Μπορεί η Γερμανία να βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού λόγω της διακοπής του ρωσικού φυσικού αερίου, αλλά τουλάχιστον αναζητεί εναλλακτικές λύσεις, έστω κι αν αυτές αφορούν το μέλλον.
Στο πλαίσιο αυτό, μια μελέτη από το Ινστιτούτο Fraunhofer έδειξε ότι το πράσινο υδρογόνο θα μπορούσε να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες επιλεγμένων βιομηχανιών και την κυκλοφορία βαρέων φορτηγών σε περιφερειακό επίπεδο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αποκεντρωμένη παραγωγή και χρήση υδρογόνου αποδίδει εάν η διανομή είναι στρατηγικά τοποθετημένη, και ότι για να αποφευχθεί το κόστος μεταφοράς, οι κόμβοι πρέπει να βρίσκονται κοντά στους καταναλωτές.
Χρησιμοποιώντας προσομοιώσεις υπολογιστών, έδειξαν ότι έως και το 30% της ενέργειας από ορυκτά καύσιμα θα μπορούσε να αντικατασταθεί μέσα σε 10 χρόνια από πράσινο υδρογόνο που παράγεται τοπικά, χρησιμοποιώντας μόνο τους ανοιχτούς χώρους κάθε περιφέρειας.
Το CO2 που παράγεται κατά την παραγωγή υδρογόνου από απόβλητα διαχωρίζεται και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στη χημική βιομηχανία. Τα απόβλητα από τους τοπικούς οπωροκαλλιεργητές και τους αμπελουργούς, καθώς και τα απόβλητα τροφίμων, χαρτονιού και κυλικείων μπορούν να μετατραπούν σε υδρογόνο.
Το πρώτο βήμα είναι η ζύμωση των αποβλήτων τροφίμων με βακτήρια για την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα και υδρογόνου. Αυτή η ζυμωμένη μάζα μπορεί να μετατραπεί σε μεθάνιο σε μια συμβατική μονάδα βιοαερίου πριν μετατραπεί σε υδρογόνο και CO2. Το ξύλο και οι ίνες χαρτιού είναι δύσκολο να ζυμωθούν με αυτή τη μέθοδο και πρέπει να χωριστούν σε CO2 και υδρογόνο με τη χρήση wood gasifier.
Ακόμη, τα μωβ βακτήρια μπορούν να παράγουν υδρογόνο από τα απόβλητα τροφίμων και οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Στουτγάρδης έχουν τροποποιήσει μερικά ώστε να απαιτούν μόνο λίγο φως, πράγμα που σημαίνει ότι η διαδικασία χρειάζεται λιγότερη ενέργεια.
Το πανεπιστήμιο και το Fraunhofer IPA διερευνούν ήδη εμπορικές μεθόδους παραγωγής υδρογόνου με μωβ βακτήρια σε μεγάλη κλίμακα. Όλα αυτά όμως αφορούν το «αύριο» και όχι το καυτό «σήμερα»…
