Εν αναμονή του νομοσχεδίου για την περιβαλλοντική αδειοδότηση, οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις οικιστικές πυκνώσεις.
Με αφορμή τις πρόσφατες ανακοινώσεις του αρμόδιου υπουργού Κωστή Χατζηδάκη για την προετοιμασία ενός νέου νόμου-πλαισίου, η WWF, ο Αρκτούρος, η Greenpeace, και εννέα ακόμα οργανώσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη «η Πολιτεία -επιτέλους- να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, όπως επιβάλλει η κλιματική κρίση και η δραματική απώλεια της βιοποικιλότητας, και να εκπληρώσει τάχιστα την εκπόνηση ειδικών περιβαλλοντικών μελετών […] και την έγκριση των σχεδίων διαχείρισης για τις περιοχές του Δικτύου Natura 2000 – δέσμευση της χώρας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εκκρεμεί από το 2006».
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν πως «το νομικό εφεύρημα των «οικιστικών πυκνώσεων» – των άτυπων και αυθαίρετων οικισμών, που σημειώνονται με μωβ περίγραμμα και εξαιρούνται από τους δασικούς χάρτες», επί της ουσίας «επιβραβεύει την αυθαίρετη δόμηση σε δάση και δασικές εκτάσεις».
Όπως τονίζουν οι ίδιοι φορείς, αυτή η τακτική έχει δικαστικά καταρρεύσει καθώς «με σαφέστατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας», έχει κριθεί αντισυνταγματικό. «Καλούμε τον Υπουργό να μην επαναφέρει την απαράδεκτη αυτή ρύθμιση αλλά να επιταχύνει την κύρωση των δασικών χαρτών και την ολοκλήρωση του δασολογίου, βάζοντας τέλος σε κάθε αυθαίρετη επιβουλή επί της δασικής γης.
Οι οργανώσεις ζητούν να μην υποβαθμιστούν σε κανένα σημείο οι δικλείδες περιβαλλοντικής ασφάλειας για τη βιοποικιλότητα και τις προστατευόμενες περιοχές. «Θεωρούμε επιβεβλημένη όχι μόνο την επιτάχυνση αλλά και την ενίσχυση των διαδικασιών ελέγχου μέσω μελετών εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων».
Την κοινή ανακοίνωση υπογράφουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών, Μεσόγειος SOS, Καλλιστώ, Greenpeace, MEDASSET και WWF.
Όπως τονίζουν, το σύστημα διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών που βασίζεται στους Φορείς Διαχείρισης έχει προσφέρει αξιοσημείωτο έργο στην προστασία των πυρήνων βιοποικιλότητας της χώρας, «παρά την έλλειψη σταθερής χρηματοδότησης και κεντρικού συντονισμού εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου». «Τα προβλήματα που αντιμετώπισε το υπάρχον σύστημα ήταν, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της διαχρονικής απαξίωσης των Φορέων Διαχείρισης και της απροθυμίας για ουσιαστική προστασία και διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών από διαδοχικές κυβερνήσεις της χώρας και εν πολλοίς καθρεφτίζουν ανεπάρκειες της Διοίκησης».
«Το σημείωμα που διακινήθηκε από το ΥΠΕΝ στις 13 Φεβρουαρίου αδικεί ένα σύστημα και πολλούς ανθρώπους, ανάμεσά τους και τις Διοικήσεις των Φορέων Διαχείρισης, όπως και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις που στελέχωσαν πολλά από τους Διοικητικά Συμβούλια, που έδωσαν διαχρονικό αγώνα για την αποτελεσματική προστασία και επιστημονικά τεκμηριωμένη διαχείριση του οικολογικού πλούτου της Ελλάδας, σε εποχές που η Διοίκηση έδειχνε ολιγωρία για έναν τόσο σημαντικό για την Ελληνική φύση θεσμό.
