερε, το διάστημα Δεκέμβριος 2017 – Μάρτιος 2018, να ανανεώσει την ισχύ των εγγυητικών επιστολών συμμετοχής στον διαγωνισμό για τον άξονα Πάτρα-Πύργος. Εγγυητικές επιστολές που στη συνέχεια έληξαν χωρίς να ανανεωθούν. Η Τοξότης διαθέτει πτυχίο έκτης τάξης, ενώ υπό την “ομπρέλα” του ομίλου βρίσκεται η συγγενής εταιρεία Ομάδα Κατασκευών και η ΜΙΚΗ, μια εργοληπτική εταιρεία τέταρτης τάξης.
Ο Χρ. Καλογρίτσας έχει μακρύ παρελθόν στην κατασκευαστική αγορά, επιχειρώντας τον Σεπτέμβριο του 2000 να προχωρήσει σε δημόσια εγγραφή της Χ.Ι. Καλογρίτσας, απόπειρα που στέφθηκε με αποτυχία. Η κατασκευαστική, δύο χρόνια πριν αποπειραθεί να περάσει το κατώφλι της Σοφοκλέους, εμφάνιζε κύκλο εργασιών της τάξης των 24 δισεκατομμυρίων δρχ., ενώ το έργο της κατασκευής του νέου Εφετείου Αθηνών και άλλων δικαστικών μεγάρων τροφοδοτούσαν το ανεκτέλεστο, που διαμορφωνόταν, τέλη 2000, σε περίπου 60 δισ. δρχ.
Ωστόσο, ο Καλογρίτσας είχε διαρκώς στραμμένο το βλέμμα στο Χρηματιστήριο: το 2002 οι μέτοχοι της Χ.Ι. Καλογρίτσας ήρθαν σε καταρχήν συμφωνία για την απόκτηση του 55,8% της εταιρείας νέα Τεχνοδομή Αφοί Μιχ. Τραυλού, μετά την ολοκλήρωση της συγχώνευσης της τελευταίας με οκτώ τεχνικές εταιρείες (Καλογρίτσας, Μέδουσα, Τοξότης, Τελάμων και των κατασκευαστικών κλάδων τεσσάρων ακόμα εταιρειών). Ούτε, όμως, το εγχείρημα αυτό πέτυχε, οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν και η νέα Τεχνοδομή Αφοί Μιχ. Τραυλού συγχωνεύθηκε, εντέλει, μόνο με τη Μέδουσα. Η τελευταία δεν είναι άλλη από την κατασκευαστική εταιρεία που διατηρούσε τότε ο Παύλος Τσίπρας, ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, και μέχρι τον Μάιο του 1997 ονομαζόταν ΑΤΕ Τσίπρας.
Παρ’ όλα αυτά, ο Χρ. Καλογρίτσας δεν κατάφερε να αποτελέσει υπολογίσιμη δύναμη στις κατασκευές, γεγονός που δεν εμπόδισε την εταιρεία του να αναλάβει την κατασκευή του σταθμού Μετρό “Άγ. Αντώνιος” στο Περιστέρι. Έργο, όμως, που δεν κατάφερε να αποπερατώσει έγκαιρα και, ως αποτέλεσμα, η τότε διοίκηση της Αττικό Μετρό αποφάσισε να εγκαταστήσει την Άκτωρ στο έργο, με τις δύο εταιρείες να έχουν συνεργαστεί και σε άλλες εργολαβίες.
