Επικίνδυνη «φούσκα» στα ενοίκια με αυξήσεις έως 67% έναντι του 2019

Διψήφιες ποσοστιαίες αυξήσεις, που σε ορισμένες περιοχές φτάνουν ή και ξεπερνούν το 50%, σημειώνουν τα ενοίκια σε Αττική και Θεσσαλονίκη φέτος συγκριτικά με το 2019, ακολουθώντας την ανοδική τάση και των προηγούμενων ετών. Με τα ενοίκια να σημειώνουν τέτοιες αυξήσεις, η Ελλάδα, σύμφωνα με τη Eurostat, κατατάσσεται 1^η με διαφορά ανάμεσα σε χώρες της Ευρώπης όπου οι ενοικιαστές δαπανούν άνω του 50% του εισοδήματος τους για το κόστος στέγασης. Συγκεκριμένα, το 62,1% των ενοικιαστών στη χώρα μας το 2019 δαπάνησαν άνω του 50% του διαθέσιμου εισοδήματος τους για το κόστος στέγασης. 

Την πιο μεγάλη αύξηση που ξεπερνάει το 67% στη διετία αυτή σημειώνει το Περιστέρι, ενώ στο σύνολο η αύξηση των ενοικίων στην Αττική το 2021 κυμαίνεται από το 3% έως 7% συγκριτικά με την περασμένη χρονιά ενώ την τελευταία πενταετία η αύξηση έφτασε συνολικά το 20%.

Ειδικά στο κέντρο της Αθήνας, όπου καταγράφονται και οι μεγαλύτερες αυξήσεις, οι τιμές ενοικίασης έχουν αυξηθεί κατά 20%-30% κατά μέσον όρο την τελευταία τριετία, ενώ στις περιοχές εκτός του κέντρου η αντίστοιχη άνοδος εκτιμάται ότι κινήθηκε πέριξ του 10%- 15%. Ενώ το 2021, η αύξηση των ενοικίων κυμαίνεται από 3% έως 7%.

Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates, Θεμιστοκλής Μπάκας, το ποσοστό του εισοδήματος που δαπανά ο ενοικιαστής στην χώρα μας αγγίζει το 60%-70% του μέσου μισθού σύμφωνα με τα ζητούμενα μισθώματα, ενώ αν πρόκειται για οικογενειακή κατοικία 80τμ-95τμ κατασκευής μετά τα 2.000 στα προάστια του Ν.Αττικής τότε το κόστος μίσθωσης ξεπερνά τα 800€/μήνα.

Συγκριτικοί πίνακες ζητούμενων ενοικίων 2019-2021

Πηγή/Επεξεργασία : Ιστοσελίδες Αγγελιών Ακινήτων/ Πανελλαδικό Δίκτυο E-Real Estates, 2019: κατοικίες άνω του 1^ου ορόφου μετά το 2000 έτος κατασκευής, 2 Υ/Δ

Αύξηση 20% στις τιμές των ενοικίων στην πενταετία

Όπως εξηγεί ο κ. Μπάκας, η μεγάλη αύξηση των ενοικίων, οφείλεται κυρίως στη συσσώρευση πολλών ετών τόσο της υποαπόδοσης των κατοικιών, που οδήγησε πολλούς ιδιοκτήτες στην απότομη αύξηση των ζητούμενων ενοικίων, προκειμένου να περιορίσουν τις ζημίες των χρόνων της οικονομικής κρίσης, αλλά και στη μη δυνατότητα των ενδιαφερομένων να επενδύσουν στην αγορά ακινήτου για τη κάλυψη της στεγαστικής τους ανάγκης.

«Μη ξεχνάμε ότι από το 2009 και έπειτα οι τράπεζες έπαψαν να χρηματοδοτούν την αγορά κατοικιών (400 εκατ. ευρώ  νέα στεγαστικά δάνεια το 10μηνο του 2019, όταν το 2005 οι εκδόσεις στεγαστικών δανείων ήταν 17δις ευρώ και σύμφωνα με πληροφορίες το 2021 θα αγγίξουν τα 900 εκατ. ευρώ) με αποτέλεσμα να σταματήσει κάθε οικοδομική δραστηριότητα, ενώ η ζήτηση παρέμενε σταθερή» σημειώνει ο κ. Μπάκας και υπογραμμίζει ότι κάθε χρόνο 15.000 έως 20.000 άνθρωποι – οικογένειες αναζητούν κατοικία. Ορισμένοι από αυτούς προ κρίσης επέλεγαν την αγορά ακινήτου. Άρα μέσα σε 10 χρόνια η ζήτηση άγγιξε τις 150.000 – 200.000 κατοικίες, σε μια περίοδο που η οικοδομική δραστηριότητα – η ανέγερση νέων πολυκατοικιών ήταν ανύπαρκτη, παράλληλα, την ίδια χρονική περίοδο η βραχυχρόνια μίσθωση κέρδιζε συνεχώς έδαφος.

Η άμεση ανάγκη για στέγαση, η συσσωρευμένη ζήτηση, η μη ύπαρξη νέων οικοδομών προς μίσθωση και ταυτόχρονα η χορήγηση νέων στεγαστικών δανείων από τα τραπεζικά ιδρύματα (που πλέον ζητούν το 25% -30% ιδία συμμετοχή από τον δανειολήπτη στην αγορά του ακινήτου), σε συνάρτηση με τους σημερινούς μισθούς και αύξηση των εξόδων για τον οικογενειακό προϋπολογισμό με έμμεσους ή/και άμεσους φόρους μέσα στην δεκαετία, οδήγησαν στη σημερινή εικόνα της κτηματαγοράς όσο αφορά τις μισθώσεις.