Σε προχωρημένο στάδιο ετοιμότητας βρίσκεται πλέον η υπόθεση της εγκατάστασης υπεράκτιων αιολικών στις ελληνικές θάλασσες, καθώς, παράλληλα με το νομοσχέδιο που θα δημοσιοποιηθεί το επόμενο διάστημα, έχουν τρέξει όλες οι “υποστηρικτικές” διαδικασίες και έχει ολοκληρωθεί από το ΥΠΕΝ η χάραξη και χαρτογράφηση των κατάλληλων “οικοπέδων”, δηλαδή των θαλάσσιων περιοχών, εντός των χωρικών υδάτων των 6 μιλίων, που έχουν τις προδιαγραφές για να φιλοξενήσουν πλωτές ή σταθερές ανεμογεννήτριες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι περιοχές αυτές μπορούν να φιλοξενήσουν συνολικά περί τα 40 Γιγαβάτ αιολικών, εκ των οποίων 30 Γιγαβάτ πλωτά και 10 Γιγαβάτ σταθερά.
Η πρόκριση συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών ήταν αποτέλεσμα εξέτασης όλων των παραμέτρων, γεγονός που προέκυψε κατόπιν συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών και οργανισμών, όπως είναι το Υπουργείο Ναυτιλίας, Υπουργείο Εξωτερικών, Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, περιβαλλοντικές υπηρεσίες κλπ.
Ανάλογες μελέτες για το αιολικό δυναμικό και τις δυνατότητες διασύνδεσης συνοδεύουν την τεκμηρίωση καταλληλότητας της κάθε περιοχής.
“Επόμενο βήμα” θα είναι να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το κείμενο του νομοσχεδίου, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ετοιμαστεί, όπως επίσης, έχει γίνει η απαιτούμενη προεργασία για τις Υπουργικές Αποφάσεις και τα Προεδρικά Διατάγματα που προβλέπονται.
Να υπενθυμίσουμε ότι η εν λόγω νομοθετική ρύθμιση, σύμφωνα με όσα έχει πεί ο υπουργός Κ. Σκρέκας, θα δοθεί προς διαβούλευση μετά από εκείνη για την απλοποίηση της αδειοδότησης των ΑΠΕ και την αποθήκευση ενέργειας, η οποία φαίνεται ότι θα προηγηθεί.
Για την “εκκίνηση” του επενδυτικού ενδιαφέροντος, το ΥΠΕΝ σχεδιάζει να προχωρήσει στην προκήρυξη ενός πρώτου διαγωνισμού για την ανάθεση έργων 2 Γιγαβάτ. Το νομοσχέδιο προβλέπει την συγκρότηση μιας επιτροπής με συμμετοχή εκπροσώπων από όλο το φάσμα των εμπλεκομένων. Η επιτροπή θα αναλάβει να κάνει εισήγηση για τις ποιες περιοχές (οικόπεδα), από το σύνολο των χαρτογραφημένων, θα προκηρυχθούν, ξεκινώντας από αυτά που έχουν οικονομικότερο και καταλληλότερο “προφίλ”.
Αυτό σημαίνει πως για μια σειρά λόγους τεχνικής και επιστημονικής φύσεως (μορφολογία, βάθη, θαλάσσια δεδομένα κλπ) καθίσταται οικονομικότερη η εγκατάσταση αιολικού πάρκου σε αυτές τις περιοχές (έναντι άλλων περιοχών που έχουν εξίσου χαρτογραφηθεί), και ταυτόχρονα, παρουσιάζουν σχετικά “συγκριτικό” πλεονέκτημα ως προς την διασύνδεση με το ηλεκτρικό σύστημα (π.χ. γειτνιάζουν με υφιστάμενα έργα διασύνδεσης ή δεν έχουν μεγάλη απόσταση από το δίκτυο του ΑΔΜΗΕ).
Για να επιλεγούν τα έργα 2 Γιγαβάτ που είναι ο στόχος του ΥΠΕΝ, θα βγουν σε διαγωνισμό περιοχές συνολικής δυναμικότητας περί τα 2,8 έως 3 Γιγαβάτ, ώστε να ευνοείται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους υποψήφιους επενδυτές.
Για το μοντέλο ανάπτυξης των offshore αιολικών, ως επικρατέστερη επιλογή προκρίνεται το μεικτό – υβριδικό μοντέλο. Σύμφωνα με αυτό, το κράτος επιλέγει περιοχές και ωριμάζει ως ένα σημείο τη διαδικασία και μετά παραδίδει στον επενδυτή για ολοκλήρωση.
Σε ότι αφορά υπόλοιπες “εκκρεμότητες” για την ανάπτυξη των υπεράκτιων αιολικών, το ΥΠΕΝ έχει ήδη καταλήξει σε συγκεκριμένες προτάσεις που θα περιληφθούν και αυτές στο επικείμενο νομοσχέδιο.
Ως γνωστόν, ο ρόλος του ΑΔΜΗΕ θα είναι καθοριστικός, καθώς θα μελετά εξαρχής και θα σχεδιάζει τη διασυνδετική λύση. Ο Διαχειριστής θα έχει τη συνολική ευθύνη για το σχεδιασμό, τη μηχανική, την κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση της θαλάσσιας διασύνδεσης καθώς και των υποδομών για τη σύνδεση με το εθνικό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας.
Φορέας διαχείρισης εξετάζεται να είναι η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ) καθώς έχει εμπειρία σε διαγωνισμούς παραχωρήσεων, στη διαχείριση περιβαλλοντικών μελετών, σε κανόνες ασφάλειας στο θαλάσσιο χώρο αλλά και στη συλλογή και ανάλυση μελετητικών δεδομένων.
Τέλος ο καθορισμός της ενίσχυσης προβλέπεται να γίνει με μειοδοτικό διαγωνισμό επί τιμής για τα ώριμα έργα από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, ενώ το σχήμα στήριξης θα κοινοποιηθεί και θα εγκριθεί από την Ε.Ε.
