Το 2017 η τότε διοίκηση του Οργανισμού Ανάπτυξης Κρήτης (ΟΑΚ) Α.Ε., διαπιστώνοντας ότι η πολυδιάσπαση της διαχείρισης των έργων ύδατος της Κρήτης σε πολυάριθμες διοικητικές δομές (Περιφέρεια, Δήμοι/ΔΕΥΑ και ΤΟΕΒ) δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις μιας οργανωμένης, αποδοτικής και βιώσιμης διαχείρισης, έθεσε σε διαβούλευση την πρόταση για την ενιαία διαχείριση των μεγάλων υδραυλικών έργων και των κεντρικών δικτύων της Κρήτης. Η πρόταση, η οποία έδινε στον ΟΑΚ το ρόλο του φορέα ενιαίας διαχείρισης όλων των μεγάλων υδραυλικών έργων και δικτύων στο νησί, έγινε αποδεκτή από την Περιφέρεια Κρήτης, την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αλλά και την τότε αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ.
Μάλιστα με γνώμονα το στρατηγικό αυτό στόχο εξασφαλίστηκε η χρηματοδότηση και η συμβασιοποίηση της μελέτης: «Σχέδιο διαχείρισης (Master Plan) των υδραυλικών έργων Κρήτης», ως ένα στρατηγικό περιφερειακό εργαλείο υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υποδομών, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προτεραιοποίηση και διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων για τα μεγάλα υδραυλικά και αντιπλημμυρικά έργα της Κρήτης υπό το πλαίσιο της ενιαίας διαχείρισής τους.
Επιπλέον και στο ίδιο πλαίσιο επιτεύχθηκε: 1/ η ανάληψη της διαχείρισης από τον ΟΑΚ Α.Ε. του υδρευτικού συστήματος και του Διυλιστηρίου του Αποσελέμη από την εταιρεία που το κατασκεύασε και 2/ σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης και το Δήμο Ρεθύμνου εξασφαλίστηκε η χρηματοδότηση της υλοποίησης του εμβληματικού έργου του Διυλιστηρίου Ρεθύμνου και της επέκτασης του αρδευτικού συστήματος του νομού, ως αμιγώς δημόσια έργα και με διαχειριστή τον ΟΑΚ Α.Ε. Το ίδιο επιτεύχθηκε και για την χρηματοδότηση και υλοποίηση, ως δημόσιο έργο, των αρδευτικών δικτύων του οροπεδίου Λασιθίου με φορέα διαχείρισης επίσης τον ΟΑΚ Α.Ε.
Φτάνοντας στο σήμερα, δυστυχώς, διαπιστώνεται η εκ νέου αποσπασματική και από διαφορετικούς φορείς σχεδίαση και υλοποίηση μεγάλων υδραυλικών έργων στο νησί με τον ΟΑΚ Α.Ε. απόντα στις περισσότερες περιπτώσεις. Τα έργα (λιμνοδεξαμενή Χοχλακιών στη Σητεία και το φράγμα και δίκτυο του Αγίου Ιωάννη Ιεράπετρας) που εντάχθηκαν για χρηματοδότηση στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα υλοποιηθούν ως Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) όπου στη διαχείριση και στην εκμετάλλευσή τους θα συμμετέχει, κατά κύριο λόγο, ο ιδιώτης ανάδοχος που θα τα κατασκευάσει, το Υπουργείο Υποδομών μελετά και κατασκευάζει άλλα έργα (Φράγμα Πλατύ, Σεμπρωνιώτη, προσαγωγός Μπραμιανού, κ.α.) αγνοώντας το σχέδιο διαχείρισης που χρηματοδότησε και η κυβέρνηση προκρίνει τις ΣΔΙΤ για τη συντήρηση και λειτουργία υφιστάμενων υδροδοτικών συστημάτων (βλέπε και τον πρόσφατο διαγωνισμό για τη συντήρηση και λειτουργία του δικτύου μεταφοράς νερού από τον Εύηνο, τον Μόρνο, την Υλίκη και τον Μαραθώνα στις εγκαταστάσεις της ΕΥΔΑΠ).
Φτάνοντας δηλαδή στο σήμερα δυστυχώς διαπιστώνεται ότι η κατάσταση όπως διαμορφώνεται και οι επιλογές που υιοθετούνται για τις απαραίτητες παρεμβάσεις γίνονται χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο, χωρίς στρατηγικό στόχο και κυρίως προς την κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης των μεγάλων υδραυλικών υποδομών και δικτύων. Πρέπει όλοι οι φορείς του νησιού (Αποκεντρωμένη Διοίκηση, Περιφέρεια, Δήμοι/ΔΕΥΑΧ και επιμελητήρια) που συμμετέχουν στη διαβούλευση του Σχεδίου διαχείρισης (Master Plan) των μεγάλων υδραυλικών έργων Κρήτης να το οριστικοποιήσουν σύντομα και βάσει αυτού να διεκδικήσουν την υλοποίηση και την μετέπειτα λειτουργία/συντήρησή τους στη λογική της ενιαίας διαχείρισης αυτών από ένα κοινά αποδεκτό και θεσμικά δημόσιο φορέα όπως είναι ο ΟΑΚ Α.Ε.
