Για πολλούς, ειδικά για τους μικρότερους, τα drones είναι απλά πηγή διασκέδασης. Για ολοένα και περισσότερες επαγγελματικές ομάδες, όμως, τα drones γίνονται ένα πολύτιμο εργαλείο, αλλάζοντας τον τρόπο εργασίας τους. Ισως η πιο χαρακτηριστική ομάδα είναι οι τοπογράφοι, που διοργάνωσαν πριν από λίγες ημέρες το πρώτο επιστημονικό συνέδριο για να αναδείξουν τις προοπτικές που φέρνουν τα drones στον κλάδο τους.
«Τα drones έχουν μπει στη δουλειά μας τα τελευταία 5 χρόνια. Εχουν πλέον γίνει εργαλείο της δουλειάς μας: ένα “τρίτο μάτι”, ιδανικό για μεγάλες αποτυπώσεις, για δύσκολες συνθήκες, για δυσπρόσιτες περιοχές», εξηγεί ο Μιχάλης Καλογιαννάκης, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Διπλωματούχων Αγρονόμων-Τοπογράφων Μηχανικών (ΠΣΔΑΤΜ), που διοργάνωσε το συνέδριο. «Τα drones κάνουν εύκολα δουλειές που μέχρι πρότινος μπορούσαν να γίνουν μόνο από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού ή αυτοκινούμενα αεροπλάνα, με πολύ υψηλό κόστος. Για τους νέους τοπογράφους είναι πια σχεδόν αυτονόητο ότι θα πρέπει να εκπαιδευθούν στη χρήση drone και να πάρουν δίπλωμα από την ΥΠΑ για τη χρήση τους».
Στο συνέδριο παρουσιάστηκαν πολλές και ενδιαφέρουσες περιπτώσεις χρήσης drones, που αναδεικνύουν τις διαφορετικές δυνατότητες που αυτά δίνουν. Ο Κώστας Τζαλάβρας μίλησε για την αποτύπωση 45 παράνομων χωματερών στη Λεμεσό και 20 στη Λευκωσία, για λογαριασμό του κυπριακού υπουργείου Περιβάλλοντος. «Με τις κλασικές μεθόδους έπρεπε ένα μεγάλο συνεργείο ανθρώπων να δουλεύει από το έδαφος με πανάκριβο εξοπλισμό για αρκετούς μήνες. Με τo drone χρειαστήκαμε μία ώρα για κάθε χωματερή. Χάρη σε ένα λογισμικό, το drone έκανε μόνο του τη διαδρομή, δίνοντάς μας στοιχεία για να δημιουργήσουμε ένα τρισδιάστατο μοντέλο του εδάφους».
«Δημιουργούμε χάρτες πυθμένα θάλασσας ή λιμνών έως 15 μ. βάθος, μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται φωτογραμμετρία», λέει ο Π. Αγραφιώτης.
Τα drones καταγράφουν από αέρος όχι μόνο το έδαφος, αλλά… και τον πυθμένα. «Δημιουργούμε χάρτες πυθμένα θάλασσας ή λιμνών έως 15 μ. βάθος, μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται φωτογραμμετρία», λέει ο Παναγιώτης Αγραφιώτης. «Το μεγάλο πρόβλημα είναι η διάθλαση, η παραμόρφωση της εικόνας λόγω νερού. Δημιουργήσαμε λοιπόν ένα λογισμικό που αντί για σφάλμα 4-5 μέτρων –στα μεγάλα βάθη– φθάνει σε ακρίβεια 5-10 εκατοστών. Χωρίς drone αυτή η δουλειά θα γινόταν με δύτες, που θα χρειάζονταν πολλές ημέρες για να καλύψουν 100-150 μέτρα ακτογραμμής, με αεροπλάνο, που θα είχε σημαντικό κόστος ή με βάρκες και σόναρ, που όμως δεν θα μας έδιναν πραγματική εικόνα του πυθμένα».
Οι εφαρμογές πολλές. «Για αποτύπωση βυθισμένων αρχαιοτήτων στα ρηχά, για αναγνώριση περιοχής σε λιμενικά έργα, για την αποτύπωση της κατάστασης στο πλαίσιο της παρακολούθησης της επίδρασης της κλιματικής αλλαγής».
Τα drones προσφέρονται και για δύσκολες καταστάσεις. «Μας ζητήθηκε να αποτυπώσουμε τα πλέγματα που έχουν τοποθετηθεί κάθετα στο Τοπολιανό φαράγγι, στα Χανιά, για να συγκρατούν τους βράχους να μην πέφτουν στον δρόμο», εξηγεί ο Aκης Πιτσικάλης. «Στόχος ήταν να ελέγχονται τα πλέγματα για τυχόν μετατοπίσεις ή βλάβες. Η δουλειά αυτή δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο από αλπινιστές. Με το drone όμως η καταγραφή του αναγλύφου έγινε από το έδαφος σε δύο ημέρες, μας καθυστέρησε ο αέρας που έκανε “δίνες” στο φαράγγι».
«Τα drones δεν “καπελώνουν” τις επίγειες αποτυπώσεις. Eχουν δικούς τους περιορισμούς, για παράδειγμα δεν αποδίδουν σε περιοχές με πολλά δέντρα. Επίσης μέχρι στιγμής χρειάζονται και σταθερά σημεία αναφοράς στο έδαφος, δηλαδή τη δουλειά ενός ειδικού», εξηγεί ο κ. Καλογιαννάκης. «Είναι όμως ένα εξαιρετικό εργαλείο που εξελίσσεται συνεχώς».
