Της Ρένας Δούρου*
«Ειδικά όσον αφορά τους δασικούς χάρτες, η απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας αίρει αναδρομικά την αποδεικτική ισχύ όλων ανεξαιρέτως των δασικών χαρτών, κυρωμένων και μη, με αποτέλεσμα:
– Την απομείωση της προστασίας της δασικής γης.
– Την επ’ αόριστον καθυστέρηση της ολοκλήρωσης του εξαιρετικής σημασίας, αλλά επί δεκαετίες παρακωλυόμενου έργου των δασικών χαρτών και της ολοκλήρωσης του δασολογίου λόγω της πρόβλεψης νέου σταδίου αντιρρήσεων με διευρυμένο αντικείμενο.
– Την πρόκληση σοβαρού πλήγματος στην ασφάλεια δικαίου και την ισονομία, ιδίως όσων σέβονται θεσμούς και νόμους και δεν καταπατούν φυσική γη για ιδιοτελή οφέλη».
Πρόκειται άραγε για απόσπασμα της σχετικής επίκαιρης ερώτησης του τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλου προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κ. Χατζηδάκη; Όχι.
Είναι κομμάτι από το SOS που εκπέμπουν οκτώ περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας μας (Αρκτούρος, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, Medasset, WWF Ελλάς) κατά της απόφασης της κυβέρνησης Μητσοτάκη να διαγράψει με μια μονοκοντυλιά το έργο των δασικών χαρτών. Ένα σπουδαίο έργο, που δεν αφορά μια κυβέρνηση, αλλά το περιβάλλον, τα δάση, την υγιή επιχειρηματικότητα. Το κράτος δικαίου και το μέλλον του τόπου μας. Μια απόφαση αντισυνταγματική, αντιπεριβαλλοντική, που υπονομεύει το μέλλον των παιδιών μας. Μια απόφαση που δείχνει πόσο υποκριτικός είναι ο πράσινος «μανδύας» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που αντιμετωπίζει τα δάση, όπως άλλωστε και τις περιοχές Natura, ως εμπόδια για μια στρεβλή ανάπτυξη.
Δεν είναι έτσι τυχαίο ότι, εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ και πέρα από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, την κατηγορηματική τους αντίθεση κατέθεσαν η Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων, η Ένωση Ελλήνων Δασοπόνων Δημοσίων Υπαλλήλων, ο Συνήγορος του Πολίτη, συλλογικότητες και πανεπιστημιακοί καθηγητές. Η απόφαση Χατζηδάκη, που ουσιαστικά υλοποιεί το άρθρο 48 του αντιπεριβαλλοντικού Νόμου 4685/2020, έρχεται ως οδοστρωτήρας της προσπάθειας που σχεδόν ολοκλήρωσε η κυβέρνηση Τσίπρα: να περάσει η χώρα μας σε περίοδο πράσινης «κανονικότητας». Να περάσει στην εποχή του αυτονόητου για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Να αποκτήσει δηλαδή, από το περίπου 1% κυρωμένων χαρτών το 2015, κυρωμένους δασικούς χάρτες για το 44% της χώρας και αναρτημένους στο 55%. Την ίδια στιγμή, είχε προχωρήσει και η ανάθεση των μελετών για όλες τις υπόλοιπες περιοχές. Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. – Πράσινων υλοποιούσε μια υποχρέωση που είχε νομοθετηθεί το… 1976 και έκτοτε καμία κυβέρνηση δεν είχε την απαραίτητη πολιτική βούληση να κάνει πράξη. Μάλλον γιατί τα δάση για τις διαδοχικές εξουσίες αποτελούσαν και αποτελούν αφορμές για ωραία λόγια και όχι έργα.
Οι συνέπειες της απόφασης Χατζηδάκη είναι πολλαπλές. Η χώρα εκτίθεται σε επίπεδο Ε.Ε., καθώς εμφανίζεται ανακόλουθη σε σχέση με τη δέσμευση που είχε αναλάβει – να έχει ολοκληρωθεί το έργο των δασικών χαρτών το 2021. Θα δυσχερανθεί παράλληλα σοβαρά άλλο ένα κρίσιμο έργο, αυτό της ολοκλήρωσης του Εθνικού Κτηματολογίου. Τα δάση γίνονται βορά σε κάθε είδους, μικρά και μεγάλα, συμφέροντα. Με λίγα λόγια, η ακύρωση των δασικών χαρτών, η θυσία τους στον βωμό των μικροκομματικών συμφερόντων των τοπικών πολιτευτών της Ν.Δ. λέει πολλά για το είδος της σημερινής διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Εκείνης που στα χαρτιά ανακαλύπτει την κλιματική κρίση, προχωρά σε απολιγνιτοποίηση (ούτε καν απανθρακοποίηση) ρεκόρ, χωρίς προϋποθέσεις δίκαιης μετάβασης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις τοπικές κοινωνίες. Μιλά «πράσινα», αλλά πράττει «γκρίζα».
Τελικά, τα πάνω από σαράντα χρόνια που πέρασαν για την υλοποίηση μιας νομοθέτησης της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή από την πρώτη αριστερή κυβέρνηση του τόπου και οι λίγοι μήνες για την ακύρωση του έργου αυτού από την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη λένε πολλά – και όχι μόνο για το περιβάλλον…
* Η Ρένα Δούρου είναι τομεάρχης Κλιματικής Αλλαγής, Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία
