Σύμφωνα με το «Βαρόμετρο για τις συνθήκες εργασίας στην εποχή του Covid-19» της KPMG οι έργαζόμενοι εμφανίζονται «έτοιμοι να περάσουν σε ένα διαφορετικό μοντέλο εργασίας, εκτός γραφείου και με μεγαλύτερη αξιοποίηση της τεχνολογίας».
Οι εργαζόμενοι δείχνουν διατεθειμένοι να συνεργάζονται ηλεκτρονικά το ίδιο αποτελεσματικά όπως και δια ζώσης. Όσο για τη μέτρηση του αποτελέσματος και την εξασφάλιση του ιδίου επιπέδου παραγωγικότητας, θα είναι μία από τις προκλήσεις για τις εταιρείες και τις διοικήσεις αυτών.
Στόχος της έρευνας της KPMG είναι η διερεύνηση των προκλήσεων που βιώνουν οι εργαζόμενοι σε σχέση με την εξ αποστάσεως εργασία, την εκ περιτροπής εργασία, ή την ανάγκη της καθημερινής τους παρουσίας τους στους χώρους εργασίας.
Θετικοί στην τηλεργασία – Ανάγκη για υποστήριξη
Το 67% του δείγματος της έρευνας έχει για την εργασία εξ αποστάσεως θετική ή πολύ θετική στάση σε πιθανή καθιέρωση της ως μελλοντική παροχή εταιρείας ή επιλογή μορφής εργασίας. Μάλιστα 8 στους 10 αξιολογεί ως το μεγαλύτερο όφελος της εξ αποστάσεως εργασίας, τον χρόνο που κερδίζουν από τις μετακινήσεις.
Η θετική αποδοχή φτάνει το 76% στις μικρότερες ηλικίες εργαζομένων έως 30 ετών, ενώ προοδευτικά μειώνεται έως το 56% για τους εργαζόμενους άνω των 60 ετών. Ο Ασφαλιστικός κλάδος είναι ο μεγαλύτερος οπαδός της τηλεργασίας αγγίζοντας το 78% θετικής στάσης, ενώ ο κλάδος της Βιομηχανίας βρίσκεται στον αντίποδα με το να είναι κατά 40% θετικά προσκείμενος.
Εννέα στους δέκα εργαζόμενους που έλαβαν μεγάλη ή πολύ μεγάλη ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη επηρεάστηκαν θετικά ως προς την εικόνα που έχουν για την εταιρεία τους.
Η παροχή «πρόσβαση/κάλυψη εξόδων ιατρού ή ψυχολόγου» παρόλο που προσφέρθηκε μόνο στο 8% του δείγματος, σε σχέση με όλες τις άλλες εταιρικές παροχές για ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη, είχε στην αίσθηση υποστήριξης των εργαζόμενων τη μεγαλύτερη ποσοστιαία θετική επίδραση (80%).
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι οι οποίοι έχουν υποστηριχθεί ψυχολογικά και κοινωνικά από την εταιρεία τους αυτή τη περίοδο, είναι λιγότερο ανήσυχοι για τα οικονομικά τους και την αλλαγή στο βιοτικό τους επίπεδο σε σχέση με όσους δεν έχουν υποστηριχθεί, με το επίπεδο της ανησυχίας τους να κυμαίνεται μεταξύ 38% – 6% ανάλογα το βαθμό υποστήριξης που έλαβαν.
Οι προβληματισμοί
Η εργασία στον χώρο του σπιτιού έχει και τα προβλήματά της. Το 57% των εργαζομένων δηλώνουν ότι η αρνητική παραγωγικότητα τους οφείλεται στο περιβάλλον του σπιτιού τους, καθώς συγκατοικεί με παιδιά (σε ποσοστό 74%). Η φασαρία και τα παιδιά αναδεικνύονται ως η κύρια αιτία για μειωμένη παραγωγικότητα και ακολουθεί η απουσία τεχνολογικής και υλικοτεχνικής υποδομής.
Η απουσία σαφών ορίων μεταξύ εργασίας και ξεκούρασης (59%) και η έλλειψη αλλαγής παραστάσεων (57%), είναι αυτά που δυσκολεύουν περισσότερο τους εργαζόμενους στην εξ αποστάσεως εργασία.
