Του Κώστα Στούπα
Το βασικό σενάριο που διακινούν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ για τα επόμενα χρόνια είναι αυτό που θέλει την Ευρώπη το 2050 να χρησιμοποιεί ενέργεια κατά 100% από ανανεώσιμες πηγές.
Οι ανανεώσιμες πηγές όμως παράγουν ενέργεια ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν και όχι ανάλογα με τις διακυμάνσεις της ζήτησης κατά τη διάρκεια του 24ώρου.
Τα τελευταία χρόνια διαβάζουμε συχνά για τη βελτίωση της απόδοσης των ανεμογεννητριών ή των φωτοβολταϊκών η οποία πράγματι μοιάζει εντυπωσιακή αφού τείνει πλέον να πλησιάσει το κόστος παραγωγής ηλεκτρισμού από άλλες μονάδες παραγωγής που δεν είναι ανανεώσιμες.
Οι μελέτες αυτές όμως λένε συνήθως τη μισή αλήθεια αφού υπολογίζουν το κόστος παραγωγής στην έξοδο της μονάδας του αιολικού ή του φωτοβολταϊκού πάρκου και όχι το κόστος που θα φτάνει η ενέργεια στο ρολόι (ή το λογαριασμό) του καταναλωτή.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος της Γαλλίας το 2019 ζήτησε μια τεχνική μελέτη κατά πόσο ο στόχος το 2050 το 100% της ενέργειας που καταναλώνεται είναι εφικτός.
Η γαλλική επιθεώρηση Le Point την εβδομάδα που πέρασε δημοσίευσε κάποια από τα πλέον ενδιαφέροντα συμπεράσματα αυτής της έρευνας.
Βλέπε: 100 % d’électricité renouvelable en 2050 : la fin d’une illusion
Η έκθεση που εκπονήθηκε από κοινού από την RTE, τον διαχειριστή του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA) παραδόθηκε στη γαλλική κυβέρνηση στις 27 Ιανουαρίου.
Στις 180 σελίδες της έκθεσης αντιλαμβάνεται κάποιος πως μόνο με ένα θαύμα θα μπορούσε να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος.
– Ορισμένες από τις πτυχές του σχεδίου ολικής συνολικής στροφής στις ανανεώσιμες πηγές υπάρχουν μόνο στα χαρτιά και δεν έχουν δοκιμαστεί ποτέ σε μεγάλη κλίμακα…
– Από την έκθεση συνάγεται το συμπέρασμα πως το σχέδιο είναι μεν τεχνικά εφικτό αλλά οι προϋποθέσεις που απαιτούνται είναι πολλές…
– Οι επιφυλάξεις αυτές αυξάνονται κατακόρυφα αν στην εξίσωση συμπεριλάβει κάποιος και το οικονομικό κόστος των προσαρμογών που είναι αναγκαίες.
Μια δεύτερη έκθεση για το ίδιο ζήτημα αναμένεται το ερχόμενο Φθινόπωρο, αλλά ο Dominique Louis, επικεφαλής του ευρωπαϊκού ομίλου Assystem, που ασχολείται με παρόμοια έργα είναι ήδη σαφής: “Αυτή η έκθεση δείχνει σαφώς πως ένα ενεργειακό σύστημα που θα βασίζεται κατά 100% σε ανανεώσιμες πηγές δεν είναι δυνατό με λογικό τρόπο”.
Το πρόβλημα με τις ανανεώσιμες πηγές, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, έγκειται πως η ενέργεια παράγεται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και όχι την αύξηση ή τη μείωση της ζήτησης.
Τούτο σημαίνει πως πρέπει να υπάρχουν σημαντικές επενδύσεις στην αποθήκευση ενέργειας και σημαντικές επενδύσεις στην αναδιάρθρωση των δικτύων διανομής που θα συνδέουν τα διάσπαρτα αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα με τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης και αυτές με τους καταναλωτές.
Υπάρχουν τρεις τρόποι αποθήκευσης της ενέργειας που παράγεται από διαλείπουσες ανανεώσιμες πηγές:
– Τα υδροηλεκτρικά που θα αντλούν νερό με ενέργεια από ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά και θα παράγουν ρεύμα όταν δεν έχει ήλιο ή αέρα.
– Τα πάρκα με γιγάντιες μπαταρίες(STEP) και,
– Η χρήση του Υδρογόνου σαν μέσο αποθήκευσης ενέργειας…
Το κόστος όλων αυτών των επιλογών είναι τεράστιο.
Στην έκθεση αναφέρεται πως η παραγωγή μιας κιλοβατώρας ρεύματος από υδρογόνο χρειάζεται 8 κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.
Η απόδοση αυτή θεωρείται πολύ κακή.
Κατά την έκθεση η κατά 100% επιλογή των ανανεώσιμων μορφών είναι καταδικασμένη εξαιτίας της αδυναμίας αποθήκευσης.
Η πλέον αποδοτική επιλογή παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές αφορά την υπεράκτια αιολική ενέργεια (σε σύγκριση με την αιολική ενέργεια στην ξηρά.)
Προκειμένου να αντικατασταθεί το 100% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας όμως θα πρέπει να κατασκευαστούν 26.000 υπεράκτιες ανεμογεννήτριες…
Επιπλέον θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα τεράστιο νέο πολύπλοκο δίκτυο μεταφοράς και διανομής το κόστος του οποίου αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να υπολογιστεί.
Από τη μελέτη διαφαίνεται πως η μόνη λειτουργική λύση είναι η πυρηνική ενέργεια, η οποία μπορεί να βελτιστοποιηθεί με την προσθήκη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και βιομάζας.
