«Στρέφη νταμάρι. Παλαιά ονομασία λόφου των Αθηνών βραχώδους αλλά πευκοφύτου, άλλοτε κατά την συνοικίαν Πιθαράδικα και δη ευθύς μετά το τέρμα της οδού Προαστείου (νυν Εμμ. Μπενάκη). Περί την κορυφήν του υπήρχεν, από των λατομίων, κοίλωμα δίκην κρατήρος, όπερ τον χειμώνα μετεβάλλετο εις μικράν λίμνην βαθείαν. Το βραχώδες μέρος του τείνει προς εξαφάνισιν από τα συνεχείς λατομίας». Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος ΚΒ΄, έκδοση 1933. Εχει σημασία η χρονολογία έκδοσης. Διότι περίπου μέχρι τότε ήταν ακόμα ενεργά νταμάρια κεντρικοί λόφοι της Αθήνας, άλλα νόμιμα, άλλα παράνομα!
Διάβασα στην «Εφ.Συν.» δυο δημοσιεύματα, του Στέργιου Ζιαμπάκα, για επικειμένη (μία ακόμα) «ανάπλαση» του Στρέφη μ’ ένα πρόγραμμα του δήμου υπό τον φιλόδοξο τίτλο «Υιοθέτησε την πόλη σου», βασιζόμενο στη… θέση πως «ό,τι είναι δημόσιο δεν είναι και κρατικό», αμφίρροπο αυτό και ολίγον… πονηρό, αλλά ας το αφήσουμε για άλλη φορά. Το πρώτο δημοσίευμα επιγράφεται: «Το real estate θέλει να “υιοθετήσει” τον Λόφο Στρέφη» (18/1), το δεύτερο: «Εγκρίθηκε η “επένδυση” για τον λόφο του Στρέφη» (20/1). Διάβασα, επίσης στην «Εφ.Συν.», χθες (5/2), το επαρκώς κατατοπιστικό άρθρο της Αγγελικής Αδαμοπούλου, βουλευτίνας Α΄ Αθηνών, ΜέΡΑ25: «Νέος “Μεγάλος Περίπατος” στον Λόφο του Στρέφη»· ο «παλιός» είναι οι ζαρντινιέρες της Πανεπιστημίου, που κόστισαν δυο εκατομμύρια ευρώ, είναι εντελώς άχρηστες και, εντούτοις, σε πείσμα κάθε λογικής, παραμένουν!
Ο «νέος» περίπατος, στου Στρέφη, έχει τρεις, τουλάχιστον, εμφανείς αγνώστους (τους αφανείς θα τους δούμε στο μέλλον…): α) επιμερισμός κόστους: πόσα ο δήμος και πόσα η προσφερθείσα για «υιοθεσία» εταιρεία κτηματομεσίτης (real estate) Prodea Investments (επιχειρηματική καταγωγή όχι και τόσο λευκή!). β) σπουδή (βιασύνη) δυσανάλογη της σημασίας του έργου. γ) αγνοήθηκαν αρμόδιες διαμερισματικές (κοινοτικές) αρχές και κάτοικοι. Αυτά, με μία, μόνη παρατήρηση/διαπίστωση: Οτι ιδεολογικά ο δήμαρχος, ανιψιός του πρωθυπουργού, όπως και ο πρωθυπουργός είναι υπέρ των ιδιωτικών επενδύσεων εν γένει. Οι οποίες επενδύσεις, έστω με μορφή «υιοθεσίας» (αν τρέχει κάτι… πονηρό με τον Στρέφη), δεν θα είναι πρώτη φορά που θα εκδηλωθούν με… πολιορκητικό κριό μία εξ όψεως αθώα (που να κερδίζει και εντυπώσεις)… κοινωφελή ενέργεια.
Θυμήθηκα λοιπόν ότι, πριν από χρόνια, Κυριακή πρωί, είδα μεγάλο συνεργείο, άντρες και γυναίκες, με λευκές φόρμες εργασίας ομοιόμορφες, να βάφουν τα κάγκελα του Εθνικού Κήπου. Εντυπωσιάστηκα. Πρώτη φορά έβλεπα στην Ελλάδα κάτι τόσο… ευρωπαϊκό! Πλησίασα και διέκρινα στα τζόκεϊ και στην πλάτη των… ελαιοχρωματιστών, με κόκκινα γράμματα, την ένδειξη: Novartis! Ούτε ήξερα τότε, τι ήταν… το Novartis. Τότε έμαθα, από τους… βαφείς του Κήπου (εργαζόμενοι της Novartis, που τους… επιστράτευσε κυριακάτικα επί… δημοσίων σχέσεων!), τι ήταν… η Novartis. Ως… επιτήδευση, γιατί ως… επιτηδειότητα, απεδείχθη πολύ αργότερα! Και μάλιστα, στην Αμερική. Εδώ ακόμα περιμένουμε…
ΥΓ. Investment, εκτός από επένδυση, σημαίνει και… πολιορκία. Λέμε…
