Ο 83χρονος αρχιτέκτονας Ραφαέλ Μονέο θα τιμηθεί για τα συνολικά επιτεύγματα του με το Χρυσό Λιοντάρι στη φετινή Μπιενάλε της Βενετίας. Ο ίδιος ήταν ο πρώτος Ισπανός αρχιτέκτονας που έλαβε το περίφημο βραβείο Πρίτσκερ το 1996.
Η προσοχή στην λεπτομέρεια είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των δημιουργημάτων του που εμπνέουν συχνά το αίσθημα ηρεμίας.
Ο Μονέο γεννήθηκε στην Τουντέλα, το 1937. Το 1961 αποφοίτησε από το Escuela Técnica Superior της Μαδρίτης, εργάστηκε τα πρώτα του χρόνια με τον αρχιτέκτονα Francisco Javier Sáenz de Oiza στη Μαδρίτη και με τον Jørn Utzon στο Hellebaeck της Δανίας, πριν επιστρέψει στην Ισπανία και άνοιξε τη δική του εταιρεία το 1965.
Αμφιθέατρο Kursaal και το Συνεδριακό Κέντρο στο Σαν Σεμπαστιάν
Το 1985 ο Rafael Moneo διορίστηκε Πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Σχολής Μεταπτυχιακών Σχολών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, μια θέση που κατείχε μέχρι το 1990. Το 1991 έγινε καθηγητής Αρχιτεκτονικής στη Σχολή Μεταπτυχιακών Σχολών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ όπου συνεχίζει να δίνει διαλέξεις ως ομότιμος καθηγητής.
Μεταξύ των πιο γνωστών έργων του είναι η μετατροπή του παλατιού Villahermosa σε μουσείο Thyssen-Bornemisza (1989-92), το Ίδρυμα Pilar και Joan Miró στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα (1987-1992), το κτίριο Diagonal στη Βαρκελώνη, τα Μουσεία Μοντέρνας Τέχνης και Αρχιτεκτονικής στη Στοκχόλμη (1994-98), το Αμφιθέατρο Kursaal και το Συνεδριακό Κέντρο στο Σαν Σεμπαστιάν (1991-1999), την επέκταση του Μουσείου Prado (2001- 2007), τα Souks στη Βηρυτό (1996-2009), το Northwest Science Building για το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια (2007-2010), το Princeton Neuroscience Institute και το Peretzman-Scully Hall (2007-2013).
