Τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. πρέπει να ενσωματώσουν πλήρως τις υβριδικές μονάδες στο ρυθμιστικό τους πλαίσιο, όπως εκτιμά ο σύνδεσμος WindEurope σε πρόσφατη έκθεσή του, επισημαίνοντας παράλληλα τις απαιτήσεις για την ανάπτυξή τους, αλλά και τις ιδιαιτερότητες του συνδυασμού τους με την αποθήκευση ενέργειας.
Η πρώτη σύσταση του WindEurope είναι ότι προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα θέματα αδειοδότησης και ανάπτυξης, όπως η μέτρηση και η ενσωμάτωση της αποθήκευσης, τα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να εντάξουν τους υβριδικούς σταθμούς πλήρως στο ρυθμιστικό τους καθεστώς και οι διαδικασίες και οι απαιτήσεις πρέπει να επισημοποιηθούν.
Τονίζει σχετικά ότι “η βελτιστοποίηση της μέτρησης στα υβριδικά θα μειώσει δραστικά τις διοικητικές ανάγκες σε όρους κόστους και χρόνου. Επιπλέον, θα απαλύνει την οικονομική και ρυθμιστική αβεβαιότητα για τους επενδυτές.
Το να έχεις ένα σύστημα μέτρησης στο σημείο σύνδεσης με πρόσθετα εικονικά σημεία μέτρησης μέσα στη μονάδα, επιτρέπει τη μέτρηση της συνολικής παραγωγής και κατανάλωσης και τη διαφανή μέτρηση της παραγωγής των επιμέρους τεχνολογιών. Με τη σειρά του, αυτό παρέχει διαφάνεια στον επενδυτή σχετικά με τα αναμενόμενα έσοδα και τονώνει την ανάπτυξη των υβριδικών. Επιπλέον, ενισχύει τις προοπτικές των ψηφιακών υπηρεσιών και λύσεων”.
Πέρα από τα παραπάνω, ένα από τα πορίσματα της WindEurope έχει να κάνει με την χρήση αποθήκευση ενέργειας στους υβριδικούς σταθμούς, καθώς κρίνει ότι ανά την Ευρώπη υπάρχει το κίνητρο να δίδεται προτεραιότητα στην ισχύ ΑΠΕ παρά στη συμμετοχή της αποθήκευσης στις υβριδικές μονάδες.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, “η προσθήκη αποθήκευσης σε υφιστάμενο υβριδικό σταθμό μπορεί να διακινδυνεύσει τις επιδοτήσεις σε ορισμένες περιπτώσεις (υπό την υποψία “γκρίζας” ενέργειας που παρέχεται από τη μονάδα παρά “πράσινης”). Ορισμένοι εθνικοί κανονισμοί αντιμετωπίζουν αυτό το ζήτημα θέτωντας ένα όριο στη μέγιστη ενέργεια που μπορεί να αποθηκευτεί από το δίκτυο, ενώ άλλοι, όπως της Ελλάδας, θέτουν μέγιστο λόγο συνολικής ισχύος ΑΠΕ προς αποθηκευτική ισχύ. Οι εταιρείες που αναπτύσσουν υβριδικά έχουν λοιπόν το κίνητρο να δίνουν προτεραιότητα στις ΑΠΕ παρά στην αποθήκευση στις μονάδες αυτές”.
Από την πλευρά του, ο WindEurope θεωρεί ότι το μέγεθος της αποθήκευσης θα πρέπει να υπολογίζεται για την κάθε μονάδα με βάση το σχεδιασμό της αγοράς και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, δηλαδή παραμέτρους όπως οι ανάγκες του συστήματος, ο σχεδιασμός του σταθμού, οι περικοπές, το κόστος και τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Σε κάθε περίπτωση, θεωρεί ότι το μέγεθος της αποθήκευσης δεν θα πρέπει να περιορίζεται μέσω ρυθμίσεων.
Επίσης, ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η αποθηκευόμενη ενέργεια από το δίκτυο δεν πρέπει να περιορίζεται εκτός αν ο σταθμός είναι ενταγμένος σε καθεστώς ενίσχυσης. “Οι χονδρεμπορικές τιμές πρέπει να κατευθύνουν τη φόρτιση όταν είναι χαμηλές, εξασφαλίζοντας ότι η συστηματική φόρτιση ενισχύει το σύστημα. Μια εγκεκριμένη και διαφανής διαδικασία μέτρησης σε εθνικό επίπεδο μπορεί να διασφαλίσει την προέλευση της πράσινης ενέργειας”.
Τέλος, ο WindEurope σημειώνει ότι η ποσότητα της ενέργειας που διαχέεται στο δίκτυο από μια υβριδική μονάδα με αποθήκευση θα πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως η αντίστοιχη από μπαταρίες και να αποφεύγεται η διπλή επιβολή τελών και φόρων.
