Η Μάνδρα Αττικής είναι μια περιοχή που χτίστηκε ανάμεσα σε δέντρα. Βρίσκεται στους πρόποδες του πευκόφυτου όρους Πατέρας, το οποίο διατρέχεται από ρέματα. Μάνδρα – Ειδυλλία και πράγματι, το σημείο που τοποθετείται, ανάμεσα σε δέντρα και τρεχούμενα νερά, θα μπορούσε να είναι ειδυλλιακό.
Μέχρι την περίοδο της βιομηχανικής ανάπτυξης της περιοχής, η Μάνδρα ήταν χωριό. Το 1928 είχε 2.768 κατοίκους, όση περίπου ήταν και η πληθυσμιακή αύξηση από το 1961 μέχρι το 1971. Στη Μάνδρα λειτουργεί το μεγαλύτερο λατομείο αδρανών υλικών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης της εταιρείας Χάλυψ στην θέση Κεραμιδέζα. Αυτή η βιομηχανική ανάπτυξη της περιοχής, έφερε οικιστικές αλλαγές και μάλιστα ραγδαίες για να μπορέσουν να στεγαστούν οι νέοι εργαζόμενοι. Το 1981 ο πληθυσμός ήταν 7.972 κάτοικοι και το 1991 ήταν 10.012. Το 2011 καταγράφηκαν στους 12.792.
Το έγκλημα στην Μάνδρα
Τα μπαζωμένα ρέματα ταλαιπωρούν τους κατοίκους της Αττικής τα τελευταία περίπου 60 χρόνια. Τα ποτάμια δεν εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, εξακολουθούν να ρέουν κάτω από την άσφαλτο.
Σύμφωνα με μελέτες του ΕΜΠ, το 1945 τα ανοιχτά ρέματα είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα και σήμερα, μόλις, 434 χιλιόμετρα, μείωση της τάξης του 66,4%.
Θεομηνία είναι μία καταστροφή βιβλικού μεγέθους σταλμένη από τον Θεό με σκοπό την απόδοση δικαιοσύνης. Η Μάνδρα δεν είναι μία τέτοια περίπτωση. Πριν από μερικά χρόνια το 80% του νερού της βροχής το απορροφούσε το έδαφος. Σήμερα κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
Από το 1975 και έπειτα, όταν ξεκίνησε η ραγδαία αστικοποίηση του λεκανοπεδίου της Αττικής, το δομημένο έδαφος κάλυπτε το 75% της επιφάνειας του λεκανοπεδίου, ενώ κατά την δεκαετία του ’40 κάλυπτε μόλις το 25%. Όσο το λεκανοπέδιο «ξηλώνεται» για να χτιστεί, τόσο τα ρέματα μπαζώνονται για να μην εμποδίζουν την οικοδόμηση, να γίνουν δρόμοι κλπ. Το 1999 τα ανοιχτά ρέματα ήταν 70 και σήμερα είναι λιγότερα από 50. έχουν μπαζωθεί περί τα 550 χιλιόμετρα ρεμάτων.
Η Μάνδρα, λοιπόν, έχει χτιστεί (με νόμιμα και αυθαίρετα χτίσματα) πάνω σε μπαζωμένα ρέματα. Η κοίτη των ρεμάτων έχει μειωθεί κατά δεκάδες μέτρα, ενώ ένα μεγάλο τμήμα τους έχει υπογειοποιηθεί και περνά μέσω αγωγών. Ο Δήμος Μάνδρας, μάλιστα στο σημείο του μπαζωμένου ρέματος Σούρες έχει χτίσει εργοτάξιο για τα απορριμματοφόρα.
Εδώ και δύο δεκαετίες το πρόβλημα που έχει εντοπιστεί χρειάζεται άμεση διευθέτηση, ακόμα και με απαλλοτριώσεις ή κατεδαφίσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τμήματα των ρεμάτων έχουν καταγραφεί ως οικοδομικά τετράγωνα, διασφαλίζοντας έτσι τη συνέχεια μίας επικίνδυνης κατάστασης.
Μετά την φονική πλημμύρα της 15ης Νοεμβρίου του 2017, εγκρίθηκαν από την Περιφέρεια μελέτες που προσπαθούν να διορθώσουν το οικοδομικό έγκλημα στην περιοχή. Βεβαίως, η κακοκαιρία του Ιουνίου είχε άλλα σχέδια. Τις τελευταίες δεκαετίες η Αττική μπαζώνει τα ρέματά της, καίγεται και χτίζεται (συχνά αυθαίρετα), υποχρεώνοντας τους κατοίκους της να βρίσκονται δέσμιοι ενός εγκλήματος διαρκείας.
