Τις τεχνικές και οικονομικές προϋποθέσεις για την τροφοδοσία ενός ενδεχόμενου ελληνικού πυρηνικού προγράμματος εξετάζει νέα μελέτη της Athlos Energy, που εκπονήθηκε σε συνεργασία με την αμερικανική NAC International. Για έναν ενδεικτικό πυρηνικό σταθμό ισχύος 1.200 MW, η ανάλυση υπολογίζει ετήσια παραγωγή περίπου 9,5 TWh και δαπάνη πυρηνικού καυσίμου 82 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 0,87 λεπτά ανά παραγόμενη κιλοβατώρα. Η μελέτη υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι το κόστος καυσίμου αποτελεί μόνο ένα μέρος του συνολικού κόστους ηλεκτροπαραγωγής και αναδεικνύει ως κρίσιμη προϋπόθεση την έγκαιρη ανάπτυξη εθνικής στρατηγικής για τη διαχείριση του χρησιμοποιημένου πυρηνικού καυσίμου και των ραδιενεργών αποβλήτων.
Η μελέτη παρουσιάστηκε στις 2 Νοεμβρίου 2026 και εντάσσεται στις προκαταρκτικές αξιολογήσεις της Athlos Energy για τις δυνατότητες ανάπτυξης πυρηνικής ηλεκτροπαραγωγής στην Ελλάδα.
Η εταιρεία συνεργάστηκε με τη NAC International, η οποία διαθέτει εξειδίκευση στον κύκλο του πυρηνικού καυσίμου και στις τεχνολογίες διαχείρισης και αποθήκευσής του.
Η ανάλυση καλύπτει ενδεικτικά σενάρια συνολικής εγκατεστημένης πυρηνικής ισχύος από 300 έως 4.800 MW, χωρίς να προκρίνει συγκεκριμένη τεχνολογία αντιδραστήρα ή οριστικό επενδυτικό σχέδιο.
Σκοπός της είναι να προσδιορίσει τις ενδεχόμενες ανάγκες προμήθειας πυρηνικού καυσίμου, το σχετικό κόστος, τις απαιτήσεις ασφάλειας εφοδιασμού και τις μακροχρόνιες υποχρεώσεις που συνεπάγεται η διαχείριση του καυσίμου μετά τη χρήση του.
Παραγωγή 9,5 TWh από πυρηνικό σταθμό 1.200 MW
Στο βασικό σενάριο της μελέτης εξετάζεται πυρηνικός σταθμός ονομαστικής ισχύος 1.200 MW, με ετήσιο συντελεστή λειτουργίας 90%.
Με αυτές τις παραδοχές, η ετήσια ηλεκτροπαραγωγή υπολογίζεται σε περίπου 9,5 τεραβατώρες (TWh).
Η ποσότητα αυτή ισοδυναμεί, σύμφωνα με την παρουσίαση της μελέτης, με περίπου το ένα έκτο της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής της Ελλάδας κατά το 2024.
Ο υπολογισμός βασίζεται στην υψηλή διαθεσιμότητα που μπορεί να επιτυγχάνει ένας πυρηνικός αντιδραστήρας κατά τη λειτουργία του.
Η παραγωγή αυτή θα ήταν σημαντική για το ελληνικό ηλεκτρικό σύστημα, καθώς θα προσέθετε μεγάλη ποσότητα προγραμματιζόμενης ηλεκτροπαραγωγής, με μικρότερη εξάρτηση της καθημερινής λειτουργίας από τις καιρικές συνθήκες.
Ωστόσο, η ένταξη μιας μονάδας τέτοιου μεγέθους προϋποθέτει αναλυτική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών του ηλεκτρικού συστήματος, των αναγκαίων εφεδρειών, των δικτύων μεταφοράς και της δυνατότητας διαχείρισης της απώλειας μιας μεγάλης μονάδας παραγωγής.
Πόσο πυρηνικό καύσιμο θα απαιτούνταν
Σύμφωνα με το βασικό σενάριο, ένας αντιδραστήρας ισχύος 1.200 MW θα απαιτούσε κατά μέσο όρο ετήσιο ανεφοδιασμό με καύσιμο που περιέχει περίπου 19 τόνους εμπλουτισμένου ουρανίου.
Η σχετικά μικρή ποσότητα καυσίμου σε σχέση με την παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί χαρακτηριστικό της υψηλής ενεργειακής πυκνότητας της πυρηνικής σχάσης.
Η μελέτη εκτιμά ότι, με βάση τις τιμές του 2026, η ετήσια δαπάνη για το πυρηνικό καύσιμο θα ανερχόταν σε περίπου 82 εκατ. ευρώ.
