Ποιοι επιχειρηματίες κήρυξαν ανένδοτο στους Kινέζους
Μπορεί η κυβέρνηση να επιδιώκει αποτελεσματικά το ξεκλείδωμα των επενδύσεων της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά αλλά ορισμένα οργανωμένα συμφέροντα έχουν άλλη ατζέντα. Και τα συμφέροντα αυτά είναι αμιγώς επιχειρηματικά και όχι κομματικά, ανεξαρτήτως του πολιτικού μανδύα που ανάλογα με τις περιστάσεις μπορεί να ενδύονται. Ο λόγος για την τάξη των εργολάβων και υπεργολάβων της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης που αντιπαλεύει (sic) την ένταξη στο master plan του ΟΛΠ την χωροθέτηση ναυπηγείου εντός της ζώνης παραχώρησης της εισηγμένης.
Οι Kινέζοι επιδιώκουν την αδειοδότηση και χωροθέτηση ναυπηγείου με αστερίσκο την έγκριση του ζητήματος από το Συμβούλιο της Επικρατείας όπου έχει παραπεμφθεί το θέμα σε προηγούμενο χρόνο. Θέλουν δηλαδή να τα έχουν όλα περασμένα και εάν λάβουν θετική απόφαση από το ΣτΕ να μπορούν να προχωρήσουν στην ίδρυση ναυπηγείου. Οι ναυπηγοεπισκευαστές όμως, τα συνεργεία δηλαδή και οι μικρές επιχειρήσεις που βρίσκονται επί δεκαετίες ενθυλακωμένα στην περιοχή, (όπως και ένας δυο, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, «μεγάλοι» επιχειρηματίες με μικρά ναυπηγεία στην ευρύτερη περιφέρεια) αντιμετωπίζουν την προοπτική αυτή ως υπαρξιακό αδιέξοδο: εκτιμούν πως οι Κινέζοι θα τους εξαφανίσουν.
Οι ψυχραιμότεροι (και πονηρότεροι) όμως βλέπουν την ευκαιρία και, αν και δημοσίως συμπαρατάσσονται με τους αντιδρώντες, στο παρασκήνιο χτίζουν τις σχέσεις τους με τους κινέζους. Εν τέλει κάποιους υπεργολάβους θα χρησιμοποιούν οι κινέζοι και έτσι θέλουν να αποκτήσουν προβάδισμα, σκέπτεται αυτή η κατηγορία. Όμως υπάρχει και μια άλλη τάξη ναυπηγοεπισκευαστών που έχει σημαντικότατα οικονομικά προβλήματα οφειλών προς το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία δύσκολα καλύπτονται ακόμα και με ευνοϊκές ρυθμίσεις, αναφέρουν οι σχετικές πληροφορίες . Αυτές οι επιχειρήσεις προσδοκούν δουλειές για να λάβουν ρευστότητα και να πάρουν ανάσες αλλά ήδη αντιμετωπίζονται από τους κινέζους με μεγάλη δυσπιστία.
Η τροπολογία που πέρασε η ΝΔ που καταργεί την υποχρέωση του εργολάβου να καλύπτει τις οφειλές των υπεργολάβων του προς τους εργαζομένους και τα ασφαλιστικά τους ταμεία ξεκαθαρίζει κάπως τα πράγματα αλλά μόνον για όσους έχουν κάποιες προοπτικές επιβίωσης. Γιατί πολλοί δεν έχουν. Είναι αυτό που λένε, «ζόμπι». Να σημειωθεί πως υπολογίζεται πως η ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα εμπλέκει περί τις 500 μικρές και μεσαίες και ορισμένες μεγαλύτερες επιχειρήσεις.
Τί σημασία έχουν όλα αυτά; Καίρια: Κάποιες ενώσεις ναυπηγοεπισκευαστών, με άγνωστο πλήθος στήριξης τους, έχουν διαμηνύσει προς το δημόσιο, και τη νέα κυβέρνηση, πως εάν στο master plan του ΟΛΠ συμπεριληφθεί η χωροθέτηση και αδειοδότηση για ναυπηγείο θα γίνει «επανάσταση». Πως θα κλειδώσουν τις πύλες όλου του λιμανιού, επιβατικού και εμπορικού ομοίως, και ότι θα γονατίσουν τους πάντες.
Ο υπουργός Ναυτιλίας είναι γνώστης του ζητήματος και φύση και θέση επιχειρεί να γεφυρώσει τα πράγματα. Όμως οι κινέζοι, ή καλύτερα οι Έλληνες εκπρόσωποί τους, είναι κάθετοι στην προσπάθεια τους να επεκταθούν σε αυτή τη δραστηριότητα. Η όλη υπόθεση απειλεί να εξελιχθεί στην πρώτη μεγάλη και «ορατή» κρίση της κυβέρνησης και ήδη κάποιες πολιτικές δυνάμεις, με πρώτο τον Σύριζα που υπηρέτησε αυτή την ατζέντα, σπεύδουν να στοιχηθούν με τα «δίκαια αιτήματα» των ναυπηγοεπισκευαστών, λένε οι επαΐοντες.
