Η νικητήρια πρόταση του διαγωνισμού για τη Δυτική Είσοδο της πόλης και τη δημιουργία του νέου Επιχειρηματικού Κέντρου της.
Μέσα από περισσότερες από 170 προτάσεις που κατατέθηκαν στο πλαίσιο του Ανοιχτού Διεθνή Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού Ιδεών ArXellence 2, που διοργανώθηκε από την ALUMIL, επιλέχθηκαν και βραβεύτηκαν οι δέκα καλύτερες. Ο διαγωνισμός είχε ως στόχο την ανάδειξη του καινοτόμου σχεδιασμού ως την ιδανική προσέγγιση για τη δημιουργία του νέου Επιχειρηματικού Κέντρου της Θεσσαλονίκης (CBD) και τη βιώσιμη αστική ανάπλαση του δυτικού παράλιου μετώπου της πόλης.
Σήμερα παρουσιάζουμε την πρόταση που κέρδισε το 1ο βραβείο.
Όνομα πρότασης: “The Lodge”
Η πρόταση αυτή θέτει ως στόχο τη δημιουργία ενός συστήματος ικανού να προσαρμοστεί στις ανάγκες της εποχής. Κατοικίες, εμπορικοί χώροι, γραφεία και χώροι εκπαίδευσης είναι στην πρόταση αυτή διασκορπισμένοι με ένα τυχαίο τρόπο. Δεν υπάρχει ένα κέντρο, αντιθέτως οι αρχιτέκτονες εδώ αναζήτησαν ένα πολυκεντρικό σχήμα όπου όλες οι χρήσεις είναι συνδεδεμένες και δεν διαχωρίζονται με κάποιου είδους τρόπο χωροθέτησης.
Λόγω των ορίων του συγκεκριμένου οικοπέδου έχει αποφευχθεί ο κλασικός ορισμός των δρόμων, των κτιρίων και του δημόσιου χώρου ως 3 ξεχωριστά συστατικά του αστικού πλαισίου, και έτσι ολόκληρος ο χώρος έγινε δημόσιος, διαμορφωμένος από αλληλοσυνδεόμενα αίθρια που δημιουργούν μια πιο ανθρώπινη κλίμακα αλλά και ποικιλία ατμόσφαιρας μέσα από την επανάληψη.
Λαμβάνοντας υπόψιν ότι το οικόπεδο αποτελεί απομεινάρια μιας βιομηχανικής ζώνης δίπλα στο λιμάνι μέσα από την πρόταση αυτή γίνεται μια προσπάθεια να θυμηθούμε την ουσία και να δημιουργηθεί ένα σύστημα που θα βασίζεται στα στοιχεία που βρίσκονται τριγύρω. Έτσι επιχειρείτε μια σύνθεση απλή που θα μοιάζει ως μια ανάμνηση από το παρελθόν αλλά θα προσδίδει ταυτόχρονα και μια νέα ταυτότητα. Έτσι η πρόταση δεν είναι μια παγωμένη εικόνα τις ιστορικής πόλης αλλά χαρακτηρίζεται από μια δυναμικότητα που επιτρέπει την ανάπτυξη της.
Τα παλιά κτήρια-εργοστάσια εντός του οικοπέδου θα παραμείνουν δημιουργώντας έναν διάλογο μεταξύ παλιού και καινούργιου.
Ο Alejandro Piquers, υπεύθυνος της ομάδας αρχιτεκτόνων που κατέθεσε αυτήν την πρόταση για το Επιχειρηματικό Κέντρο της Θεσσαλονίκης, επιλέγει τις εξής πέντε λέξεις για να την περιγράψει:
ΟΥΣΙΑ, ΙΕΡΑΡΧΙΑ, ΑΓΟΡΑ, ΧΡΟΝΟΣ, ΕΡΕΙΠΙΑ
Και εξηγεί:
Ουσία: Η κατανόηση του λιμανιού από δύο διαστάσεις. Από την κορυφή, όλες οι καταστάσεις που συμβαίνουν εκεί, ενέργειες όπως επανάληψη, συσσώρευση, ανάπτυξη…. Από την προκυμαία, η μεγάλη ένταση που δημιουργείτε από την κατακόρυφη χαλύβδινη κατασκευή των γερανών και το τεράστιο οριζόντιο κέλυφος από τις βάρκες.
Iεραρχία: Χωρίς κύριο κέντρο. Ολόκληρος ο χώρος εμφανίζεται ως ένας ιστός για διάφορες χρήσεις όπου η εργασία, η ζωή και ο ελεύθερος χρόνος συνυπάρχουν μαζί.
Αγορά: Αγορά ως εργαλείο σχεδιασμού. Αποφεύγοντας τον τυπικό ορισμό ή τον αστικό ιστό που καθορίζεται από τις υποδομές, τους δρόμους, τον δημόσιο χώρο, τα οικόπεδα και τα κτίρια, παίρνουμε κάτι από το παρελθόν και το επαναχρησιμοποιούμε με διαφορετικό τρόπο, έναν νέο ζωντανό οργανισμό όπου η δημόσια δραστηριότητα και η ανθρώπινη κλίμακα γίνονται οι κύριοι παράγοντες.
Μια προσπάθεια να εκδημοκρατιστεί η αρχιτεκτονική, προσφέροντας τη δυνατότητα προσαρμογής των πλατειών από τους ανθρώπους που θα ζήσουν και θα εργαστούν εκεί.
Χρόνος: Ένα ευέλικτο σύστημα. Χρησιμοποιώντας κλίμακα, πυκνότητα και μεγάλα δεδομένα προτείνουμε ένα εργαλείο που είναι κάτι παραπάνω μια παγωμένη εικόνα, κάτι που μπορεί να ελεγχθεί και να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις της Θεσσαλονίκης.
Ερείπια: Αρκετές βιομηχανικές κληρονομιές διασκορπίζονται σε όλο το οικόπεδο. Κτίρια από διαφορετικό χρόνο, τεχνικές κατασκευής, υλικά και επίπεδο συντήρησης. Δεν υπάρχει καθολικός τρόπος προσέγγισης ενός ερειπίου, το θεωρούμε μόνο ως μια νέα δυνατότητα.
