Σε περισσότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση υπολογίζονται τα οφέλη από την εισαγωγή ενός βέλτιστου μείγματος συστημάτων αποθήκευσης στα πρότυπα των αναγκών που προκύπτουν από τους στόχους του ΕΣΕΚ.
Δεδομένου, μάλιστα, ότι τα έργα αποθήκευσης είναι για «σήμερα», μιας και η αποθήκευση ενέργειας συνδέεται άρρηκτα με την επίτευξη των υπόλοιπων στόχων για την Ενέργεια και το Κλίμα (βλ. διείσδυση των ΑΠΕ) κρίνεται αναγκαίο να ληφθούν οι απαραίτητες νομοθετικές και ρυθμιστικές πρωτοβουλίες για την προώθηση και την ωρίμανση των έργων.
Όπως επισήμανε, μεταξύ άλλων, ο καθηγητής του ΕΜΠ Σταύρος Παπαθανασίου κατά την παρουσίαση σχετικής μελέτης στο πρόσφατο συνέδριο renewable & storage forum, «στο δρόμο για το 2030, είτε με τωρινή στόχευση διείσδυσης είτε με αυξημένη στόχευση διείσδυσης που φαίνεται ότι έρχεται είναι νομοτελειακή η ανάγκη εισόδου αποθηκευτικών σταθμών στο σύστημα. Πρόκειται για έργα που θα ωριμάσουν σήμερα, θα προχωρήσουν άμεσα σε υλοποίηση για να είναι διαθέσιμα στο δεύτερο μισό της δεκαετίας».
Συμπλήρωσε δε, χαρακτηριστικά πως «δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε τις συνθήκες να γίνουν ευχάριστες το 2028 για να υλοποιήσουμε τότε έργα. Το να δρομολογήσει κανείς βιώσιμες και χρηματοδοτήσιμες επενδύσεις σε αποθήκευση, αυτό δεν είναι εφικτό να γίνει μόνο με την προσδοκία μελλοντικών εσόδων και μάλιστα σε μια αγορά που είναι ακόμα εν την γενέσει της».
Με δεδομένα τα παραπάνω κρίνονται αναγκαίες νομοθετικές και ρυθμιστικές πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν στο «σήμερα» την ανάπτυξη και υλοποίηση έργων αποθήκευσης. Υπό το πρίσμα αυτό, ο κ. Παπαθανασίου προκρίνει την λύση ενός μόνιμου μηχανισμού ισχύος, όπου ένα τμήμα του θα προβλέπεται για τους αποθηκευτικούς σταθμούς.
Μάλιστα η αποζημίωση των σταθμών αυτών δεν θα πρέπει να εξαντλείται στην επάρκεια ισχύος αλλά να περιλαμβάνει και τα υπόλοιπα οφέλη και υπηρεσίες που προσφέρουν, μιας και σήμερα αυτές οι υπηρεσίες παραμένουν εκτός του κάδρου της αγοράς και επομένως δεν αμοίβονται παρά το όφελος που προσφέρουν.
Συμπληρωματικά των παραπάνω, χρειάζεται να τακτοποιηθούν όλα τα ανοικτά ζητήματα που επηρεάζουν έως και εμποδίζουν την συμμετοχή σταθμών αποθήκευσης στις αγορές, όπως είναι η προσαρμογή των κωδίκων, η απαλλαγή τους από ρυθμιζόμενες χρεώσεις.
Τρίτο μέτρο είναι η δημιουργία χαρτοφυλακίων με συμμετοχή αποθήκευσης και ΑΠΕ. Όπως καταδεικνύεται από την παρούσα μελέτη, ο συνδυασμός δραστηριοτήτων ΑΠΕ και αποθήκευσης δύναται να περιορίσει σημαντικά το χρηματοδοτικό κενό των συστημάτων αποθήκευσης και επομένως να καταστήσει περισσότερο βιώσιμα τέτοια έργα και άρα να φτάσουν ως το στάδιο της πραγματοποίησης.
Τέλος, να αναφέρουμε, ότι βάσει της μελέτης που παρουασιάστηκε, το βέλτιστο μέγεθος της νέας αποθήκευσης για τις εγκαταστάσεις ΑΠΕ που προβλέπει το ΕΣΕΚ είναι συνολικά στα 1250-1750 MW. Το μείγμα τεχνολογιών & αποθηκευτικών χωρητικοτήτων που παράγει το μέγιστο όφελος υπολογίζεται σε 500 MW μπαταριών μικρής χωρητικότητας και 750-1250 MW από ΑΤΣ μεγάλης χωρητικότητας.
Στην περίπτωση ενός μείγματος με έμφαση στα φ/β (10.2 GW Φ/Β + 5.5 GW Α/Π → διείσδυση ΑΠΕ ~60%), η βέλτιστη νέα ισχύς αποθήκευσης είναι αυξημένη, σε επίπεδα κοντά στα 2000 MW ενώ το μείγμα τεχνολογιών δεν μεταβάλλεται (500-750 MW μπαταριών μικρής χωρητικότητας, υπόλοιπο σε σταθμούς μεγάλης χωρητικότητας).
Δείτε στο βίντεο ολόκληρη την εισήγηση του κ. Παπαθανασίου και στα συνοδευτικά αρχεία την παρουσίαση
Συνοδευτικά αρχεία
