Υπόδειγμα για το πώς θα μπορούσαν να παρουσιάζονται/ προβάλλονται onlineμνημεία της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας αποτελεί η δουλειά της Reyelise Limited: Μιας ομάδας καλλιτεχνών, προγραμματιστών και τεχνολογικών ερευνητών, η οποία δημιούργησε δύο εντυπωσιακές 3D απεικονίσεις των βυζαντινών ναών της Καπνικαρέας και της Παναγίας Κοσμοσώτειρας των Φερών (ένα από τα κορυφαία δείγματα βυζαντινής τέχνης στον ελλαδικό χώρο) και τις ανήρτησε στο vimeo.
Τα δύο βίντεο περιλαμβάνουν σημαντικά πληροφορίες σχετικά με τους δύο ναούς, ενώ ο θεατής έχει τη δυνατότητα να δει από κοντά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες των δύο αυτών μεσαιωνικών ναών στο εσωτερικό και το εξωτερικό τους, συνοδευόμενες από επεξηγηματικά στοιχεία. Η ποιότητα και λεπτομέρεια της απεικόνισης είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή.
Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου (Καπνικαρέα)
Ο βυζαντινός ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, γνωστός ως Καπνικαρέα βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Ερμού. Η ονομασία Καπνικαρέα, που επικράτησε μετά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, προέρχεται πιθανώς από το επίθετο του κτήτορα, ο οποίος θα ήταν εισπράκτορας του λεγόμενου καπνικού φόρου, που θεσπίστηκε στις αρχές του 9ου αι. από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Λογοθέτη Α΄ και αφορούσε κτήρια, που ήταν κατοικημένα και επομένως από την καμινάδα τους έβγαινε καπνός.
Ο ναός χρονολογείται τον 11ο αιώνα, συγκεκριμένα λίγο μετά το 1050, και λέγεται ότι έχει κτιστεί πάνω σε αρχαίο ναό, αφιερωμένο σε γυναικεία θεότητα, την Αθηνά ή τη Δήμητρα.
Ιερός Ναός Παναγίας Κοσμοσώτειρας
Στο κέντρο της κωμόπολης των Φερών, στη δυτική όχθη του ποταμού Έβρου, βρίσκεται ένα από τα πιο συμβολικά μνημεία της Θράκης, ο ιερός ναός της Παναγίας, άλλοτε καθολικό της Μονής Κοσμοσώτειρας ή της Βήρας.
Η μονή ιδρύθηκε το 1152 από τον σεβαστοκράτορα Ισαάκιο Κομνηνό, γιο του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και της Ειρήνης Δούκαινας, ο οποίος έχει ταφεί μέσα στο καθολικό. Γύρω από το μοναστήρι σταδιακά αναπτύχθηκε μικρός οικισμός, που οχυρώθηκε με τείχος, καθώς βρισκόταν σε σημαντική θέση, στον δρόμο προς την Αδριανούπολη και την Κωνσταντινούπολη. Μετά το 1371 η μονή κατακτήθηκε από τον Λαλά Σαχίν και τον Εβρενός και το καθολικό της μετατράπηκε σε τέμενος του Σουλεϊμάν πασά, γιου του σουλτάνου Ορχάν. Το 1940 έγιναν εργασίες αποκατάστασης του ναού και ξεκίνησε πάλι η λειτουργία του. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας.
