Κων/νος Χ. Γκαράκης
Ενεργειακός Μηχανικός, MSc, MA, MBA
Eπισκέπτης Καθηγητής Τμήματος Μηχ/γων Μηχανικών Παν. Δυτ. Αττικής
Κριτής στο επιστημονικό περιοδικό Renewable Energy Journal
Μα φυσικά και όχι, τα αιολικά πάρκα δεν έχουν καμία σχέση με τις δασικές πυρκαγιές. Αποτελεί ακόμη μια θεωρία συνωμοσίας και καταφανώς fake news !
Ακόμη μια φορά και φέτος μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές, γέμισαν τα κοινωνικά μέσα και αναμεταδόθηκαν άκριτα απο ΜΜΕ απόψεις ότι για τις πυρκαγιές υπαίτιοι είναι οι επενδυτές αιολικών πάρκων, ότι είναι εμπρηστές.
Φυσικά όλα αυτά είναι αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας γνωστών θιασωτών εναντίον των αιολικών πάρκων, κατ’ επάγγελμα συνωμοσιολόγων και κατά φαντασία προστατών του περιβάλλοντος. Πρόκειται για ψεκασμένους, στενόμυαλους, ανορθολογιστές, γραφικούς, «επιστήμονες» – τσαρλατάνους, κομματικά κολλημένους οι οποίοι διαδίδουν με μένος ψεύδη, φαντασιώσεις και παραπληροφόρηση δημιουργώντας εντυπώσεις και φόβο.
Με λύπη διαπιστώνουμε ότι αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν ιδιαίτερη επίδραση σε μη ενημερωμενους πολίτες οι οποίοι δεν έχουν ελέγξει την αξιοπιστία των απόψεων αυτών, συμφωνώντας με συκοφαντίες και δοξασίες πέρα απο κάθε λογική βάση.
Δεν υφίσταται κανένας λόγος ή κίνητρο να καεί μια δασική έκταση για να πραγματοποιηθεί μια εγκατάσταση αιολικού πάρκου, όταν αυτή η εγκατάσταση περιλαμβάνεται μεταξύ αυτών που ούτως ή άλλως επιτρέπεται να υλοποιηθούν σε δασική έκταση. Αυτές οι επιτρεπτές επεμβάσεις καθορίζονται στα άρθρα 45-57 του νόμου 998/1979 όπως ισχύει και περιλαμβάνουν -μεταξύ άλλων- στρατιωτικά έργα, έργα υποδομής, δημόσιους δρόμους, αγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου, έργα ΑΠΕ, υδροηλεκτρικά έργα, γραμμές μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, εξόρυξη και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών, μεταλλεία, λατομεία, κάποιες γεωργικές ή κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις και αγροτικές χρήσεις, τουριστικές εγκαταστάσεις, χιονοδρομικά κέντρα, κατασκηνώσεις, καταφύγια, βιομηχανίες ξύλου και άντλησης και εμφιάλωσης νερού κλπ.
Συγκεκριμένα, η εγκατάσταση αιολικών πάρκων και των συνοδών τους έργων (π.χ. δρόμοι) επιτρέπεται ύστερα από ειδική μελέτη και άδεια εντός δασών, δασικών εκτάσεων και αναδασωτέων εκτάσεων. Οι σχετικές διατάξεις βρίσκονται στο άρθρο 45, παρ. 3 και το άρθρο 53, παρ. 3 του νόμου 998/1979. Το επιτρεπτό της εγκατάστασης έχει κριθεί και γίνει αποδεκτό από το Συμβούλιο της Επικρατείας σε πολλές αποφάσεις του. Ειδικά το επιτρεπτό της εγκατάστασης ανεμογεννητριών εντός αναδασωτέων εκτάσεων χωρίς να απαιτείται η προηγούμενη άρση της αναδάσωσης, κρίθηκε με την απόφαση της Ολομέλειας ΣτΕ 2499/2012.
