Αυξητικές τάσεις παρατηρούνται στα έργα ΑΠΕ που προσθέτουν αποθηκευτική δυνατότητα, καθώς το 64% των ερωτηθέντων σε έρευνα της Pexapark απάντησαν ότι επιδιώκουν να εγκαταστήσουν μπαταρίες στα έργα τους ή να αυξήσουν την ισχύ των μπαταριών που έχουν ήδη εγκαταστήσει.
Πρόκειται για “υπαρξιακό” ζήτημα για τις εταιρείες του χώρου της πράσινης ενέργειας, καθώς οι ολοένα και περισσότερες περικοπές οδηγούν τους επενδυτές μοιραία στην αποθήκευση ως αντίδοτο. Όπως έγραψε πρόσφατα το energypress, στον αδειοδοτικό κύκλο Ιουνίου της ΡΑΑΕΥ έδωσαν το παρών 30 αιτήσεις τροποποίησης υφιστάμενων Βεβαιώσεων Παραγωγού, με σκοπό την προσθήκη μπαταριών, άρα το ενδιαφέρον είναι δεδομένο και στη χώρα μας.
Ως την πλέον ιδανική λύση στήριξης αυτών των έργων που συνδυάζουν ΑΠΕ και αποθήκευση θεωρεί η Pexapark τα υβριδικά διμερή συμβόλαια που περιλαμβάνουν υπηρεσίες προς το δίκτυο και την απόδοση της μονάδας.
Ανάμεσα στα υβριδικά ΡΡΑ υπάρχουν τρία είδη:
Πρώτον, μια συμφωνία που συνδυάζει παραδοσιακό διμερές συμβόλαιο ΑΠΕ με συμβόλαιο αποθηκευτικής ισχύος (CSA). Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα δύο περιουσιακά στοιχεία λειτουργούν ξεχωριστά, αλλά με συνέργειες μεταξύ τους.
Τα θετικά αυτής της προσέγγισης είναι ότι προσδιορίζεται πιο εύκολα η αξία από το κάθε στοιχείο, ενώ στα αρνητικά είναι δύσκολο να βεβαιωθεί πως τα δύο συμβόλαια δεν θα είναι αντικρουόμενα, π.χ. όταν η παραγωγή μπλοκάρει τη σύνδεση και η μπαταρία δεν μπορεί να εξάγει ρεύμα.
Δεύτερον, υπάρχει η λύση του κοινού διμερούς συμβολαίου όπου οι ΑΠΕ και οι μπαταρίες μοιράζονται με στόχο την κάλυψη των αναγκών ενός αγοραστή.
Η παραπάνω λύση έχει το πλεονέκτημα ότι η πωλητής μπορεί να θέσει ένα premium στις προμήθειες, μεταφέροντας το ρίσκο. Επιπλέον, υπάρχουν επιλογές στο πως η ενέργεια θα παραδοθεί στον αγοραστή, είτε με φυσικό τρόπο μέσω της μπαταρίας, είτε με χρηματοοικονομικούς όρους μέσω της αγοράς. Από την άλλη, υπάρχει ένα ρίσκο όταν παραμένει μια ανοικτή θέση στη φυσική αγορά. Αναλόγως της διάρκειας του premium, ο ιδιοκτήτης ίσως χρειαστεί να βρει άλλη χρήση για την ενέργεια της αποθήκευσης όταν δεν την χρειάζεται ο αγοραστής.
Τρίτον, υπάρχει και το μείγμα ενός ΡΡΑ ΑΠΕ με ένα ΡΡΑ αποθήκευσης που αποκαλείται PAP (pay as produced). Στην περίπτωση αυτή υπάρχει μια ενιαία τιμή για όλες τις παραγόμενες μεγαβατώρες.
Στα PAP η δομή είναι εύκολα κατανοητή και ο ιδιοκτήτης μεταφέρει την έκθεσή του σε όρους τιμής, όγκου και προφίλ. Αποκομίζει μεγάλη ευελιξία στο πως λειτουργεί η μπαταρία. Στα αρνητικά συγκαταλέγεται το ότι ο πωλητής θέτει μια συγκεκριμένη τιμή για το συμβολαιοποιημένο τμήμα του έργου και μπορεί να χάσει οποιεσδήποτε αυξήσεις σημειωθούν.
Ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ανάπτυξη των παραπάνω συμβολαίων θεωρείται η μοντελοποίηση των εσόδων της μονάδας, καθώς ο κλάδος προσπαθεί να κατανοήσει τις επίμαχες λεπτομέρειες που συχνά είναι δύσκολες.
