Η ιστορική βιβλιοθήκη Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στην Ουάσιγκτον, που έχει σχεδιάσει ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, ο Μις βαν ντερ Ρόε, απέκτησε έναν κήπο στην ταράτσα και νέες σκάλες στην εντυπωσιακή ανακαίνιση που υπογράφουν τα αρχιτεκτονικά στούντιο Mecanoo και OTJ Architects.
Η ανακαίνιση της βιβλιοθήκης, που πήρε το όνομά της από τον Αμερικανό ηγέτη των πολιτικών δικαιωμάτων Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, διήρκεσε τρία χρόνια.
Το ευθύγραμμο κτίριο από μαύρο γυαλί και χάλυβα ήταν το τελευταίο κτίριο που σχεδίασε ο διάσημος αρχιτέκτονας Μις βαν ντερ Ρόε πριν από τον θάνατό του και η μοναδική του βιβλιοθήκη. Η ανακαίνιση είχε σκοπό να εξισορροπήσει τη διατήρηση του αρχικού κτιρίου, που άνοιξε το 1972, με τη δημιουργία πιο ανοιχτών, ενεργών χώρων.
Ο Μις βαν ντερ Ρόε σχεδίασε μια «παθητική βιβλιοθήκη» στην οποία κάποιος μπορεί να κάθεται και να διαβάζει, αλλά οι σύγχρονες βιβλιοθήκες έχουν την ανάγκη να είναι ενεργές και να γίνονται πόλοι έλξης του κοινού, να μπορούν να σχεδιάζουν δραστηριότητες και να συνδέονται με την κοινωνία.
Ο Μις βαν ντερ Ρόε σχεδίασε μια «παθητική βιβλιοθήκη» στην οποία κάποιος μπορεί να κάθεται και να διαβάζει, αλλά οι σύγχρονες βιβλιοθήκες έχουν την ανάγκη να είναι ενεργές και να γίνονται πόλοι έλξης του κοινού, να μπορούν να σχεδιάζουν δραστηριότητες και να συνδέονται με την κοινωνία.
Η ανακαίνιση μεταμορφώνει τη βιβλιοθήκη σε τόπο συνάντησης και ενσωματώνει το πνεύμα της προόδου, της συμπερίληψης και της ελπίδας που έφερε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στο αμερικανικό έθνος.
Οι γραμμές στο εσωτερικό είναι ήρεμες και έχουν καμπύλες που έρχονται να συμπληρώσουν την αυστηρή ευθυγράμμιση του εξωτερικού χώρου.
Στο λόμπι της κύριας εισόδου, που ονομάζεται Great Hall, προστέθηκαν κάθετες ξύλινες ράγες σε μια εσοχή του τοίχου η οποία βρίσκεται κάτω από μια τοιχογραφία του καλλιτέχνη Ντον Μίλερ που αποτίνει φόρο τιμής στη ζωή του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Τα σκαλοπάτια που υπάρχουν μπροστά σε αυτόν το χώρο δημιουργούν μια αίσθηση αμφιθεάτρου, απευθύνουν πρόσκληση στους ανθρώπους να κάθονται εκεί και τονίζουν τον σκοπό της κοινωνικής συνάθροισης.
Στους επάνω ορόφους υπάρχουν αναγνωστήρια, στον πρώτο όροφο μια παιδική βιβλιοθήκη, ενώ οι σκάλες θυμίζουν έργα γλυπτικής. Το καφέ του μουσείου βρίσκεται στο ισόγειο και συνδέεται με τον δρόμο.
Στο Grand Reading Room στον δεύτερο όροφο του κτιρίου, η κεντρική περιοχή της οροφής αφαιρέθηκε για να δημιουργηθεί ένας χώρος διπλού ύψους και να συνδεθεί οπτικά η αίθουσα με τον επάνω όροφο, ενώ αφαιρέθηκαν τα βιβλία που είχαν τοποθετηθεί μπροστά στα παράθυρα, εμποδίζοντας να μπει μέσα το φυσικό φως. Στον τρίτο όροφο προστέθηκε αμφιθέατρο με καμπυλωτούς τοίχους, με επένδυση από ξύλο, που μπορεί να φιλοξενήσει 291 άτομα.
Στην οροφή του κτιρίου προστέθηκε ένα περίπτερο με γυάλινους τοίχους, το οποίο στεγάζει αίθουσες συνεδριάσεων. Σχεδιάστηκε για να μην είναι ορατό από τον δρόμο και περιβάλλεται από έναν κήπο με γεωμετρικές ζαρντινιέρες, παγκάκια και τραπέζια κήπου.
Με αυτό τον τρόπο οι αρχιτέκτονες κατάφεραν να μη φαίνεται η προσθήκη της οροφής και να μην αλλοιώνεται η γεωμετρία του σχεδίου του Μις βαν ντερ Ρόε.
Ανοιχτό για τους χρήστες της βιβλιοθήκης για πρώτη φορά, το ισόγειο φιλοξενεί χώρους που ονομάζονται Fabrication Lab και Studio Lab, οι οποίοι φιλοξενούν πρακτικά εργαστήρια και δραστηριότητες όπως ο χορός και η γιόγκα, αντίστοιχα.