Το ποσό περιλαμβάνει τα βασικά στάδια της αλυσίδας προμήθειας:
- Αγορά φυσικού ουρανίου.
- Μετατροπή και επεξεργασία του υλικού.
- Εμπλουτισμό ουρανίου.
- Κατασκευή των τελικών στοιχείων πυρηνικού καυσίμου.
Με βάση την εκτιμώμενη ετήσια παραγωγή των 9,5 TWh, η δαπάνη αντιστοιχεί σε περίπου 8,7 ευρώ/MWh ή 0,87 λεπτά του ευρώ ανά kWh.
Το κόστος καυσίμου δεν είναι το συνολικό κόστος ηλεκτροπαραγωγής
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη για την αξιολόγηση των οικονομικών στοιχείων της μελέτης.
Τα 82 εκατ. ευρώ ετησίως αφορούν αποκλειστικά την προμήθεια και κατασκευή του πυρηνικού καυσίμου.
Δεν περιλαμβάνουν:
- Το κόστος κατασκευής του πυρηνικού σταθμού και των υποδομών του.
- Το κόστος χρηματοδότησης και την εξυπηρέτηση του επενδυτικού κεφαλαίου.
- Τις δαπάνες λειτουργίας, προσωπικού και συντήρησης.
- Τις απαιτήσεις πυρηνικής ασφάλειας, προστασίας και εποπτείας.
- Τη διαχείριση του χρησιμοποιημένου καυσίμου και των ραδιενεργών αποβλήτων.
- Τον μελλοντικό παροπλισμό και την αποκατάσταση των εγκαταστάσεων.
Επομένως, το εκτιμώμενο κόστος των 0,87 λεπτών/kWh δεν αποτελεί συγκρίσιμο μέγεθος με το συνολικό σταθμισμένο κόστος ηλεκτροπαραγωγής (LCOE) μιας πυρηνικής μονάδας ή άλλης τεχνολογίας.
Για να αξιολογηθεί η ανταγωνιστικότητα ενός ενδεχόμενου πυρηνικού έργου στην Ελλάδα, θα απαιτούνταν ξεχωριστή τεχνικοοικονομική μελέτη που να περιλαμβάνει το πλήρες επενδυτικό κόστος, τον χρόνο κατασκευής, το κόστος κεφαλαίου, τη διάρκεια ζωής και τις μελλοντικές υποχρεώσεις του σταθμού.
Εφικτός ο εφοδιασμός μέσω της διεθνούς αγοράς, σύμφωνα με τη μελέτη
Ένα ακόμη αντικείμενο της ανάλυσης είναι η δυνατότητα εξασφάλισης πυρηνικού καυσίμου σε βάθος χρόνου.
Η μελέτη εκτιμά ότι ένα ελληνικό πυρηνικό πρόγραμμα συνολικής ισχύος 2.000 έως 3.000 MW θα αντιστοιχούσε περίπου στο 1% των παγκόσμιων αναγκών πυρηνικού καυσίμου.
Κατά την εκτίμηση των συντακτών, ένα πρόγραμμα αυτού του μεγέθους θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί από τη διεθνή αγορά, εφόσον υπήρχε έγκαιρος προγραμματισμός και κατάλληλη εμπορική στρατηγική.
Η μελέτη συνιστά ιδιαίτερα τη διαφοροποίηση των προμηθευτών, τη σύναψη μακροχρόνιων συμβάσεων και τη διατήρηση αποθεμάτων νέου πυρηνικού καυσίμου στις εγκαταστάσεις.
Στόχος θα ήταν ο περιορισμός της εξάρτησης από έναν μόνο προμηθευτή ή μια συγκεκριμένη διαδρομή εφοδιασμού.
Παράλληλα, τονίζεται ότι η επιλογή τεχνολογίας αντιδραστήρα συνδέεται άμεσα με την αλυσίδα προμήθειας του κατάλληλου καυσίμου.
Τεχνολογίες που χρησιμοποιούν ώριμες και ευρέως διαθέσιμες μορφές καυσίμου ενδέχεται να παρουσιάζουν μικρότερους κινδύνους εφοδιασμού σε σύγκριση με σχεδιασμούς που απαιτούν νέες ή περιορισμένης διαθεσιμότητας διαδικασίες παραγωγής καυσίμου.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία και στη συζήτηση για τους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες (SMR), καθώς η συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνει διαφορετικές τεχνολογίες και απαιτήσεις καυσίμου.
Το σημαντικότερο ζήτημα: Η διαχείριση χρησιμοποιημένου καυσίμου και αποβλήτων
Πέρα από την προμήθεια, η μελέτη εξετάζει τις απαιτήσεις διαχείρισης του πυρηνικού καυσίμου μετά τη χρήση του.
