Πάλι η συζήτηση έχει στραφεί στην πράσινη ενέργεια και στην πράσινη ανάπτυξη. Παρά τα φαινόμενα που δείχνουν τις καταστροφικές επιπτώσεις αυτών των επιλογών.
Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Η εκτόξευση προς τα πάνω των τιμών του ηλεκτρισμού, είτε λόγω αύξησης των τιμών του αερίου και του πετρελαίου είτε λόγω στενότητας στην παραγωγή τους (λόγω προβλημάτων στη Ρωσία, πολύ ψυχρού χειμώνα, υψηλής ζήτησης λόγω ανάκαμψης των οικονομιών και μεγάλων φόρων στον άνθρακα) έχει οδηγήσει σε ελλείψεις προϊόντων και άνευ προηγουμένου ακρίβεια.
Η στροφή στην πράσινη ενέργεια εμπεριέχει μία σοβαρή εσωτερική αντίφαση. Κάθε απόπειρα αποθήκευσής της, κάτι απαραίτητο διότι δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει μία οικονομία στηριγμένη μόνο σε εναλλακτικές πηγές (θα σταματούν λ.χ. τα χειρουργεία σε κάθε διακοπή του ανέμου ή σε εμφάνιση συννεφιάς;), απαιτεί χρήση ορυκτών προϊόντων πετρελαίου ή έστω αερίου.
Ετσι οι παραδοσιακές μορφές ενέργειας, δίχως τον άνθρακα, είναι απαραίτητες για τη λειτουργία μιας «πράσινης» οικονομίας. Αύξηση λοιπόν των τιμών πετρελαίου ή αερίου οδηγεί σε αναπάντεχη ακρίβεια και σε περίσσια οικονομικά αδιέξοδα.
Η τιμωρητική αντιμετώπιση του άνθρακα, κυρίως από τη Δύση, οδηγεί τις οικονομίες της σε τραγική εξάρτηση από ορυκτές πηγές ενέργειας (πετρέλαιο, αέριο) που δεν διαθέτουν, με την εξαίρεση ίσως των ΗΠΑ, απεριόριστο στα εδάφη τους. Η εξάρτησή τους λοιπόν από αναπτυσσόμενες χώρες (λ.χ. Εμιράτα) ή από τη Ρωσία, γίνεται καταπιεστική. Στο όνομα λοιπόν της αντιμετώπισης της υποτιθέμενης κλιματικής αλλαγής, οι οικονομίες των δυτικών καπιταλιστικών χωρών, εγκαταλείποντας τον άνθρακα, κλονίζονται και εξαρτώνται από τις κινήσεις και την καλή θέληση άλλων. Οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι. Μόνο οι εθελοτυφλούντες δεν τους βλέπουν.
Ο πανικός έχει ήδη χτυπήσει τις πόρτες των δυτικών κυρίως οικονομιών. Οι αυξήσεις στο κόστος της ενέργειας αρχίζουν ήδη να «δαγκώνουν» δυσάρεστα. Οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού στην Ευρώπη έχουν αφήσει τους καταναλωτές άφωνους. Η τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ ακούμπησε τα 3 δολάρια το γαλόνι. Διακοπές ρεύματος στην Κίνα και την Ινδία (χώρες μάλιστα που δεν έχουν ακόμη εξοβελίσει τον άνθρακα) έχουν οδηγήσει καταναλωτές στην απελπισία. Και η Ρωσία επισημαίνει πως είναι αξιόπιστος προμηθευτής αερίου, αλλά χωρίς να μπορεί να ακολουθήσει τα λόγια της με τις αντίστοιχες πράξεις.
Είναι φανερό σε όλους πως η σύγχρονη ζωή εξαρτάται από την ύπαρξη διαθέσιμης και φτηνής ενέργειας. Ιδιαίτερα για τις καπιταλιστικές χώρες. Η υστερία όμως με το κλίμα υποχρεώνει πολλούς στη λήψη μέτρων που από τα πράγματα κάνει πλέον την ομαλή λειτουργία αυτών των οικονομιών δύσκολη. Αν η κατάσταση αυτή συνεχισθεί κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια σοβαρή κοινωνική αναταραχή. Που εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε εξεγέρσεις ενάντια στις πολιτικές του κλίματος όπως και σε πιθανές πολιτικές ανατροπές.