Επομένως δεν υφίσταται διαφοροποίηση ως προς την ευκολία ή τη δυσκολία αδειοδότησης ή εγκατάστασης ενός αιολικού πάρκου σε μια συγκεκριμένη περιοχή που θεωρείται δασική, εάν αυτή έχει καεί ή όχι. Αν υπάρχει κάποια διαφοροποίηση αυτή είναι η αύξηση της δυσκολίας και των προϋποθέσεων αδειοδότησης και εγκατάστασης μετά την πυρκαγιά, διότι στην περιοχή, είτε στα σημεία που θα γίνει η επέμβαση για την εγκατάσταση είτε γύρω από αυτά, θα υφίσταται πλέον η ανάγκη πιο προσεκτικής διαχείρισης ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την αποκατάσταση της δασικής βλάστησης που κάηκε.
Τα αιολικά πάρκα, όπως και οι λοιπές επιτρεπτές επεμβάσεις, όταν εγκαθίστανται σε δασικές εκτάσεις υποχρεούνται και εκτελούν έργα αποκατάστασης στον ευρύτερο χώρο εγκατάστασης. Επιπλέον υποχρεούνται και εκτελούν πρόσθετα έργα αναδάσωσης ή δασοτεχνικά έργα σε άλλους χώρους. Τους χώρους αυτούς και τα έργα, τα υποδεικνύουν οι δασικές αρχές, οι οποίες εγκρίνουν τις σχετικές μελέτες και επιβλέπουν την εκτέλεσή τους. Η σχετική διάταξη βρίσκεται στην παρ. 8 του αρ. 45 του ν. 998/1979 όπως ισχύει. Έτσι, μέχρι σήμερα, χάρη στα αιολικά πάρκα, έχουν αναδασωθεί ή έχουν εκτελεστεί δασοτεχνικά έργα προστασίας που αντιστοιχούν σε πάνω από 24.000 στρέμματα δασών.
Πέραν αυτών, για τη μεταφορά των ανεμογεννητριών αξιοποιούνται υφιστάμενες οδοποιίες οι οποίες βελτιώνονται και διαπλατύνονται ή διανοίγονται νέες. Κάθε έργο οδοποιίας εκτελείται σύμφωνα με μελέτες που εγκρίνονται και επιβλέπονται από τις δασικές αρχές ώστε το έργο να συμμορφώνεται με τις προδιαγραφές δασικής οδοποιίας. Έτσι αυτές οι οδοποιίες μπορούν και έχουν χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές ως οδοί πρόσβασης οχημάτων δασοπυρόσβεσης και λειτουργούν στην πράξη και ως αντιπυρικές ζώνες.
Εν κατακλείδι, δεν απαιτείται να καεί μια περιοχή για να επιτραπεί να εγκατασταθεί αιολικό πάρκο, επιτρέπεται η εγκατάσταση εντός δασών, δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων. Η πυρκαγιά δεν διευκολύνει την κατασκευή ενός αιολικού πάρκου με κάποιο τρόπο.
Οποιος έχει στοιχεία και επιχειρήματα ότι για τους εμπρησμούς ευθύνονται οι εταιρείες των αιολικών πάρκων μπορεί να απευθυνθεί στην Ελληνική Δικαιοσύνη.
Αναφέρουμε δύο περιπτώσεις που εξετάστηκαν από τα Ellinika Ηoaxes:
- Δύο χρόνια μετά τις πυρκαγιές στην Εύβοια, «φύτρωσαν ανεμογεννήτριες» (27/5/2021) και
- Καίνε τα δάση για να μπουν ανεμογεννήτριες (27/7/2018)
Στις οποίες κατέληξε η έρευνα ότι είναι προϊόντα παραπληροφόρησης με παραποιημένες εικόνες. Περισσότερες πληροφορίες δίνονται στα παρακάτω links:
και
https://www.ellinikahoaxes.gr/2018/07/27/pirkagies-simferonta/
Για το θέμα αυτό πέρα από δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας και της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), αξίζει να αναφέρουμε ότι έλαβαν θέση οι περιβαλλοντικές οργανώσεις WWF και GreenPeace που καταδικάζουν αυτά τα μυθεύματα.
Επίσης στα παρακάτω link μπορείτε να βρείτε σχετικά πρόσφατα δημοσιευμένα άρθρα μου (link1 , link2, link 3).