Πρόκειται για ζήτημα που εκτείνεται χρονικά πολύ πέρα από την εμπορική διάρκεια λειτουργίας ενός σταθμού και απαιτεί μακροχρόνιο θεσμικό, τεχνικό και χρηματοδοτικό σχεδιασμό.
Η ανάλυση προτείνει να προβλεφθεί η δυνατότητα αρχικής αποθήκευσης του χρησιμοποιημένου καυσίμου σε ειδικά σχεδιασμένες δεξαμενές νερού, όπου εξασφαλίζεται η απαιτούμενη ψύξη και θωράκιση.
Σε επόμενο στάδιο εξετάζεται η μεταφορά του σε ειδικά θωρακισμένα δοχεία ξηρής αποθήκευσης.
Οι δύο αυτές επιλογές αποτελούν τεχνολογίες προσωρινής ή ενδιάμεσης διαχείρισης και δεν πρέπει να συγχέονται με την οριστική διάθεση των αποβλήτων.
Για τη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του ζητήματος, η μελέτη εξετάζει δυνατότητες επανεπεξεργασίας του χρησιμοποιημένου καυσίμου, καθώς και οριστικής διάθεσης σε κατάλληλους γεωλογικούς σχηματισμούς.
Η τελική επιλογή εξαρτάται από τις εθνικές αποφάσεις, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, τις απαιτήσεις ασφάλειας και τις δυνατότητες διεθνούς συνεργασίας.
Ειδικά ταμεία για τη χρηματοδότηση των μελλοντικών υποχρεώσεων
Η μελέτη δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη χρηματοδότηση της διαχείρισης αποβλήτων.
Όπως επισημαίνεται στην παρουσίασή της, αρκετές χώρες εφαρμόζουν μηχανισμούς μέσω των οποίων οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας καταβάλλουν εισφορές σε ειδικά ταμεία κατά τη διάρκεια λειτουργίας των πυρηνικών σταθμών.
Τα κεφάλαια αυτά προορίζονται να καλύψουν μελλοντικές δαπάνες για την ασφαλή αποθήκευση, την επεξεργασία και την οριστική διάθεση των αποβλήτων.
Η πρόβλεψη χρηματοδότησης από τα πρώτα στάδια ενός έργου έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή οι σχετικές υποδομές συνεπάγονται μεγάλο σταθερό κόστος.
Για ένα μικρό εθνικό πυρηνικό πρόγραμμα, η ανάπτυξη ανεξάρτητων εγκαταστάσεων οριστικής διάθεσης μπορεί να έχει υψηλό κόστος ανά μονάδα αποβλήτων.
Η διεθνής συνεργασία θα μπορούσε να επιτρέψει οικονομίες κλίμακας, προϋποθέτει όμως κατάλληλες συμφωνίες και δεν καταργεί τις ευθύνες κάθε κράτους για την ασφαλή διαχείριση των αποβλήτων που παράγει.
Ως παραδείγματα χωρών με σχετική εμπειρία αναφέρονται η Φινλανδία, η Σουηδία, η Γαλλία και η Ελβετία.
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στη συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια
Η Ελλάδα δεν διαθέτει σήμερα πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Σύμφωνα με την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ), η χώρα διαθέτει ραδιενεργά απόβλητα από δραστηριότητες της ιατρικής, της βιομηχανίας και της έρευνας, αλλά όχι αναλωθέν πυρηνικό καύσιμο από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Η εξέταση της πιθανής ένταξης πυρηνικής ενέργειας στον ελληνικό ενεργειακό σχεδιασμό απέκτησε θεσμική μορφή το 2026.
Με την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 28/24.8.2026, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α΄ 136/8.9.2026, συστάθηκε Κυβερνητική Επιτροπή για την Πυρηνική Ενέργεια.
Αντικείμενό της είναι η αξιολόγηση των προϋποθέσεων και η διατύπωση προτάσεων για την πιθανή αξιοποίηση της συγκεκριμένης μορφής ενέργειας.
Η διαδικασία συνδέεται με την προσέγγιση οροσήμων (Milestones Approach) του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), η οποία περιλαμβάνει την αξιολόγηση 19 βασικών πεδίων υποδομών και θεσμικής ετοιμότητας.
Μεταξύ αυτών βρίσκονται η πυρηνική ασφάλεια, η χωροθέτηση, το ρυθμιστικό πλαίσιο, η προστασία από ακτινοβολίες, οι απαιτήσεις του ηλεκτρικού συστήματος, ο κύκλος του πυρηνικού καυσίμου και η διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων.
