Πολλά μεγάλα οδικά έργα ζητούν οι Περιφέρειες να υλοποιηθούν. Συνήθως τα αιτήματα αφορούν την αναβάθμιση αξόνων ή τμημάτων σε αυτοκινητόδρομους προκειμένου να ενωθούν με το υπόλοιπο εθνικό δίκτυο.
Ωστόσο το μεγάλο ερωτηματικό που υπάρχει σήμερα είναι αν μπορούν τελικά αυτοί οι άξονες να υλοποιηθούν. Ο σημαντικότερος παράγοντας ανάσχεσης είναι η αδυναμία εύρεσης χρηματοδότησης και το υπέρογκο κόστος συντήρησης ενός δρόμου.
Μεγαλεπήβολα σχέδια, προτάσεις επί προτάσεων, ερωτήσεις στη Βουλή και πιέσεις για προώθηση έργων συνθέτουν πολλές φορές ένα πλαίσιο πολιτικής πίεσης για να προχωρήσει ένα οδικό έργο σε υλοποίηση.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία χρόνια έχει στείλει ένα σαφές μήνυμα πως η χρηματοδότηση οδικών έργων που δεν πληρούν τα βασικά κριτήρια βιωσιμότητας δεν θα τυγχάνουν χρηματοδότησης και θα απορρίπτονται από τις αρμόδιες διευθύνσεις.
Η χώρα μας έχει ένα διπλό μειονέκτημα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκες. Το πρώτο είναι η δύσκολη γεωγραφία της που δημιουργεί άξονες με υψηλό κόστος και χαμηλές ροές. Το δεύτερο είναι επίσης μειονέκτημα. Οι χαμηλές ροές οφείλονται στο γεγονός πως υπάρχουν πολλές πόλεις μικρού μεγέθους που για να τις συνδέσεις με έναν αυτοκινητόδρομο θα χρειαστείς μεγάλα κεφάλαια κατασκευής, όμως στη λειτουργία τους δεν μπορούν να αποδώσουν καθώς χρειάζονται μεγάλες συγκεντρώσεις πληθυσμού.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός της μεγάλης εμπορικής επιτυχίας της Αττικής Οδού και πως τα κερδοφόρα τμήμα των αυτοκινητόδρομων συνδέονται με την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (όπως το Ελευσίνα-Κόρινθος).
Παρ`όλα αυτά όμως είναι σημαντική η αναβάθμιση αξόνων, πολλές φορές επιτακτική ανάγκη για λόγους που έχουν να κάνουν με την οδική ασφάλεια ή την ανάδειξη ενός τόπου.
Ποιοι οδικοί άξονες ζητείται να υλοποιηθούν
Σε μια μεγάλη λίστα μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα πιο σημαντικά οδικά έργα που ζητείται η υλοποίηση τους και τα περισσότερα αφορούν στις Περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας και Ηπείρου.
Σε Πελοπόννησο-Δυτική Ελλάδα έχουμε τους άξονες Πύργος-Αρχαία Ολυμπία-Τρίπολη, Καλό Νερό-Τσακώνα και Σπάρτη-Γύθειο. Διαρκές εδώ και χρόνια είναι το αίτημα της σύνδεσης Αγρινίου με την Ιόνια Οδό.
Παράλληλα ήδη προωθούνται προς κατασκευή οι άξονες Πάτρα-Πύργος (αναμένεται εκκίνηση έργων το 2022) και Καλαμάτα-Πύλος-Μεθώνη. Σε κατασκευή είναι ο άξονας της Αμβρακίας Οδού.
Στην Περιφέρεια Ηπείρου το μόνιμο αίτημα αφορά το αιώνιο έργο για το Ιωάννινα-Κακαβιά που αναζητά χρηματοδότηση. Επιπρόσθετα ζητείται να προωθηθεί η σύνδεση της Πρέβεζας με την Ιόνια Οδό και η αναβάθμιση του παράκτιου άξονα Πρέβεζα-Ηγουμενίτσα.
Στην Κρήτη με την ενεργοποίηση της αναβάθμισης του ΒΟΑΚ ζητείται και η προώθηση προς υλοποίηση του ανατολικού άκρου Άγιος Νικόλαος-Σητεία. Σε μελέτες είναι το τμήμα Κίσσαμος-Χανιά, σε δημοπράτηση το τμήμα Χανιά-Χερσόνησος-Νεάπολη και προς δημοπράτηση το τμήμα Νεάπολη-Άγιος Νικόλαος.
Στη Στερεά Ελλάδα ζητείται εδώ και χρόνια η ενεργοποίηση υλοποίησης του διαγώνιου άξονα Λαμία-Ιτέα-Αντίρριο που ενώνει την Ανατολική με τη Δυτική Ελλάδα. Παράλληλα απαίτηση είναι και η ολοκλήρωση του άξονα Λαμία-Καρπενήσι.
Αττική, Κεντρική Μακεδονία και Θεσσαλία είναι οι πιο εξελιγμένες οδικά Περιφέρειες. Ωστόσο δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε το παράδειγμα της Θεσσαλίας η οποία στα προηγούμενα χρόνια φρόντισε να αναπτύξει το καλύτερο περιφερειακό δίκτυο έχοντας συνδέσει τα μεγάλα αστικά της κέντρα. Σήμερα έχει ελάχιστες εκκρεμότητες καθώς τα έργα εχουν εν πολλοίς ολοκληρωθεί.
Αντίθετα σημαντικές ελλείψεις βλέπουμε στα νησιά και ιδιαίτερα στους μεγάλους τουριστικούς προορισμούς της Ρόδου και της Κέρκυρας. Ειδικά η δεύτερη έχει μεγάλη έλλειψη σε οδικές υποδομές με κυρίαρχη τον άξονα βορρά-νότου.
