Ψευδεπίγραφο το νομοσχέδιο, ως προς την προστασία του περιβάλλοντος!
Το νομοσχέδιο «Εκσυγχρονισμός της Αδειοδοτικής Διαδικασίας Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας – Β’ Φάση, Aδειοδότηση Παραγωγής και Αποθήκευσης Ηλεκτρικής Ενέργειας, Πλαίσιο Ανάπτυξης Πιλοτικών Θαλάσσιων Πλωτών Φωτοβολταϊκών Σταθμών και Ειδικότερες διατάξεις για την Ενέργεια και την Προστασία του Περιβάλλοντος», είναι ψευδεπίγραφο ως προς την προστασία του περιβάλλοντος, αφού όσο κι αν ψάξει κανείς, δεν βρίσκει σ’ αυτό φιλο-περιβαλλοντικές ρυθμίσεις .
Αντίθετα, περιλαμβάνει μια σειρά από διατάξεις που θα υποβαθμίσουν περαιτέρω το περιβάλλον, οι πιο κρίσιμες από τις οποίες είναι:
- δίνει τη δυνατότητα να εγκατασταθούν ακόμα περισσότερες μονάδες ΑΠΕ, επιβάλλοντας ακόμα και περικοπές ενέργειας (άρθρο 10), ενώ παραπέμπονται στο απώτερο μέλλον, μετά από την εκπλήρωση των άμεσων σκοπών του νομοσχεδίου, τόσο η αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, όσο και η ολοκλήρωση των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών,
- εξομοιώνει τους σταθμούς αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, κατά κύριο λόγο με συσσωρευτές, με τα έργα ΑΠΕ – ακόμη και αυτούς που δεν συνδυάζονται με έργα ΑΠΕ- ως προς τη χωροθέτησή τους σε δάση, δασικές εκτάσεις, κάτι που αποτελεί ευθεία απειλή για τις εκτάσεις αυτές, λόγω της επικινδυνότητας τέτοιου είδους σταθμών (άρθρο 4),
- επικαιροποιεί τους όρους αδειοδότησης των μονάδων παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα, εξαιρώντας τις μονάδες των στερεών καυσίμων (λιθάνθρακα και λιγνίτη) και επιτρέπει την αδειοδότηση μονάδων φυσικού αερίου για 35 χρόνια, αλλά και μονάδων μαζούτ και ντίζελ για 20 χρόνια, (άρθρα 66 -68),
- επιτρέπει τη χωροθέτηση σταθμών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας –χωρίς διάκριση σχετικά με τα αν αυτοί συνδυάζονται ή όχι με έργα ΑΠΕ- σε αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας και χωρίς κανένα περιορισμό (άρθρο 88),
- απαλλάσσει από περιβαλλοντική αδειοδότηση τα δέκα (10) Πιλοτικά Θαλάσσια Πλωτά Φωτοβολταϊκά που επιτρέπει να εγκατασταθούν ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές, πέρα από άλλες χαριστικές ρυθμίσεις που παρέχει σ’ αυτά και δεν ορίζει καμιά περιβαλλοντική αρχή για την παρακολούθηση και αξιολόγηση των επιπτώσεών τους (άρθρα 90 -96).
Ειδικά για την Κρήτη, διατηρεί τη δυνατότητα εγκατάστασης υβριδικών σταθμών, εξομοιώνοντας τους σταθμούς αυτούς με τα μικρά συστήματα που επιτρέπει να εγκατασταθούν στα μη διασυνδεδεμένα νησιά, ενώ οι υβριδικοί σταθμοί ανήκουν προφανέστατα στις κατηγορίες σταθμών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με ΑΠΕ που περιγράφονται στη συνέχεια και ενώ αναμένεται η ολοκλήρωση της διασύνδεσης της Κρήτης (άρθρο 3, παρ. 45).
Και σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, το ΥΠΕΝ ανάρτησε ήδη, ιδιαίτερα προκλητική τροπολογία, με την οποία προβλέπεται η δυνατότητα παραχώρησης ακινήτων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για εγκατάσταση σταθμών ΑΠΕ και συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας, αδιαφορώντας γι’ αυτό που η κοινωνικοπολιτική συγκυρία επιβάλλει, δηλαδή μια αυστηρότερη προστασία της αγροτικής γης, στο πλαίσιο της αποτροπής επισιτιστικής κρίσης. Ακόμα χειρότερα, προβλέπεται ότι η τροπολογία εφαρμόζεται και σε ακίνητα που αποτελούν αρχαιολογικούς χώρους, αρχαιολογικές ζώνες προστασίας, ιστορικούς τόπους, τόπους πλησίον μνημείων και γενικά σε ακίνητα που εμπίπτουν στον αρχαιολογικό νόμο, κάτι που για πρώτη φορά διατυπώνεται ρητά και που σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να περάσει!
Νέα πρωτοβουλία ακύρωσης της ευθύνης της πολιτείας στον τομέα έκδοσης οικοδομικών αδειών!
Το νομοσχέδιο συρρικνώνει ακόμα περισσότερο τις υποχρεώσεις της πολιτείας στον τομέα έκδοσης οικοδομικών αδειών, επεκτείνοντας τη δυνατότητα έκδοσης οικοδομικών αδειών με ευθύνη του μηχανικού (άρθρα 149-150). Μετατρέπει έτσι το κάθε γραφείο μηχανικού σε πολεοδομική υπηρεσία, έκθετο στον κυκεώνα της νομοθεσίας και της ερμηνείας της, που και οι ίδιες οι ΥΔΟΜ δυσκολευόταν να αντιμετωπίσουν. Προμηνύεται η εμφάνιση μιας νέας γενιάς αυθαιρέτων, που θα υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο το ήδη βεβαρημένο περιβάλλον αλλά προδιαγράφεται και μια προοπτική συρρίκνωσης των μικρών τεχνικών γραφείων και υποκατάστασής τους από εταιρείες που θα έχουν τη δυνατότητα νομικής και τεχνικής υποστήριξης.
Το νομοσχέδιο αυτό, επάξια αποτελεί τη Β’ Φάση νομοθέτησης, με Α’ Φάση το νόμο Χατζηδάκη, που είχε προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις σε πανελλαδικό επίπεδο και όπως είχαμε ζητήσει και για την Α’ φάση το 2020, ζητούμε την απόσυρσή του.