Η σύσταση της επιτροπής αποτελεί βήμα προκαταρκτικής αξιολόγησης. Δεν ισοδυναμεί με απόφαση κατασκευής πυρηνικού σταθμού, επιλογή τεχνολογίας ή έγκριση συγκεκριμένης επένδυσης.
Τι προσθέτει η νέα μελέτη στον ελληνικό ενεργειακό σχεδιασμό
Η νέα ανάλυση της Athlos Energy έρχεται σε συνέχεια προηγούμενης προκαταρκτικής μελέτης χωροθέτησης πυρηνικών εγκαταστάσεων στην Ελλάδα, η οποία είχε παρουσιαστεί τον Ιούνιο του 2026 σε συνεργασία με την αμερικανική Cambrian Nuclear.
Ενώ η προηγούμενη εργασία επικεντρωνόταν σε γεωγραφικά και τεχνικά κριτήρια χωροθέτησης, η νέα μελέτη εξετάζει την αλυσίδα εφοδιασμού καυσίμου και τις υποχρεώσεις διαχείρισής του.
Τα αποτελέσματά της μπορούν να συμβάλουν στον δημόσιο διάλογο για το εάν η πυρηνική ενέργεια θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος του ελληνικού ενεργειακού μείγματος.
Ωστόσο, η επάρκεια καυσίμου και το σχετικά περιορισμένο κόστος προμήθειάς του δεν επαρκούν από μόνα τους για την τεκμηρίωση της οικονομικής ή τεχνικής σκοπιμότητας ενός έργου.
Μία ολοκληρωμένη αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει το κόστος κατασκευής, τις απαιτήσεις χρηματοδότησης, τη χωροθέτηση, τη σεισμική και πυρηνική ασφάλεια, τις ανάγκες του ηλεκτρικού συστήματος, τη θεσμική ετοιμότητα, τη διαχείριση αποβλήτων και την κοινωνική αποδοχή.
Η ουσιαστική συμβολή της νέας μελέτης είναι ότι προσθέτει ποσοτικές εκτιμήσεις και συγκεκριμένες προτάσεις διαχείρισης σε μία συζήτηση που βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της προκαταρκτικής αξιολόγησης.
Τα δημοσιοποιημένα αποτελέσματα αποτελούν εκτιμήσεις ιδιωτικής τεχνικής πρωτοβουλίας και όχι ολοκληρωμένη ανεξάρτητη μελέτη σκοπιμότητας ή επίσημη απόφαση της ελληνικής Πολιτείας.
Πηγές
- Athlos Energy – NAC International, ανακοίνωση αποτελεσμάτων μελέτης για την προμήθεια και διαχείριση πυρηνικού καυσίμου στην Ελλάδα, 2 Νοεμβρίου 2026. Αναλυτική δημοσίευση της ανακοίνωσης από το Energypress:
https://energypress.gr/news/nea-meleti-gia-ta-pyrinika-stin-ellada-eos-kai-95-terabatores-i-paragogi-apo-enan-stathmo-1200 - Athlos Energy, επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας και της πρωτοβουλίας για την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα:
https://athlos.energy/en/ - Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ), «15 ερωτήσεις και απαντήσεις για τη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων στη χώρα»:
https://eeae.gr/faq-diaxeirisi-radionergon-apovliton/ - Ελληνική Κυβέρνηση, ανακοίνωση συνεδρίασης Υπουργικού Συμβουλίου 30 Ιουλίου 2026, σχετικά με τη σύσταση Κυβερνητικής Επιτροπής για την Πυρηνική Ενέργεια:
https://www.government.gov.gr/anakinosi-tou-ifipourgou-para-to-prothipourgo-ke-kivernitikou-ekprosopou-pavlou-marinaki-gia-tin-sinedriasi-tou-ipourgikou-simvouliou-tis-30is-iouliou-2026/ - Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 28/24.8.2026, ΦΕΚ Α΄ 136/8.9.2026, «Σύσταση, συγκρότηση και λειτουργία Κυβερνητικής Επιτροπής για την Πυρηνική Ενέργεια».
- Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA), «Milestones in the Development of a National Infrastructure for Nuclear Power»:
https://nucleus.iaea.org/sites/nids/capacity/milestones/SitePages/Home.aspx - Newmoney, 2 Νοεμβρίου 2026, πρόσθετο αναλυτικό ρεπορτάζ για τη μελέτη:
https://www.newmoney.gr/roh/palmos-oikonomias/energeia/athlos-energy-poso-tha-kostize-to-piriniko-kafsimo-gia-enan-stathmo-1-200-mw-stin-ellada/