Όλες αυτές οι φήμες που διακινούνται είναι άρρωστα μυθεύματα νοσηρών εγκεφάλων που ποτέ δεν έχουν προσφύγει με στοιχεία στις δικαστικές αρχές, αλλά αρκούνται σε διάδοση συκοφαντιών και ψευδών ειδήσεων σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και περιθωριακά ΜΜΕ.
Οι θεωρίες συνωμοσίας ότι γίνονται εμπρησμοί για να διευκολυνθεί δήθεν η εγκατάσταση ανεμογεννητριών δεν είναι νέες. Εμφανίζονται κάθε φορά που υπάρχει μια τέτοια πυρκαγιά. Για πρώτη φορά εμφανίστηκαν περί το 2000 με αφορμή πυρκαγιές στη Νότια Εύβοια.
Εξάγεται εύκολα ότι η συσχέτιση της πυρκαγιάς με πιθανές επενδύσεις σε αιολικά πάρκα στη περιοχή δεν έχει καμία λογική βάση και είναι μια συκοφαντική δυσφήμιση της αιολικής ενέργειας στη χώρα μας.
Αντίθετα τα αιολικά πάρκα συμβάλλουν στην αντιπυρική προστασία των δασικών εκτάσεων της περιοχής εγκατάστασής τους.
Κύρια υπαίτιος που ευνοεί την ανεξέλεγκτη επέκταση και τη μεγάλη ένταση των καταστροφικών πυρκαγιών είναι η κλιματική κρίση. Πρωτόγνωρες ξηρασίες και καύσωνες, εξαιτίας της κλιματικής κρίσης, οδηγούν σε καταστροφές όμοιες με την τωρινή.
Στον πυρήνα της κλιματικής κρίσης βρίσκεται ο τρόπος που παράγουμε και καταναλώνουμε ενέργεια.
Για αυτό επιβάλλονται πολιτικές δίκαιης ενεργειακής μετάβασης προς μια οικονομία μηδενικού άνθρακα: Παραγωγή καθαρής ενέργειας μέσω Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμηση Ενέργειας σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Με βάση όλα τα ανωτέρω, το συμπέρασμα είναι ότι τα αιολικά πάρκα προστατεύουν το δασικό περιβάλλον για τρεις λόγους:
α) είναι ένα από τα αποτελεσματικότερα όπλα ενάντια στην κλιματική κρίση που απειλεί τα δάση,
β) με τα έργα που εκτελούν προστατεύουν το τοπικό δασικό σύστημα της περιοχής εγκατάστασης από την πυρκαγιά,
γ) με τις αναδασώσεις ή τα άλλα δασοτεχνικά έργα που υλοποιούν, συμβάλλουν στην αναβάθμιση του δασικού περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής.
Δεκάδες χιλιάδες στρέμματα στην Ελλάδα έχουν σωθεί από την παρουσία σχετικών έργων καθώς συνοδό έργο ενός αιολικού σταθμού αποτελεί η διάνοιξη νέων οδών πρόσβασης για την προσπέλαση των ανεμογεννητριών καθώς επίσης και η βελτίωση υφιστάμενων οδών για τον ίδιο λόγο.
Έτσι σε δύσβατες γενικά περιοχές όπου προ της υλοποίησης ενός έργου αιολικής ενέργειας, η πρόσβαση για την πυρόσβεση δεν ήταν εφικτή παρά μόνο με εναέρια μέσα (π.χ. ελικόπτερο), η διάνοιξη της νέας οδοποιίας παρέχει τη δυνατότητα πυρόσβεσης, όταν αυτό απαιτηθεί, με συνέπεια την εξασφάλιση της προστασίας της δασικής βλάστησης.
Παράλληλα, η καθημερινή παρουσία εργαζομένων που απασχολούνται στη λειτουργία και συντήρηση των αιολικών πάρκων παρέχει τη δυνατότητα εποπτείας σε 24ωρη βάση και άμεσης ενημέρωσης σε περίπτωση περιστατικού πυρκαγιάς προκειμένου να αντιμετωπιστεί έγκαιρα το φαινόμενο εξάπλωσης της.
