Οι Ευρωβουλευτές και η σουηδική Προεδρία του Συμβουλίου συμφώνησαν σε υποχρεωτικούς εθνικούς στόχους για την ανάπτυξη υποδομής για εναλλακτικά καύσιμα για αυτοκίνητα και φορτηγά.
Η προσωρινή συμφωνία επετεύχθη την Τρίτη μεταξύ των διαπραγματευτών του Κοινοβουλίου και της Κομισιόν που επικαιροποιεί τους κανόνες της ΕΕ σχετικά με τις υποδομές για τα εναλλακτικά καύσιμα. Επιδιώκει να επεκτείνει την ανάπτυξη σταθμών επαναφόρτισης ή εναλλακτικού ανεφοδιασμού για αυτοκίνητα, φορτηγά και ακόμη και σταθερά αεροπλάνα και να φέρει την Ευρώπη πιο κοντά στις φιλοδοξίες της για ουδέτερη κλιματική αλλαγή έως το 2050.
Σταθμοί ανεφοδιασμού κάθε 60 χλμ.
Η άτυπη συμφωνία θέτει ελάχιστους υποχρεωτικούς εθνικούς στόχους για την ανάπτυξη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων και ζητά από τις χώρες της ΕΕ να παρουσιάσουν τα σχέδιά τους για τον τρόπο επίτευξής τους.
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, οι ευρωβουλευτές κατάφεραν να εξασφαλίσουν ότι οι σταθμοί φόρτισης για ηλεκτρικά αυτοκίνητα με ισχύ τουλάχιστον 400 kW θα πρέπει να αναπτύσσονται τουλάχιστον κάθε 60 χλμ. κατά μήκος του βασικού δικτύου αυτοκινητοδρόμων έως το 2026, με την ισχύ εξόδου του δικτύου να αυξάνεται στα 600 kW έως το 2028!
Η απαίτηση να υπάρχει σταθμός φόρτισης κάθε 120 χλμ. έχει τεθεί για φορτηγά και λεωφορεία, αλλά αυτοί οι σταθμοί θα πρέπει να εγκατασταθούν στους μισούς κύριους δρόμους της ΕΕ έως το 2028 και με ισχύ 1.400 kW έως 2.800 kW ανάλογα με το δρόμο, επισημαίνεται στη συμφωνία. Θα συμπληρώνεται επίσης από δύο σταθμούς φόρτισης φορτηγών με ασφαλείς θέσεις στάθμευσης από το 2028.
Σε όλες τις περιπτώσεις, ορισμένες εξαιρέσεις ανάπτυξης θα ισχύουν για τις εξόχως απόκεντρες περιοχές, τα νησιά και τους δρόμους με πολύ περιορισμένη κυκλοφορία.
Οι διαπραγματευτές συμφώνησαν επίσης να αναπτύξουν σταθμούς ανεφοδιασμού υδρογόνου κατά μήκος του βασικού δικτύου αυτοκινητοδρόμων τουλάχιστον κάθε 200 χλμ. έως το 2031.
Απλή φόρτιση και πληρωμή
Οι χρήστες οχημάτων εναλλακτικών καυσίμων θα πρέπει να μπορούν να πληρώνουν εύκολα και άνετα στα σημεία επαναφόρτισης ή ανεφοδιασμού καυσίμων (με κάρτες πληρωμής, ανέπαφες συσκευές ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιώντας κωδικό QR). Η τιμή των «καυσίμων» θα πρέπει να εμφανίζεται ανά kWh, ανά λεπτό/συνεδρία ή ανά κιλό, να είναι λογική, εύκολα και σαφώς συγκρίσιμη, διαφανής και χωρίς διακρίσεις, αναφέρει η συμφωνία.
