Στη δίνη των διεθνών εξελίξεων που «οδηγούνται» από τη µείωση των τιµών πετρελαίου και βεβαίως την απίσχναση της ζήτησης καυσίµων λόγω της πανδηµίας βρίσκεται πλέον το ελληνικό ερευνητικό πρόγραµµα υδρογονανθράκων. Οι προγραµµατισµένες από πλευράς εταιρειών γεωτρήσεις στην Ελλάδα, χωρίς να έχει ακόµα ανακοινωθεί κάτι, φαίνεται ότι αναβάλλονται για το απώτερο µέλλον. Στο ΥΠΕΝ αντιλαµβάνονται ότι τα πάντα πηγαίνουν προς τα πίσω, κυρίως όµως καταλαβαίνουν ότι ουδείς µπορεί να πει πότε ακριβώς οι πετρελαϊκές θα ξαναπιάσουν το νήµα, αν αυτό θα συµβεί σε έξι µήνες, σε έναν χρόνο ή περισσότερο.
Κατάκολο – Πατραϊκός
Τα πλέον ώριµα projects στη χώρα µας είναι το Κατάκολο, που ανήκει στην Energean Oil & Gas, και ο Πατραϊκός Κόλπος των ΕΛΠΕ – Energean. Για την πρώτη παραχώρηση, που βρίσκεται ένα βήµα πριν από τις εργασίες για παραγωγή πετρελαίου, εκκρεµεί το να εγκρίνει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Αλλά ακόµα και αν είχε προηγηθεί η έγκριση, «το κόστος των δραστηριοτήτων που απαιτούνται δεν καλύπτεται από τις σηµερινές τιµές του αργού πετρελαίου», αναφέρει στην «Η» αρµόδια πηγή, συνεπώς δεν µπορεί να προχωρήσει. Ο Πατραϊκός στο τέλος του 2019 πήρε παράταση 18 µηνών για την πρώτη γεώτρηση, η οποία µετατίθεται για τον Ιούνιο του 2021. Η ανάδοχος κοινοπραξία δεν έβρισκε τις επαρκείς λιµενικές υποδοµές για τη θαλάσσια γεώτρηση, ενώ οι εκτιµήσεις θέλουν και οι όποιες προετοιµασίες να «παγώνουν».
Κρήτη – Ιόνιο
Τον αναγκαίο χρόνο µέχρι να «γυρίσει» η κατάσταση στις αγορές του «µαύρου χρυσού» παίρνουν και τα πλέον φιλόδοξα σχέδια του ελληνικού upstream, που είναι οι θαλάσσιες περιοχές δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Η κοινοπραξία των Total – ExxonMobil – ΕΛΠΕ µπορεί να προχωρήσει τις µικρές σε κόστος προκαταρκτικές στην έρευνα διαδικασίες, αλλά η τύχη των συνολικών projects θα αξιολογηθεί πολύ αργότερα, όταν ίσως θα είναι σαφέστερες οι διεθνείς τάσεις. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για περιοχές που δεν έχουν δώσει κάποιο εκµεταλλεύσιµο κοίτασµα, οι διαδικασίες βρίσκονται σε πολύ αρχικό στάδιο και µιλάµε για µεγάλα βάθη 2.500 και 3.000 µέτρων, άρα µιλάµε για επενδύσεις εξαιρετικά κοστοβόρες.
Χαρακτηριστική της αβεβαιότητας και του σοκ που έχει υποστεί η παγκόσµια αγορά είναι η ανακοίνωση της κοινοπραξίας Eni – Total ότι µεταθέτει τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ για έναν χρόνο µετά, ενώ η αµερικανική ExxonMobil πατάει φρένο στα σχέδιά της για ενάµιση χρόνο
Σε κρίσιμη καμπή
Ιδιαίτερη περίπτωση στον ελληνικό χάρτη υδρογονανθράκων αποτελεί ο Πρίνος, το µοναδικό εν παραγωγή κοίτασµα της χώρας. Στο θέµα έγινε αναφορά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό την εβδοµάδα αυτή στη Βουλή. Η πρωτοφανής πτώση των τιµών του αργού σε συνδυασµό µε την παλαιότητα του κοιτάσµατος και τις απαιτούµενες υψηλές επενδύσεις για την αύξηση των ποσοτήτων καθιστούν οικονοµικά ασύµφορη τη συνέχιση της παραγωγής. Κυβέρνηση και Energean Oil αναζητούν βιώσιµη λύση, η οποία είναι όµως δύσκολο να βρεθεί και ως εκ τούτου εξετάζονται όλα τα σενάρια για την τύχη της παραχώρησης και ανάµεσα σε αυτά ακόµη και της επιβολής προσωρινού «λουκέτου». «Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τα πράγµατα είναι οριακά και θα πρέπει να επιδειχθεί ιδιαίτερη υποµονή και ευελιξία από όλες τις πλευρές, προκειµένου αυτή η σοβαρή επένδυση για την οικονοµία της Καβάλας να κρατηθεί ζωντανή σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Χατζηδάκης στην πρόσφατη συνέντευξή του στο «Εθνος».
Αναβολή και στην Κύπρο
Χαρακτηριστική του σοκ που έχει υποστεί η παγκόσµια αγορά πετρελαίου και της αβεβαιότητας για την έκταση και το βάθος της ζηµιάς σε µικρές και µεγάλες εταιρείες είναι η ανακοίνωση της κοινοπραξίας Eni – Total ότι µεταθέτει τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ για έναν χρόνο µετά, δηλαδή για τον Απρίλιο του 2021. Και αν το «πάγωµα» για το ιταλογαλλικό δίδυµο είναι ένας χρόνος, στην περίπτωση της αµερικανικής ExxonMobil -για την οποία η ανακάλυψη του «Γλαύκου» θα µπορούσε κανείς να πει ότι αποτελεί ένα ισχυρότερο κίνητρο περαιτέρω ερευνών στα κυπριακά νερά- φτάνει τον ενάµιση χρόνο. Εκτείνεται έως τον Σεπτέµβριο του 2021. Οταν µεγέθη τύπου ExxonMobil και Total φρενάρουν τα επενδυτικά τους σχέδια για έναν και ενάµιση χρόνο, και µάλιστα για µια περιοχή µε θετικά ευρήµατα, όπως η κυπριακή ΑΟΖ, είναι προφανές ότι στην περίπτωση της Ελλάδας το «πάγωµα» µπορεί και να είναι µεγαλύτερης διάρκειας.
Τον αναγκαίο χρόνο μέχρι να «γυρίσει» η κατάσταση στις αγορές του «μαύρου χρυσού» παίρνουν και τα πλέον φιλόδοξα σχέδια του ελληνικού upstream δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης
