Ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την «αποκαθήλωση» του ομίλου Καλογρίτσα από τον κατασκευαστικό κλάδο, τουλάχιστον με τη σημερινή μορφή εταιρειών. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», έχει επέλθει συμφωνία με την εταιρεία «Ακτωρ», αλλά και με τη συναίνεση και καθοδήγηση της Τράπεζας Αττικής, του βασικού πιστωτή των εταιρειών Καλογρίτσα («Τοξότης Α.Ε.», «Ομάδα Κατασκευών» κ.λπ.), προκειμένου η πρώτη να αναλάβει, σε πρώτη φάση, μια σειρά έργων, συνολικής αξίας άνω των 100 εκατ. ευρώ. Ηδη, μάλιστα, έχουν υποβληθεί τα σχετικά αιτήματα υποκατάστασης στις αρμόδιες αρχές.
Η προτεραιότητα δόθηκε σε έργα για τα οποία υπήρχε άμεσος κίνδυνος να κηρυχθεί προσωρινά έκπτωτος ο όμιλος Καλογρίτσα και συνεπώς να πρέπει η Τρ. Αττικής να πληρώσει τις σχετικές αποζημιώσεις στις αναθέτουσες αρχές, αφού θα κατέπιπταν οι εγγυητικές επιστολές. Μάλιστα, πηγές από την τράπεζα επισημαίνουν αυτό ακριβώς, ότι πρώτιστο μέλημα της διοίκησης στην παρούσα φάση είναι να διασφαλιστεί η συνέχεια των έργων και το να μην καταπέσουν οι εγγυητικές, η αξία των οποίων υπολογίζεται ότι ανέρχεται στο 40% του δανεισμού του ομίλου Καλογρίτσα προς την Αττικής, δηλαδή πάνω από 40 εκατ. ευρώ.
Στο πλαίσιο αυτό, η «Ακτωρ» προβλέπεται να αναλάβει την κατασκευή του οδικού έργου Καλλονής – Σιγρίου στη Λέσβο, προϋπολογισμού 35 εκατ. ευρώ (για το συγκεκριμένο έχει υπογραφεί και συμπληρωματική σύμβαση 13 εκατ. ευρώ το 2016), το έργο του αποχετευτικού δικτύου του Δήμου Διονύσου (τρέχουσας αξίας 10 εκατ. ευρώ), κάποιες εργολαβίες του ΔΕΔΔΗΕ κυρίως στην περιοχή του Πειραιά, αλλά και το έργο της τηλεθέρμανσης της Φλώρινας, προϋπολογισμού 41 εκατ. ευρώ. Από τα παραπάνω έργα, το μόνο που ίσως προσφέρει κάποια περιθώρια κέρδους για την «Ακτωρ» (ικανά μάλιστα να αντισταθμίσουν τυχόν ζημίες στα υπόλοιπα) είναι το οδικό έργο στη Λέσβο.
Παράλληλα, από το τραπέζι των συζητήσεων απουσιάζουν πλήρως τόσο το σενάριο εξαγοράς του ομίλου Καλογρίτσα από την «Ελλάκτωρ» όσο και το έργο Πάτρα – Πύργος, όπου ο πρώτος έχει αναλάβει τις πρώτες τέσσερις εργολαβίες και η κατάσταση είναι σαφώς πιο περίπλοκη. Για να γίνει υποκατάσταση π.χ. από την «Ακτωρ» στις εν λόγω εργολαβίες, ύψους 250 εκατ. ευρώ και αξίας σύμβασης (μετά, δηλαδή, την έκπτωση) περίπου 115 εκατ. ευρώ, θα πρέπει πρώτα να συμβασιοποιηθούν, δηλαδή να υπογραφούν και ασφαλώς να εγκριθούν και από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ενα τέτοιο ενδεχόμενο φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο υπό τις παρούσες συνθήκες. Απαγορευτικό εμφανίζεται και το ενδεχόμενο να επαναπροκηρυχθούν οι διαγωνισμοί, ιδίως μετά τη «μάχη» που έδωσε το υπ. Υποδομών για να πείσει τις κοινοτικές αρχές να εγκρίνουν τη χρηματοδότηση (κι ενώ εν τω μεταξύ δόθηκαν και εγγυήσεις από το ελληνικό Δημόσιο για μη υπέρβαση του προϋπολογισμού). Ως εκ τούτου, το πιθανότερο σενάριο που προβάλλει σήμερα είναι να καλέσει το υπουργείο τους επόμενους μειοδότες σε κάθε εργολαβία, ώστε να αναλάβουν εκείνοι το έργο.