Εκτιμάται πως το κόστος περαιτέρω βελτίωσης της απόδοσης και της ασφάλειας των πυρηνικών μονάδων θα είναι πολύ μικρότερο από το πρόγραμμα για 100% ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές το 2050.
H Γερμανία έχει επιλέξει να αντικαταστήσει τις μονάδες παραγωγής ενέργειας από πυρηνικές μονάδες και μονάδες καύσης άνθρακα με μονάδες από φυσικό αέριο.
Για αυτό προχώρησε και στην κατασκευή του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία NordStream 2.
Οι εκτεταμένες εισαγωγές φυσικού αερίου όμως φαλκιδεύουν την πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία.
Η Γαλλία πρόσφατα ζήτησε από τη Γερμανία, ως απάντηση στη φυλάκιση των αντιπάλων του Πούτιν, να εγκαταλείψει το έργο του αγωγού Nordstream 2.
Η Γερμανία αρνήθηκε, φυσικά…
Η επιδείνωση των συνθηκών της κλιματικής αλλαγής επιταχύνεται τα τελευταία χρόνια και είναι προφανές πως σε παγκόσμιο επίπεδο χρειάζεται ένα σχέδιο μείωσης των ρύπων.
Ο άναρχος τρόπος επιδότησης πάρκων ανανεώσιμων μορφών ενέργειας όμως χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το τελικό κόστος στον καταναλωτή, μπορεί να μας οδηγήσει σε ολισθηρές ατραπούς.
Η λύση του εισαγόμενου φυσικού αερίου ενέχει επίσης κινδύνους.
Οι προβληματισμοί της Γαλλίας ίσως πρέπει να απασχολήσουν και εμάς…
Η παρέλαση των “ζόμπι”…
Ο αριθμών πτωχεύσεων γερμανικών επιχειρήσεων μειώθηκε κατά 46,7% σε ετήσια βάση το Νοέμβριο λόγω των κρατικών ενισχύσεων και της τροποποίησης των κανόνων κήρυξης προστασίας από τους πιστωτές.
Ο αριθμός των πτωχεύσεων βαίνει μειούμενος από το 2010 όταν η ΕΚΤ ουσιαστικά μηδένισε τα επιτόκια. Με απλά λόγια τούτο σημαίνει ότι ο αριθμός των επιχειρήσεων “ζόμπι”, κάτι σαν τις ελληνικές ΔΕΚΟ, έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια…
Αν αυτό συμβαίνει στη Γερμανία τι μπορεί να συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ε.Ε. και ειδικά στους αδύναμους “κρίκους” του Νότου;
Το “τυπογραφείο”
Το ενεργητικό και κατά συνέπεια και το παθητικό στον ισολογισμό της ΕΚΤ αυξήθηκε κατά 21,2 δισ. στα 7,05 τρισ. ευρώ την εβδομάδα που πέρασε στα πλαίσια της ποσοτικής χαλάρωσης.
Ο ισολογισμός της ΕΚΤ αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει το 70,7% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης έναντι 34,5% της Fed, το 36,4% της BoE ή το 131,6% της BoJ…
Τα ενοίκια και οι τιμές των ακινήτων στην Αθήνα από πέρυσι μέχρι φέτος έχουν κάνει ράλι παρά την θηριώδη ύφεση. Στις διεθνείς αγορές η τιμή της ξυλείας έχει ανέβει κατά 115%, της σόγιας κατά 59%, του ασημιού κατά 55%, του χαλκού κατά 46%, του καλαμποκιού κατά 45%, του βαμβακιού κατά 30%, του καφέ κατά 25%, του S&P 500 κατά 20%, του χρυσού κατά 17%, του πετρελαίου κατά 16% του σιταριού κατά 16%…
Ο πληθωρισμός παραμένει κάτω από το 2%…
Οι πηγές της οργής
Στις ΗΠΑ οι θέσεις εργασίας στις μεταποιητικές επιχειρήσεις είναι κατά 582.000 λιγότερες σε σχέση με το επίπεδο πριν την επιδημία του “Covid-19”. Πολλές από αυτές δεν θα επιστρέψουν ποτέ σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg.
Βλέπε: Biden Tackles Factory-Job Slide Bedeviling U.S. Since 1979
Οι θέσεις εργασίας δεν θα επανακτηθούν είτε επειδή τα εργοστάσια έχουν κλείσει είτε επειδή οι άνθρωποι αντικαθίστανται από ρομπότ. Ενδεχομένως κάποιοι εργαζόμενοι να έχουν βρει καλύτερες επιλογές…
Η επιδημία φαίνεται να επιτάχυνε τη μακροχρόνια τάση που βρίσκεται σε εξέλιξη από το 1979 με παροδικές αντιστροφές και επιταχύνσεις. Παράλληλα, σε ολόκληρη αυτή την περίοδο η μεταποιητική παραγωγή αυξάνεται, κάτι που σημαίνει πως πρόκειται για μια διαρθρωτική μετατόπιση…
Οι άνθρωποι που χάνουν τις σταθερές θέσεις εργασίας υποαπασχολούνται ή επιβιώνουν με επιδόματα.
Η διαδικασία αυτή αποτελεί μια ερμηνεία του κύματος των θυμωμένων ανθρώπων που εκμεταλλεύονται τυχάρπαστοι “λαϊκιστές” και καταστάσεις που οδηγούν σε φαινόμενα σαν την κατάληψη του Καπιτωλίου.
