Δύο είναι οι λύσεις που προάγει ο ΑΔΜΗΕ προκειμένου να “ξεπαγώσει” ένα από τα σημαντικότερα έργα για την ενεργειακή ασφάλεια και επάρκεια της χώρας και ειδικά της Δυτικής Ελλάδας.
Πρόκειται για το έργο του Δυτικού Διαδρόμου αξίας 110 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο έχει παγώσει ύστερα από την απόφαση του Πρωτοδικείου Καλαβρύτων μέσω της οποίας επικύρωσε τα ασφαλιστικά μέτρα για τους εναπομείναντες δύο πυλώνες που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του.
Να επισημάνουμε πως πρόκειται για ένα έργο που εξετάζεται από το 2005 και η κατασκευή του ξεκίνησε να επιταχύνεται από το 2018 σημειώνοντας σημαντικούς ρυθμούς ολοκλήρωσης φτάνοντας στο 98% στη διάρκεια ενός έτους.
Ωστόσο, προσέκρουσε στις αντιδράσεις των μοναχών της Μονής Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων, οι οποίες επικαλούμενες οπτική “όχληση” προσέφυγαν στη δικαστική οδό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να παγώσει το έργο τόσο κατά τη διάρκεια της πολύμηνης αναμονής της εκδίκασης της υπόθεσης, η οποία καθυστέρησε λόγω των μέτρων που επιβλήθηκαν από το δεύτερο Lockdown. Ενδεικτικά αξίζει να αναφέρουμε πως η εκδίκαση της υπόθεσης αναμενόταν από το Νοέμβριο του 2020, αλλά η τελική απόφαση ελήφθη τον Μάρτιο του 2021.
Ο Διαχειριστής επισημαίνοντας επανειλημμένα τη σημασία του έργου φαίνεται να προκρίνει δύο λύσεις προκειμένου να δώσει στη Δυτική Ελλάδα την απαραίτητη “ενεργειακή” ανάσα που έχει ανάγκη.
H πρώτη λύση: αλλαγή όδευσης
Η πρώτη αφορά στην αλλαγή της όδευσης των δύο πυλώνων. Η επιλογή αυτή εξετάζεται σημαντικά από το Διαχειριστή και ήδη διενεργείται μία μελέτη με στόχο να οριοθετηθεί μία νέα διαδρομή, η οποία θα “παρακάμπτει” τη Μονή Αγίων Θεοδώρων.
Αυτό, φυσικά, σημαίνει περαιτέρω καθυστέρηση του έργου καθώς θα αναμένεται τόσο η ολοκλήρωση της σχετικής μελέτης όσο και η τροποποίηση της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του ΥΠΕΝ όπως και θα πρέπει να δοθούν νέες εγκρίσεις από τα Δασαρχεία. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, όμως ο Διαχειριστής μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με νέα “εμπόδια” καθώς δεν αποκλείεται η νέα όδευση να περνάει μέσα από δημόσιες ή ιδιωτικές κτήσεις, γεγονός το οποίο μεταφράζεται σε απαλλοτριώσεις και νέες αντιδράσεις.
Η αρχική πρόταση του ΑΔΜΗΕ, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ήταν η αύξηση του ύψους των εναπομεινάντων πυλώνων, αλλά αυτό δεν είναι σύμφωνο με τη στάση των μοναχών. Επομένως, ο Διαχειριστής, σύμφωνα με πηγές του ypodomes.com εξετάζει το ζήτημα προσθήκης επιπλέον πυλώνων προκειμένου ακολουθήσει τη νέα όδευση.
Η δεύτερη λύση: η δικαστική οδός
Η δεύτερη λύση που προκρίνεται είναι η προσφυγή στα δικαστήρια για την άρση των ασφαλιστικών μέτρων και το “ξεπάγωμα” των εργασιών σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό του έργου χωρίς την προσθήκη νέων πυλώνων.
Ωστόσο, ό,τι γλιτώσει ο ΑΔΜΗΕ κατασκευαστικά λόγω της προσθήκης νέων πυλώνων και αποφυγής αλλαγής όδευσης, εκτιμάται πως θα το “πληρώσει” σε χρόνο. Αυτό συμβαίνει καθώς τα δικαστήρια μπορεί να έχουν ανοίξει, αλλά είναι αντιμέτωπα με την εκδίκαση ενός μεγάλου αριθμού υποθέσεων γεγονός το οποίο σημαίνει περαιτέρω καθυστερήσεις για τις νέες αποφάσεις.
Η σημασία του έργου
Ο Διαχειριστής έχει επισημάνει αρκετές φορές δια στόματος των στελεχών του τη νευραλγική σημασία του συγκεκριμένου έργου. Μάλιστα, ο αντιπρόεδρος του ΑΔΜΗΕ, Ι. Μάργαρης, σε τηλεοπτική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τόνιζε πως “πρόκειται για ένα κακό δεδικασμένο”, καθώς ένα έργο που είναι πλήρως αδειοδοτημένο και σχεδόν έτοιμο να λειτουργήσει μπαίνει στον πάγο.
Ο ΑΔΜΗΕ έχει εκφράσει την έκπληξή του για την αντίδραση των μοναχών καθώς οι όποιες προσφυγές υποβάλλονται κατά κανόνα κατά την περίοδο αδειοδότησης του έργου και όχι ένα βήμα πριν την ολοκλήρωσή του.
Επιπλέον, η όποια καθυστέρηση στην ολοκλήρωση θα δημιουργήσει ένα πλήθος προβλημάτων, καθώς η μεγαλύτερη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο, δηλαδή η Πτολεμαΐδα 5 της ΔΕΗ, δε θα μπορεί να λειτουργήσει στη μέγιστη δυνατή ισχύ της που εκτιμάται στις 800 MW.
Επίσης, η Πελοπόννησος θα παραμείνει “κορεσμένη” όσον αφορά τόσο στις επενδύσεις πράσινης ενέργειας όσο και στα έργα ΑΠΕ που έχουν πάρει τους όρους σύνδεσης από τον ΑΔΜΗΕ, οι οποίοι και αποτελούν το τελικό στάδιο αδειοδότησης.
Για όσο διάστημα το έργο παραμένει στον “πάγο”, ο Διαχειριστής εκτιμάται πως δε θα λαμβάνει έσοδα από τη λειτουργία του έργου, ενώ το Δημόσιο θα καταγράψει διπλές απώλειες διότι θα χάσει τα φορολογικά έσοδα τόσο από την ίδια την επένδυση όσο και από τα συνοδά έργα.
